Tag Archives: vakantiehuisjes

Een ritje naar de supermarkt van Jorge Neto

Ik had trek in iets lekkers. Maar er was niks in huis. Tenminste niet iets waar ik trek in had. Jammer.

Dan heb je de keuze tussen zitten smachten of zuchtend opstaan, de autosleutel pakken en naar de supermarkt van Jorge Neto in Alqueidão rijden. Ik moest toch nog dingen halen voor het gastenontbijt morgenochtend.

Nu is dat niet zo’n straf, want het is altijd gezellig in het supermarktje van Jorge Neves. Het is een goedlachse veertiger, die dit al z’n hele leven doet, en hij is er goed in. En zo klein is het nu ook weer niet – er werken 6 mensen, en ze hebben alles. Inclusief een hardnekkig goed humeur.

Een klantenbinder – dat is-ie

blog_een-ritje-naar-de-supermarkt

Ze hebben alles daar. Vers gebakken brood (elke dag, ook op zondag) en ook nog mijn favoriet: centeio. Bruin brood is hier nog steeds niet overal te krijgen, dus een lekker donkerbruin broodje pik ik altijd mee. Ze weten het al: “Todo o centeio?” – allemaal? Jazeker, dankuwel.

Maar daar kom ik nu niet voor (hoewel ze natuurlijk wel mee gaan). Cakejes erbij voor het ontbijt morgenochtend … met koffie en een cupcakeje begin je de dag goed.

Mocht je dringend deo nodig hebben of een fles drank, een kaarsenhouder voor je romantische picknick of een plastic gieter om je tere plantjes te begieten – het is er. Ze hebben verse groente van de boeren uit de omgeving, zelfs superfoods als goji bessen en notenmix. Maar ik wil niet iets verantwoords, ik wil iets lekkers. Iets lekkers hartigs … chips.

TexMex of chili, campeoneta of 3D cornchips, wat moet het worden?

Met mijn 3D-zak kom ik langs de slagerstoonbank. Daar wordt vers geitenvlees aangeprezen. Direct schiet me een recept voor een beroemde portugese stoofschotel te binnen.

Yes!

Daar heb ik trek in.

Geniet samen met mij van dit heerlijke gerecht. Het is éven een werkje, maar dan heb je ook wat! Morgen, dus ook nog ‘s veel voorpret! Nu eerst die zak 3D maar ‘s soldaat maken …

Leuke bijkomstigheid: een groepje gasten vonden het zo lekker ruiken bij de keuken, dat ze afspraken om te komen eten.

blog_een-ritje-naar-de-supermarkt-van-Jorge-Neto

Ingrediënten 4 personen

1,5 kilo geitenvlees – 75 gram chorizo – 1 el suiker – 2 uien – 1 bosje peterselie – 75 dl rode wijn – 4 el olijfolie – 1 el verse fijngehakte korianderblaadjes – 200 gram spekjes – 2 teentjes knoflook – 4 laurierblaadjes – 5 kruidnagels – 1 el paprikapoeder (niet pikant) – versgemalen zwarte peper en grof zeezout

cassarole of römer topf (in elk geval een ovenschotel met deksel)

Voorbereiding

Snijd het vlees in flinke stukken. Meng het zout, de paprikapoeder, knoflook, suiker, verkruimelde laurierblaadjes , koriander en olijfolie en smeer het vlees ermee in. Leg de reepjes of blokjes spek er tussenin, daarop de in ringen gesneden uien en maal de peper eroverheen. Overgiet alles met rode wijn. Het moet helemaal onder staan. Leg de kruidnagels erin en laat 6 à 8 uur marineren op een koele plaats, maar niet in de koelkast. Je kunt dit ‘s avonds doen, bijvoorbeeld, dan is het de volgende middag klaar voor de oven.

En verder:

Verwarm de oven voor op 180º C.
Zet het deksel op de casserole en laat zachtjes garen in de oven. Kijk elk uur na of er nog genoeg vocht in de casserole staat en voeg anders meer wijn toe, terwijl u voorzichtig roert. Als het vlees begint los te laten van de beentjes (na ongeveer 3 a 4 uur braiseren) de in stukjes van 3 cm gesneden chorizo en de gehakte peterselie toevoegen. Laat afgedekt verder garen tot het vlees volledig van de beentjes valt (nog 1 a 2 uur). In dit stadium zijn er 2 mogelijkheden : meteen serveren of laten afkoelen en de volgende dag weer opwarmen. Ik persoonlijk verkies de tweede mogelijkheid, een stoofschotel is meestal lekkerder opgewarmd.

En ik eet daar dan graag een simpel gekookt aardappeltje en sla bij. Lekker hoor!

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op dinsdagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Ontspannende massages

Ik ga meestal staren. Dat is een goed teken. En het gaat vanzelf. Ik hoef er niks voor te doen.

Vandaag viel het me ineens op. Het was weer de eerste massage sinds een tijdje. In de winter komen er niet zoveel mensen langs, maar wordt het mooi weer, dan nodigt dat meer uit.

Blijkbaar.

twee-vriendinnen-voor-ontspannende-massages

Ik vraag altijd naar een eventuele medische historie

Een hernia operatie, een blessure, artrose – het zijn dingen die je even moet weten. Er is weleens iemand geweest met een gat in zijn rug, die had een kwaadaardig melanoom moeten laten verwijderen.

Nu is dat niet iets wat je per se moet weten voordat je gaat masseren, maar het is toch een verrassing.

Ooit had ik een vriendje die fysiotherapeut was. Hij was eigenlijk een beetje te oud voor mij, maar het was een tijdje heel gezellig. Ik geloof dat fysiotherapeuten je tegenwoordig alleen nog maar aansluiten op vibrator-achtige apparaten, maar in die tijd masseerden ze nog.

En – dat weet ik inmiddels uit ervaring – na een massage of vier, vijf, ben je echt wel even op.

Hij wilde graag dat ik hem masseerde.

Hij was nogal lang, en de tafel. al stond-ie op z’n hoogste stand, was eigenlijk nét effen te laag. Dan sta je op een rottige manier gebukt, en dat kost je je rug. Na de eerste keer begon hij al te zeggen dat ik een cursus sportmassage moest gaan doen, maar dat schreef ik toen op het conto van “hèhè, eindelijk lekker ontspannen”.

Na de zoveelste keer zei hij het voor de zoveelste keer, en toen heb ik maar geluisterd. Ik deed een cursus sportmassage. Het is inmiddels al 100 jaar geleden, dus ik weet allang de namen van al die spieren niet meer, en wat ik er verder geleerd heb, maar de massagetechniek zit in je vingers. Dat is net zoiets als schaatsen – dat verleer je nooit meer.

In de jaren erna kwam het steeds weer op

Zullen we het vergelijken met de griep? Van tijd tot tijd komt het op. Zoiets. Ik deed nog ‘s een cursus “intuitief masseren”, nog ‘s een andere: “hotstones” en “shiatsu”. Een vrijwilliger leerde me in de 6 maanden dat hij hier was de techniek van stoelmassages. Ook een vorm van shiatsu. Een gast leerde me “Hawaiaanse strijkmassages”.

Het enige dat ik nooit geleerd heb, is over iemands rug lopen op de Thaise manier

Nu ben ik ook niet zo klein en tenger als die thaise dametjes …

Na ruim 30 jaar maak ik er een rommeltje van. Ik vraag naar eventuele medische akkefietjes, en verder voel ik het wel. En ik doe eigenlijk in principe altijd hetzelfde rondje. Helemaal over je lijf.

Eerst de rug, even de olie verdelen

Dan eerst ‘s even rustig naar beneden. Dan weet ik al heel veel. Hoe je spieren spanning opnemen. Waar die spanning vandaan komt. Of het stress is, of dat je spieren hard gewerkt hebben. Of je een nerveus type bent, of juist kalm. Of je een cholerisch type bent, of een warmbloedig mens. Of je veel vasthoudt. Of je een introvert bent. Of je een roker bent. Of je een drinker bent. Of je een beetje gelukkig bent.

Er valt veel te voelen aan een mensenlichaam

ontspannende-massages-in-massagekamer-de-Grot

Het was weer een tijdje geleden. Vandaag was weer de eerste keer. En ondanks dat alles hetzelfde was – dezelfde massagekamer (genaamd “De Grot”), dezelfde tafel, dezelfde muziek van de Tibetaanse monniken die altijd met hun gezang zoveel bijdragen aan de ontspanning, dezelfde olie van Weleda, was het alsof ik het voor het eerst deed.

En wat het opvallendst was: ik hoef er niet over na te denken. Het gaat inderdaad volkomen intuitief. Helemaal vanzelf. Sterker nog: hoe minder ik denk, hoe beter het gaat. Dan ga ik staren.

En meestal doe ik dan mijn ogen dicht. Kun je nog beter voelen.

Als het klaar is, doe ik zachtjes een handdoek over mijn slachtoffer heen, en sluip ik weg. De beste massages zijn die, als ik de mensen daarna moet wakker maken. (En dat is bijna altijd.)

En verder … rommel ik maar wat aan

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....