Tag Archives: portugees leren

Portugees leren, poispois

‘k Heb een jaar lang staan luisteren naar de professora van de kinderen, tijdens de pauze van ‘t schooltje. Na de eerste verwarring over waar de jongens naar school moesten, bleek natuurlijk dat ze nog niet veel portugees spraken. En wij waren nou ook niet bepaald vloeiend, ook al hadden we een jaar lang les gehad.

Ik mocht dus mee naar het schooltje van 8 kinderen en 1 juf – professora Maria Teresa – portugees leren

blog_portugees-leren-poispois

Een vrolijk hartelijk dikkerdje, die elke pauze volpraatte in rad portugees. Een goeie luistertest, maar veel terug zeggen kon ik nog niet. En ik was nog niet op mijn gemak genoeg in die vreemde taal, om van die typische tussenvoegsels door haar conversatie heen te gooien, als: “Pronto!” of “Claro!” of “Pois!”

Ik zei dus eigenlijk heel vaak “Sim!”, en als het echt menens was; “Simsim!”

Als je continue aan het vertalen bent in je hoofd (stiekem) dan praat je niet zo ontspannen.

Na 18 jaar lukt het me om flink terug te ratelen, heb ik een automatisme ontwikkeld om de linguistische valkuilen in een conversatie te vermijden, en zeg ik zelfs een enkele keer: “Pronto!” tegen het eind van een praatje.

“Pronto” is namelijk een inleiding tot de afronding van een gesprek – dat ben ik wel wijzer geworden met portugees leren

Maar wat mij tegenwoordig opvalt, is dat het “pois” verdwijnt. Ik hoor het niet vaak meer. Dat was natuurlijk een van de eerste woorden die ik oppikte; ook al omdat vrienden de achternaam Poiesz hebben. Zelfde uitspraak. Dus dat was dubbel leuk.

De Poiesz-jes hebben dikke pret gehad omdat ze op de markt liepen en telkens hun achternaam hoorden. De Poiesz-jes hebben sowieso een uitstekend gevoel voor humor.

blog_portugees-leren-poispois

Op de markt zie je vaak gezellig kleppende groepjes, maar Portugezen waren – zijn – altijd in voor een praatje. Het was zelfs redelijk normaal om op deze boerenweggetjes twee tegenliggers tegen te komen die de weg versperden om even een praatje te maken. Dan wachtte je gewoon even. Niks toeteren niet.

In de supermarkt idem, twee bekenden die het pad blokkeerden omdat ze even moesten bijkleppen, en daar kwamen een boel “pois-en” bij te pas.

Een instemmend geluid is het, het betekent zoiets als: jaja / zeker / joh! / nounou / precies! / dathadiknouook / ik hoor je

Ik hoor het steeds minder. Dat kan twee dingen betekenen. Het is gewoon geworden voor mij – dat merk ik wel aan wat meer dingetjes. Ik val niet meer achterover van aandoening als ik een portugees in een restaurant naar zijn oorlelletje zie grijpen om aan te geven dat het Heel Erg Lekker is. Ik ga niet meer bijna van mijn stokje van ontroering bij het zien van een schitterend schoon breed stil strand vol met mosselschelpen (nou …. hoewel ….)

Ik vermoed dat de portugese maatschappij behoorlijk aan het veranderen is

De “pois”-consensus is een beetje aan het verdwijnen. Jongeren roepen “Fixe (fiesje)!” als ze iets heel geweldig vinden, maar ik hoor hen zelden aan de telefoon pois-en. De ultieme uiting van harmonie – “meid, ik weet precies waar je het over hebt, vertel mij wat, je hebt helemaal gelijk” is langzaam aan het verdwijnen.

Het zal wel een andere mode zijn. Meer iets van oudere mensen. De jongeren roepen: “Fixe!”, wat ook een instemming is, maar op een andere, wat enthousiastere, manier. Ze zitten nog niet in die kalmere pois-achtige fase van hun leven.

Gezellig een praatje maken, com calma, het komt wel, poispois … misschien maakt het nog wel een come-back!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Porthola! Daar is onze lerares portugees van 20 jaar geleden

Inmiddels is iedereen alweer terug naar het dagelijkse leven, met een vage herinnering aan de vakantie. Het leven slokt je op, en sleurt je verder. Dat gebeurt hier ook wel, maar is er hier letterlijk en figuurlijk ruimte om even terug te kijken, om even lekker nostalgisch te doen.

Het drupt nog een beetje na met gasten

Twee franse broers met een héél klein hondje, een grote duitse familie met mooie toekomstplannen, die hier minstens een jaar gaan blijven, een paar portugese stellen en een jong duits stel met een schattige baby van bijna een jaar.

blog_onze lerares-van-20-jaar-geleden

Al met al toch nog een vol dorp

Met de franse broers is het moeilijk communiceren. Ze spreken alleen frans, en dat ben ik zo goed als kwijtgeraakt met het leren van portugees. Het lijkt te veel op elkaar, ik moet veel te lang nadenken. Maar ik versta het nog altijd, dus als de andere partij dan op z’n minst engels verstaat, gaat het best.

‘t Is een beetje ‘n babylonische spraakverwarring met die twee, maar we komen er wel uit. Met de duitsers is het makkelijker, want ik spreek nog steeds redelijk duits, én zij spreken goed engels. Beide duitse families hebben plannen om hier naar toe te verhuizen, dus één van mijn eerste vragen is: “Spreek je de taal al?” De andere vraag is: “Ben je hier als ‘s in de winter geweest?”

Met al die zomerse nostalgie in mijn ziel associeer ik me direct weer terug naar vóór deze ingrijpende emigratie, geholpen door een berichtje via Messenger

Ik herken haar naam onmiddellijk, ook al is het bijna 20 jaar geleden dat we mekaar voor het laatst zagen. Dat is niet altijd het geval – ik heb nogal wat namen te onthouden, maar deze is er één die verbonden is met een belangrijk moment in mijn leven. En we hebben meer dan een jaar met mekaar van doen gehad, één keer per week.

We hebben er jaren over gedaan voordat het zover was, en in die jaren van voorbereiding werd er broertje Broes nog geboren, en hebben we – behalve heel veel dozen ingepakt – ook de taal geleerd.

In eerste instantie van Jeanine, die op dat moment in verwachting was van de jongen die hier en nu 20 is alsof er niks gebeurd is en als een grote vent aan tafel zit! Voor mij is het: het éne moment een bobbel in de buik van je moeder, en het volgende moment een knappe jongeman van 20.

Porthola! De tijd vliegt zeker!

Soms was het moeilijk voor Jeanine, de persoonlijke redenen niet altijd helemaal duidelijk, maar iederéén heeft wat minder energie voor aardse zaken als ze zwanger is, dus een enkele keer kwam Miguel les geven op de vrijdagavond.

Jeanine en Miguel – een grensoverschrijdend huwelijk. Hij portugees, zij nederlands: Porthola!

blog_porthola_onze-lerares-portugees-van-20-jaar-geleden

Van hen leerden we de term “Porthollands” – en dat spreken we eigenlijk nu nog steeds. Nederlands doorspekt met portugese, en in ons geval ook engelse woorden en uitdrukkingen. De jongens spreken veel beter portugees dan ik inmiddels, ook al zijn ze met een enorme achterstand begonnen indertijd.

En ook al heb ik een wat beperkter vocabulaire, ik ben Jeanine en Miguel nog steeds erkentelijk voor hun inspanningen om nons de eerste beginselen van de mooie portugese taal bij te brengen.

Septembernostalgie? Nee … niet alleen maar …

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.