Tag Archives: Vlindertuin

Fijn plan: 2019 wordt het “Jaar van de Vlinder”

Dit “Jaar-van-de-Vlinder”-project – daar is toch wel weer een paar maanden in gaan zitten. Het lijkt een klein muurtje, maar al met al duurt het toch wel even. Nu hebben we het natuurlijk niet over 24/7.

Dit is in de zomer begonnen; eigenlijk is 2018 al het “Jaar van de Vlinder”

Een russisch meisje gaf de aftrap. Ze was hier met haar zusje, oom, moeder, oma en hond, voor zo’n anderhalve maand. Ze wilde graag mozaieken leren, en aangezien ik bezig was met een ander project “De kleine zeemeermin” – kon ze makkelijk meedoen.

Ze had er wel oog voor, meer dan haar kleine zusje. Die was er eigenlijk nog te klein voor, en misschien ook te ongeduldig en te snel afgeleid. Geeft niks, Lisa was lekker bezig.

Ze maakte de eerste vlinder, die roze aan de linkerkant

blog_fijn-plan-2019-wordt-het-jaar-van-de-vlinder

Daarna was het de beurt aan mijn zussen Tineke en Nettie, die er ook nog een paar gezellige bloemetjes bij maakten. En een rups.

Ik had verwacht dat er wel zomergasten zouden willen meedoen, maar ondanks dat ik veel mozaiekworkshops gegeven heb, wilde iedereen liever iets maken om mee naar huis te nemen. Franse Nathalie vond het als enige wél geweldig om een vlinder te maken, en deed dat met veel overgave. In 1 dag had ze een flink exemplaar af. Chapeau!

Na de zomer zou mijn mozaiekmaatje Astrid langskomen, en vrijwilligster Gerda had ook al aangegeven dat ze al kleine dingen gemozaiekt had, en niet kon wachten om ’s wat groters te doen.

Dat is natuurlijk het grote voordeel van de Termas: je kunt effen lekker uitpakken. Da’s toch wat anders dan een schaal of een vogelhuisje.

Dat heeft zo z’n eigen uitdagingen hoor, vergis je niet! Klein werken is best moeilijk, maar ik kan me voorstellen dat je het zat kan zijn, dat gepriegel op de vierkante centimeter. Maar goed, ik ben iemand van het grote gebaar …

Voor- en achterkant: check, zijkant: check, bovenkant: check. Veelzijdig muurtje …

blog_fijn-plan-2019-wordt-het-jaar-van-de-vlinder

Er was wel een gast die graag meedeed met de Vlindermuur: Lucille. Ook frans, kookte geweldig, fijn stel gasten, en behalve mooie herinneringen aan lekkere maaltijden liet ze ook nog een prachtige tastbare vlinder achter.

Astrid, dochter Isabelle en Gerda voegden daar nog een paar aan toe …

… en toen ze weg waren, begon het te regenen. Daarmee blijft het liggen, dus toen de zon zich eenmaal weer liet zien, pakte ik mezelf bij de haren, maakte een bak lijm, pakte de doos met stukken wit en de mozaiektang, en ging ’s ochtends in het zonnetje aan de slag.

Gewoon stukjes wit plakken is werk

Een mozaiek afmaken is niet altijd even leuk. Dan is het grote gebaar best een nadeel; je zou dan liever op de vierkante centimeter zitten prutsen. Enfin, kwestie van verstand op nul, blik op oneindig en doorgaan met ademhalen.

Het is af! Fijn hoor! Lokvlinders op de muur, nu nog échte vlinders in de tuin

Dat zal nog even duren, want die vinden het nu natuurlijk te koud. Maar! Hopelijk komen alle bloemetjes weer op, over niet al te lang, want in maart is het alweer lente.

In Termas-da-Azenha wordt 2019 het “Jaar van de Vlinder”

(En allemaal heel erg bedankt voor je bijdrage aan deze schitterende veelzijdige muur!)

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Super tip voor je (moes)tuin

Verleden jaar viel het me opeens op: alle bloemen op het dorpsplein en in de dorpspleintuin zijn roze. De roosjes, de fresiaatjes, de hortensia’s, de gerania, de spaanse margrieten, de vetplantjes, de oleander – allemaal roze.

Nu ben ik dol op roze, dus dat is wel okee, maar ’t wordt bijna raar. Ik heb me er dus op toegelegd om er ’s een anderkleurige bloem tussen te krijgen

Blauwe astertjes. Blauwe winde. Een woekeraar. Ik ben dol op woekeraars, want die zijn makkelijk.

Dat willen we graag, want mijn vingers zijn ook roze – duidelijk niet groen.

blog_Vlindertuin

Van die kleine witte bollekes – geen idee hoe ze heten. Ook makkelijke types. Heel fijn. Nog een overblijfsel van verleden jaar, toen mijn broer-met-wél-groene-vingers een handvol vlindermengsel nonchalant in de tuin strooide.

En dat komt dan nog op ook

Ik heb hetzelfde gedaan, een week of twee geleden, en me erop geconcentreerd dat ik het met hetzelfde gemak en nonchalance deed. Hops, een beetje hier, hup een beetje daar … maar nee hoor, ze laten het afweten. Ze weten het gewoon, die rotzaadjes. Ze doen het erom.

Nu heb ik gelukkig een Plan B

In de kas achter de keuken staan eierdozen met vruchtbare tuinaarde en daarin komen héééle kleine groene sprietjes op. Ook vlindermengsel, want een oude vos laat zich niet in één gat vangen. Of zoiets. De eierdozen zijn een leuke truc die ik op het internet vond. Je kunt ze zó in de grond stoppen, zonder dat je je superkwetsbare sprietjes hoeft te verplanten.

Dat gaat bij mij natúúrlijk mis, en ik wil nou juist zo graag een overdadige hoeveelheid bloemen in de Vlindertuin

We gaan er vooralsnog even van uit, dat dat allemaal gaat lukken. Dan is de volgende uitdaging: regelmatig water geven.

Het is in de afgelopen maand al meermalen voorgekomen dat ik ’s avonds laat nog stond te sproeien omdat ik het he-le-maal vergeten was. En jaa, één keer vergeten kan misschien nog nét, maar je bent al snel te laat. Zit je met een tuin vol verkommerde sprietjes.

Maar daar kreeg ik de tip-van-z’n-leven, de tip waar je altijd al op hebt gewacht

Zo simpel! Zo makkelijk! En zo handig!

Vriendin Astrid kwam ermee naar aanleiding van mijn zorgen om de groei van de komkommerplantjes. “Je moet gewoon een emmer ingraven”, zei ze, “en daar doe je dan iets van een lont in ofzo, en dan drinken ze zelf.”

“Jaja” zei ik sceptisch, “dan drinken ze zelf … haha!” Ik zag die kleine plantjes al tuitmondjes maken met hun kleine worteltjes. Maar toen mijn zus ook een enthousiast verhaal vertelde over een onlesbare kamerplant die ze op deze manier aan het infuus hield, was ik om.

 

blog_super-tip-voor-je-moestuin

Het werkt geweldig! Overal, en bij elke plant. Als het maar een zuiplap is. Bij een buddleia werkt het bijvoorbeeld dan weer niet, want die houden niet van zoveel water. En brem is ook een stuk matiger. Maar bij die andere zuipschuiten werkt het fantastisch!

Weer een stapje verder op weg naar de bloemenweelde waar ik van droom. In alle kleuren van de regenboog

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

De Flintstone methode

“¡Mira, Ellen! ¡Nos está yendo tan bien!”, Raquel roept lachend naar me terwijl ik hen aan het filmen ben vanaf mijn naaiatelier op de eerste verdieping. Mijn rug wil soms niet meer zo heel erg mee doen, en bovendien: er is geen plaats. De stenen zijn wel zwaar, maar niet zo groot. Met z’n drieën moet het lukken. Ze zijn lekker bezig zo.

Zoon Broes is een geweldenaar, vrijwilliger Desi doet er niet voor onder

Broes is gewend aan het doen van allerlei merkwaardige dingen, zoals het verplaatsen van dit prachtige stuk steen dat altijd als bankje diende onder de perzikboom. Sinds die deze wereld verruild heeft voor een betere – in de perzikbomenhemel? – is het bankje een beetje misplaatst.

blog_Flintstone-methode_stenen-verplaatsen

Letterlijk misplaatst.

Met het creeëren van een Vlindertuin is er behoefte aan een plaats waar je een ondiep bakje met water kunt zetten. Waar vlinders even lekker kunnen zitten in de zon, waar ze kunnen opladen. Vlinders hebben zonnewarmte nodig, net als de overvloedig aanwezige hagedisjes – met regen en kou doen ze niets.

Vlinders willen graag lekkere bloemen waar ze de nectar uit kunnen zuigen. Een warme steen om in de zon te kunnen zitten. Een stiekem hoekje waar ze zich kunnen verstoppen voor rovers en slecht weer. Je doet ze een enorm plezier met afgesneden plekje van een nectarine-met-een-plekje. Beetje water, dat ze kunnen drinken maar niet verdrinken, en dan benn je al een heel end met je Vlindertuin.

Het plan was dus al snel geboren: dat stenen bankje gaat naar het midden van de tuin.

Nu hebben we toevallig geen handige sterke optil-machine

En we kunnen er ook niet één huren. Ze komen er niet in, in deze geheel ommuurde tuin. Da’s wel jammer, maar aan de andere kant is het een uitdaging voor je inventiviteit. Ik heb hen met z’n drieën net al het bouwen van de pyramiden horen noemen – en ik vond het geen slechte associatie.

Die stenen zijn verrekte zwaar!

Desi heeft er een paar dikke takken van een gesnoeide sinaasappelboom bij gehaald. Slim. Nu ze de eerste steen eenmaal weg hebben, kan de tweede daarop gerold. Die is nog wat zwaarder en massiever, maar vooral ook kleiner. En dat maakt het nog wat ingewikkelder, want je kunt ‘m niet goed pakken.

Met een koevoet, een kei en aanmoedigingen van Raquel lukt het de jongens om ‘m op z’n kant te krijgen. Even krijgsraad, en dan hebben ze de manier gevonden. Koevoet, kei d’r onder, kiepen, Raquel holt met de stammetjes om de steen heen – koevoet, kei d’r onder, kiepen, Raquel met haar stammetjes … enzovoort.

Ze hebben met z’n drieën het wiel weer uitgevonden

Ik sta te smullen vanuit mijn VIP-loge. De videootjes die ik maak slaan nergens op, want je ziet bijna niks van die afstand, en als je al wat ziet zijn het ruggen of in de lucht gestoken achterwerken. Geeft niet, het is een legitimatie om hier te staan kijken.

“¡Mira, Ellen, inventamos el método Flintstone!“, Raquel heeft het zo te horen prima naar haar zin, en danst in de rondte als de jongens even moeten uitrusten. Ze moeten nodig even overleggen over welke richting ze op gaan.

Tuurlijk!

Stel je voor dat je uit de bocht vliegt met die vaart!

Na een paar uur ligt de ene zware steen bovenop de andere, en kunnen de vlinders komen. Jammer dat het november is – dat zal dus niet gebeuren – maar ’t is er warm genoeg voor. De magnolia in de hoek heeft het ook al in haar hoofd gehaald dat het lente is. Staat vol in de bloemen.

blog_Flintstone-methode_magnolia-in-bloei-in-november

Nog even wachten. Nog een paar maandjes, en dan is het zover. Dan mogen alle vlinders uit de weide omgeving gezellig komen fourageren!

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord dat inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een zwembad rijk is. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

 

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Vlindertuin op het dorpsplein

“Ach, het is zomaar een zakje bloemenzaad … “, zei mijn broer, terwijl hij een kleurig zakje liet zien, “het is een vlindermengsel – dus het trekt vlinders en bijen aan. Krijg je een vlindertuin. Leuk toch?”

“Welja, strooi maar in de dorpspleintuin, wie weet komt er wat moois uit”, antwoordde ik, “en die krijgt elke dag water als het nodig is. Dan maken we een kansje …”

Ik was niet superenthousiast, want ik heb last van het GGV-syndroom

Geen Groene Vingers.

Als een plant bij mij overleeft, dan is het een sterke. Ik ben dan ook dol op woekeraars en bodembedekkers, en planten die van verwaarlozing houden. Ik ben heel goed in het actief verwaarlozen van groen.

blog_Vlindertuin

Wel een groene trui, geen groene vingers

Mijn broer weet dat, maar doet desondanks een poging om de Termas op te fleuren. Dat vind ik heel lief. Hij zei: “Prima, dan smijt ik het er wel even in.” En vervolgens is hij dagen bezig om een stuk van de dorpspleintuin grasvrij en zaaiklaar te maken.

Nu groeien er hier gelukkig spontaan heel veel bloemen

De hortensia’s op het dorpsplein hebben 30 jaar leegstand overleefd. Die zijn dus ijzersterk, en bovendien nog steeds heel enthousiast in het maken van hele grote roze bloemen. De blauwe wingerd gaat weliswaar in zonnige (en dus ’s nachts koude) winters dood, maar komt altijd weer terug, en geeft niet op met het maken van die prachtige paarsblauwe kleur bloemen. Nu willen ze wel altijd alle kanten op kruipen, dus je moet ze wel in de gaten houden, maar hun grote pluspunt is dat insecten ze heel aantrekkelijk vinden.

De roze klimroosjes zien er schattig uit, maar hebben een kattig karaktertje

Ze prikken! En ze maken blijkbaar geen lekkere nectar, maar ze mogen toch blijven. Ten eerste kunnen ze mij aan, en ten tweede zijn ze prachtig in de lentemaanden – vol met roze roosjes. Oleanders redden zich prima, aronskelken zijn hier onkruid, en als je even niet oplet, staat je hele tuin vol met gele klaverbloemetjes. Pikant detail: er zijn vlindertjes in precies dezelfde kleur – fladderende bloemetjes.

1 plus 1 plus 1 plus 1 = een Vlindertuin

Het vlindermengsel heeft het helemaal niet zo slecht gedaan, zeker niet als je bedenkt dat die zaadjes verder alleen maar water gehad hebben. Ik heb nooit met ze gepraat, of ze een beetje eten gegeven. Het idee van een vlindertuin werd geboren doordat mijn broer met dat zakjegemengd zaad aankwam. Het heeft mijn verlangen naar een uitbundige bloementuin gevoed; iets waarvan ik altijd gedacht heb dat dat niet voor mij was weggelegd.

‘k Heb eens zitten kijken op het internet. Een vlinderstruik heeft weinig tot geen aandacht nodig, wordt bijna 2 meter hoog, produceert een ongelooflijke hoeveelheid bloemen in alle kleuren van de regenboog van juni tot en met oktober, en doet precies wat de naam belooft. Dat is wat we moeten hebben!

blog_ButterflyGarden

Ik heb er dus maar gelijk 10 besteld

Die kunnen mooi als afscheiding dienen voor de boogschietbaan en de jeu-de-boule baan, die nu in de maak zijn. Er mag er eentje in de dorpspleintuin, die dus nu omgedoopt wordt in Vlindertuin, en met een beetje inspanning en goeie wil komen al die zaadjes komende lente ook wel op. Gewoon een beetje je best doen, en ze op een plek neerzetten waar je elke dag komt.

Ik heb mijn goeie voornemens dus al gemaakt

Ik ga mijn banden met de groene wereld verstevigen. Het lukt me al jaren om rucola en kropsla, kerstomaatjes en komkommers te kweken, dus dit moet toch ook kunnen.

Mochten jullie goeie tips hebben – ik hou me aanbevolen. Als je reageert: zet het op onze Facebookpagina, dan kan iedereen meegenieten. Hoe meer mensen een Vlindertuin hebben, hoe beter het is voor deze mooie beestjes!

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord dat inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een zwembad rijk is. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

 

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....