Tag Archives: vakantiehuisjesverhuur

Een goeie buur is beter dan een verre vriend

Ik tref mijn nieuwe buurvrouw als zij net een afvalzakje in de vuilcontainer gooit, en ik op weg ben naar de wasmachines.

‘t Is niet de ideaalste plek voor een gesprekje, zo vlak naast de container, maar we treffen elkaar nu eenmaal hier. Zowel Ruth als ik zijn altijd doende met dingen – zij heeft haar gezin, haar onderneming, het regelen van de emigratie en wat daar allemaal bij komt kijken. En wat ik allemaal te doen heb, dat weten jullie inmiddels wel zo’n beetje.

‘k Heb een nieuwtje! We hebben lange-termijn-verhuur-buren!

Ze zijn er al sinds begin september, maar er waren zoveel andere dingen om over te schrijven dat het er nog niet van gekomen is. ‘t Is een duitse familie met 3 jonge kinderen, die genoeg hebben van Duitsland en hun kinderen in een in alle opzichten gunstiger klimaat willen laten opgroeien.

Ze zijn in het grote huis getrokken, het huis waar het voor ons zoveel jaar geleden ook allemaal begonnen is. Grappig toeval, de vriendelijke hand van de goden, of een aardige draai van het lot – zie maar voor welke optie je kiest, lieve lezer.

We hebben een prima deal gemaakt. Tot het eind van dit jaar is de huur de verbouwing van de bovenverdieping. Een paar nieuwe ramen en deuren, een opgeknapte badkamer, wat verf, en vooral: aandacht voor dat mooie maar verwaarloosde huis!

Ik voor mij vind het heel gepast. ‘k Heb het gevoel dat het klopt, deze lange-termijn-verhuur

Jens heeft me zijn werk laten zien – houten beeldjes, prachtige tekeningen, schitterende foto’s. Kijk maar. Daar krijg je toch wel vertrouwen in, dat die bovenverdieping prima voor mekaar komt?

blog_een-goeie-buur-is-beter-dan-een-verre-vriend

We moeten er wel allemaal een beetje aan wennen. We hebben er een aantal keren over gepraat, er is over heen & weer gemaild, maar er gebeuren toch dingen waar je nooit aan gedacht hebt.

Het praatje bij de container gaat over hoe we de combi “hun kinderen” en “mijn gasten” bij het zwembad gaan maken. In de zomer is het geen probleem want dan zijn er altijd veel kinderen. Dat is altijd enthousiast geroep en gejoel overdag en geheimzinnig gefluister en stiekem gehol ‘s avonds.

Maar na het hoogseizoen krijgen we een ander soort gasten. Rustzoekende stellen

Die zitten niet direct te wachten op joelende kinderen als ze lekker in de zon bij het zwembad zitten te lezen. Ruth en ik overleggen even hoe we dit het beste kunnen oplossen. Dat gaat uitstekend – we hebben allemaal in de gaten dat je over zulke dingen kunt struikelen, en dat je daar even over moet praten. Het is snel opgelost. We willen allemaal goeie buren zijn.

De volgende dag, aan het eind van de middag, zie ik hun oudste zoon hard naar het zwembad hollen om te kijken of daar iemand is. De afspraak is dat zij kunnen plonzen en spelen zoveel als ze willen als er niemand is of aankomt, en als er rustzoekende gasten komen, dat ze dan maken dat ze wegkomen.

Ondertussen staat ons goeie ouwe trouwe huis te stralen van plezier, net als onze nieuwe lange-termijn-verhuur-buren

blog_een-goeie-buur-is-beter-dan-een-verre-vriend

Huizen houden niet van leegstaan. Nu er weer van alles gebeurt, lijkt het net alsof het rechterop gaat staan, lichter wordt en het nieuwe gezelschap omarmt.

Dit is een goed plan.

Het leven kan zo simpel zijn, als je allemaal van goeie wil bent!|

Dus ja, we hebben buren. Gezellig hoor. Maarre … hou er wel rekening mee dat er nu 2 vakantiehuisjes minder te huur zijn. Mocht je plannen hebben – reserveer op tijd!

blog_een-goeie-buur-is-beter-dan-een-verre-vriend

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Portugal, het veiligste land van Europa

… en ik durf te klagen over de burgemeester van de gemeente, die mij in een persoonlijk gesprek recht in mijn gezicht dingen belooft en vervolgens niets meer communiceert over hoe dit vervolgd gaat worden, zodoende mijn vertrouwen in politici ongelooflijk op de proef stellend …. terwijl ik de afgelopen dagen verhálen gehoord heb over de toestanden in Zuid-Afrika …. oioi,  daar het die honde nie brood daarvoor gehad nie.

Ik realiseerde me niet eens, dat wij in het veiligste land van Europa wonen (op IJsland na dan)!

Een mens heeft zo nu en dan weleens een dingetje met een bureaucratische instelling, en de trouwe lezers van dit blog weten wat een fan ik ben van bureaucratie

Behalve de gemeente, die dingen belooft die wellicht ooit gaan gebeuren, hadden we even een kleine paniekaanval over de verbinding met de buitenwereld. Onze internetprovider stuurde een nogal onbegrijpelijke brief met veel artikels – artikel nummer zoveel van die-en-die datum lid 16, ad B van wet nummer zoveel, en als we niet zouden reageren voor eind augustus, dan werd –  wellicht –  eenzijdig de verbinding verbroken.

Het zou zoveel schelen als ze dit soort brieven in begrijpelijke mensentaal zouden opstellen

Inmiddels is dat gelukkig weer opgelost, want een mens kan toch niet meer zonder internet!

Dat gaat dan in Zuid Afrika een beetje anders, hoorde ik van Athol, die een paar keer gezellig een praatje kwam maken.

blog_Portugal-het-veiligste-land-van-Europa

Athol is de vader van een Zuidafrikaanse familie die een tijdje onze gast is. Boeiend hoor, om verhalen te horen over hoe het “daar” gaat. Daar kan het je zomaar gebeuren dat je internet/telefoonverbinding afgesloten wordt, zelfs zonder voorafgaande onbegrijpelijke brief, en dan mag je dat aan het loket gaan uitleggen.

Eerst in een rij van 10 meter de halve ochtend wachten, en dan te horen krijgen dat je een boete van 25.000 rand moet betalen. Ja, natuurlijk begrijpt de persoon achter het loket ook wel dat dat een vergissing en onzin is, maar zie het maar weer recht te breien.

Dat kost je een paar dagen intensief werken

Nu kost die bureaucratie mij vermoedelijk ook wel een aantal jaren van m’n leven, in elk geval een aantal jaren levensvreugd, maar we hebben het hier toch wel over een ander kaliber bureaucratie.

In Johannesburg zul je een leuk gekleurd briefje moeten achterlaten als je resultaten wilt, en dat is hier toch wel een gegeven uit het verleden.

Het is mogelijk, dat hier een burgemeester nog steeds gezellig naar een “club” gaat met de plaatselijke aannemer, maar “daar” is dat soort corruptie tot hoog niveau gestegen. En daar heb je dan allemaal last van, want die omkopingskosten moeten ergens vandaan komen.

Athol was fotograaf, nieuws fotograaf

Dat was een pittige baan. Elke dag eropaf om narigheden vast te leggen. Gegijzelde flatgebouwen, moord & doodslag, ongelukken en protestmarsen – heel veel protestmarsen.

“Ik kon het niet meer zien en niet meer ruiken”, zegt hij, redelijk opgewekt, en op mijn verbaasde blik legt hij uit: “Ze steken altijd ouwe banden in de fik. Dat trekt goed de aandacht.”

“Oi, dat stinkt geweldig, getsie”, zeg ik, en ja: “Ja, precies. Ik kon het niet meer ruiken! Gelukkig kreeg ik toen een erfenis. Ik erfde het bedrijf van mijn familie – een handel in antieke scharnieren en sloten voor kasten en bureaus en dergelijke. Daar leven we nu nog steeds van.”

Hij wou graag langs een paar van die ouwe winkeltjes die je hier nog steeds hebt

blog_Portugal-het-veiligste-land-van-Europa

Leuk! Ik ben daar ook heel dol op, maar er zijn er niet meer zoveel van. In Soure is nog één overlevende, maar in Coimbra kun je nog wel terecht, al moet je dan wel weten waar je heen moet.

Ze waren blij met mijn tips. En blij met de rust in de Termas

Kan ik me wel iets bij voorstellen. Portugal is één van de veiligste landen ter wereld, en staat op de 1e plaats in Europa. (Nou ja, okee, IJsland staat nummer 1, maar telt dat nou echt mee?)

In Lissabon, Porto en Coimbra struikel je over de toeristen, want dat is tot veel meer mensen doorgedrongen. Maar hier in de buitengebieden is het nog steeds rustig hoor. En je ruikt hier zelden verbrand rubber van in de fik gestoken banden ….

.

.Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord dat inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een zwembad rijk is. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

 

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....