Tag Archives: museum Termas-da-Azenha

Portugezen zorgen goed voor hun kinderen

‘t Is goed geregeld hier, met zwangerschapsverloven enzo. Daar kunnen bijna alle andere europese landen nog een puntje aan zuigen! Moeder mocht met 4 maanden al ophouden met werken, vader krijgt een maand voor de uitgerekende datum vrij.

Hoezo?, vraag je? Ik ben niet direct geinteresseerd in zwangerschapsverlof … en zeker niet in Portugal

‘k Heb een nieuwtje. Ik ben een héél klein beetje oma geworden!

Hoe dat zit?

Nou, het begon zo:

blog_portugezen-zorgen-goed-voor-hun-kinderen

Dit is zich aan het ontwikkelen als een vriendschap voor het leven

Mijn jongste en João Pedro werden vriendjes in de eerste klas van het schooltje, hier in Pedrógão. Het schooltje was 1 klaslokaal rijk, 8 kinderen, en 1 juf voor 4 klassen. Dat was niet abnormaal voor de buitengebieden in Portugal.

Tot ongeveer 10 jaar geleden werden al die schooltjes open gehouden. Het criterium was minimaal 3 leerlingen. Deze sloeg zijn poorten dicht toen JP en Broes de vierde klas afgerond hadden, en gingen verhuizen naar de middelbare.

JP ging naar Louriçal, Broes naar Paião. Maar ze speelden nog steeds regelmatig

blog_portugezen-zorgen-goed-voor-hun-kinderen

In Paião voegden Hugo en Adam zich bij het vriendengroepje. Oudste zoon Fausto zat natuurlijk sowieso al aan de grote tafel in de receptie (in het afgescheiden hangjongeren-gedeelte), waar ze regelmatig met z’n vijven zaten te kletsen, grappen, gamen en orders schreeuwen (hoort bij gamen: “Kill! Kill!” “Ga! Ik ben vlak achter je!” – en het spel dat teruggromt: “So here we fight!”)

Spelen doen ze nog steeds, ook al zijn ze nu dan volwassen. Nu heet het gamen

Het groepje is een beetje uit elkaar gevallen. Adam zit in Ierland, Fausto in Nederland, maar Broes en Hugo wonen nog steeds in Termas-da-Azenha. João Pedro heeft hier ook jarenlang gewoond, dus het voelt een beetje als een zoon.

blog_portugezen-zorgen-goed-voor-hun-kinderen

Een jaar of 3 geleden kwam hij z’n grote liefde tegen, en ging met haar samenwonen. En nu hebben ze dan net hun eerste kind gekregen. Een babyjongetje. Vóór je het weet, zitten ze weer met z’n vijven aan tafel te gamen, want de “volwassen” jongens zijn daar niet mee opgehouden. JP komt regelmatig langs, en dan gaat het er weer van langs!

Nog even, en hij neemt z’n zoon mee!

blog_portugezen-zorgen-goed-voor-hun-kinderen

En toen was het dan zover. Daar is-ie dan, wereldburger nummer zoveel.

Schattig toch, zo’n babietje?

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

De Moeder van het water en herverkaveling

blog_de-Moeder-van-het-water-en-herverkaveling .

 

De ingenieur wenkt ons om binnen te komen. Dat valt alvast weer mee, dat gaat gesmeerder dan wij dachten. “Wij” is in dit geval buurman Josué en ik, op pad om een misverstand over de komende herverkaveling op te helderen.

Buurman Josué was al eerder langs, nogal opgewonden en bezorgd over de recente ontwikkelingen.

De Moeder van het water zit in de problemen! En daar is hij behoorlijk bezorgd over.

De hele vallei wordt verkaveld. Die herverkaveling is onderwerp van gesprek in veel families in de buurt, want het is ieders levensonderhoud

Dat was niet zo’n gek idee, want in de loop der eeuwen is de vallei een quilt geworden van kleine stukjes akker, voor ieder van de erfgenamen één. Er werd hier ‘s een stukje verkocht, daar ‘s een sloot veranderd omdat waterwegen nu eenmaal ondoorgrondelijk zijn.

blog_de-Moeder-van-het-water-en-herverkaveling

 

Dat had tot gevolg dat de eigenaar van een stuk land aan de éne kant van de vallei woont, en elke keer met z’n tractor naar de andere kant moet. En aangezien de vallei veel eigenaren kent, zou herverkaveling de enige oplossing zijn

Want het ging natuurlijk niet om één eigenaar. Het is een grote vallei, en iedereen heeft z’n deel. Er werden vergaderingen aangekondigd, waarvoor alle eigenaren werden uitgenodigd, om iedereen voor te lichten over de komende veranderingen.

Het is een behoorlijke operatie, het herverkavelen van 330 hectare

Volgens Josué – ik noem hem de buurman, omdat hij de aangrenzende akkers bewerkt – is er een fout gemaakt, en wil de ingenieur een sloot dwars door zijn land graven, en een waterput op ons terrrein plaatsen. Een put om je land te kunnen bewateren. Voor ons niet nodig. Die paar bomen op het kampeerterrein redden zichzelf prima, staan naast een sloot. Voor Josué ook niet. Voor de 2,5 hectare die hij bebouwd, heb je een ander kaliber bewateringssysteem nodig.

blog_de-Moeder-van-het-water-en-herverkaveling

We moesten er dus op af. In Portugal gaat dat zo. Bellen helpt niet, langsgaan wel

Onderweg naar Montemor-o-Velho, waar de ingenieur kantoor houdt, windt Josué zich zo mogelijk nog meer op. “Die bureaucraten zijn allemaal hetzelfde” schreeuwt hij, wat ik moeilijk vond want bijna over de pijngrens in die kleine ruimte, “hij zit maar achter z’n bureau, en wat weet hij nou van de echte situatie?!” Nu kan ik beter niet over bureaucraten beginnen, want anders zouden we met z’n tweeën in die auto zitten te schreeuwen van frustratie. Ik onthield me dus van verder commentaar, en probeerde iets van een plan van aanpak te bedenken.

“We pakken het als volgt aan, Josué: hij moet het mij maar uitleggen, want eerlijk gezegd snap ik het nog niet helemaal, met die Moeder van het water (“Mãe d’água” – waar het ondergrondse water naar boven komt – we hebben meerdere Moeders) en die put, en dan kijken we wel even verder. Ik ga in elk geval niet jaarlijks 85 euro betalen voor een put waar ik niet om gevraagd heb en die ik niet nodig heb.”

“Okee, je gaat dus doen alsof je dom bent?” vraagt Josué en kijkt me waarderend aan. “Ja, prima, laten we het zo maar doen. Hij moet vooral langskomen, om ter plekke te kijken waar het nou eigenlijk om gaat.”

Eenmaal binnen in het ingenieurskantoor gaat het dus veel makkelijker dan het ergste scenario waarop wij onszelf hebben voorbereid

De ingenieur is een goedlachse man, die binnen een paar minuten bereid is om af te spreken om morgen langs te komen. Doet dat ook. Tien uur de volgende ochtend hoor ik Josué roepen: “O Helena! Helena!” (*)

De vriendelijke ingenieur begrijpt het punt nu volkomen. Technisch slippertje. De Moeder van het water gaat onder de weg door en wordt naar een doorvoersloot geleid. De sloot dwars door Josué zijn akker gaat niet door, en de put idem.

Probleem in 10 minuten opgelost.

Diepe zucht.

.

* Ellen is een rare naam in het portugees. Al snel werd dat spontaan vertaald. Sindsdien ben ik “Helena van de Termas”.

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

 

Ontspan, laat los, en hou het dan stevig vast, vakantiegangers!

“Ik voel mijn zenuwen alweer aanspannen” zegt de moeder van twee prachtig verklede dochtertjes aan de ontbijttafel, “dat is het naderende vertrek. Het einde van onze kampeervakantie.”

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Ik (her)ken het. Jullie waarschijnlijk ook. Het is mijn schuld dat ze die zenuwen voelt opkomen.

Alsjeblieft: ontspan, laat los!

Toen ik hun verse bakkie kwam brengen, hadden we even een praatje over de laatste vakantiedag, en wat dat met je doet, en ik vertelde: “De laatste vakantie die ik me herinner, was alles heel relaxed, en de laatste dag liep ik direct alweer alles tegelijk te doen: tanden poetsen terwijl ik op de wc zat, m’n schoenen aantrekken, en de laatste dingen met een boogje in de koffer gooien. Tja, dan weet je: je bent weer op weg naar je normale leven.”

Die anecdote triggerde haar zenuwen blijkbaar

Ik probeer direct mijn fout goed te maken: “Neenee, niet nodig. Jullie waren net zo ontspannen. De beste vakantiegangers ooit. Jullie zijn daar juist heel goed in, in loslaten, ontspannen – nog niet nodig om te gaan stressen!”

Het is toch ook niet zo dat je terug gaat naar een zwaar en ellendig leven. Je normale leven is voor de meeste mensen iets om tevreden en blij mee te zijn. Hier & daar een moeilijkheid, een dingetje, soms een rampje of een drama, maar over het algemeen leiden we toch een aangenaam leven thuis.

‘k Heb er nooit wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, maar ik heb het sterke vermoeden dat ik wel goed zit met deze bewering.

En deze belgische familie is zeker en vast kampioen OO – Onthaast Ontspannen

Ik was gistermiddag aan mijn mozaiek bezig (nieuwsgierig? lees ‘t vorige blogje) en stond achter het schaduwdoek verstopt. Mijn mozaiekplek is bij het zwembad, en ‘s middags staat de zon erop. Vandaar dat ik achter het schaduwdoek stond.

Zij waren in en bij het zwembad. Pap, mam, en hun twee dochters van (schatting) 6 en 4. De jongste leert zwemmen met behulp van een ingenieus zwemvestachtig drijfding, en een duikbril met een neus. Die vind ik erg leuk. Het is nieuw, en het lijkt me wel effectief, maar het heeft bij sommigen wel een komisch effect.

(Deze meisjes zien er overal schattig mee uit, de geluksvogels!)

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Het visuele heb ik helemaal gemist – verstopt achter mijn schaduwdoek – maar auditief was het aangenaam. Ik zat lekker in de flow van een goed-lopend mozaiek, pakte het éne na het andere precies-passende stukje, met dat gezellige gebabbel op de achtergrond.

Iedereen met jonge kinderen kent het, dat kletsen over alles en niks. Heel harmonieus, heel gezellig

Ik kon het niet verstaan, daarvoor waren ze nét iets te ver weg, en zat ik ook nét iets teveel in mijn flow. Maar ik kon wel de diverse talen onderscheiden. Vlaams natuurlijk, de taal van het land waar ze wonen, maar ook spaans. De taal van pappa. En tussendoor frans tegen de kamperende buurvrouw. En en passant ook een paar franse zinnen tegen de dochtertjes.

Die het gewoon allemaal verstonden, en opgewekt meegingen in alle taalwisselingen

Fijn, als je zo twee- of drietalig opgroeit! Dat is een mooi cadeautje waar je je hele leven plezier van blijft hebben. De plons- en snuifgeluiden van een kind dat net leert zwemmen en heel erg haar best doet, zijn dan wel weer universeel en niet taalgebonden.

Misschien heeft het Onthaaste Ontspannen zijn wel met cultuur te maken

Misschien is deze familie wel kampioen omdat ze een twee-componenten-familie zijn, spaanse en belgische wortels hebben. Wie zal het zeggen? Daar wordt vast geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Stiekem hoop ik dat die familie – net als alle anderen die hier geweest zijn – het lukt om dat OO een beetje in te bedden in het dagelijks leven. Dat je je vakantie een beetje mee naar huis neemt. Dat het je lukt om thuis ook zo lekker OO met je kinderen te babbelen over niks. Dat je van tijd tot tijd lekker kunt uitslapen. Dat je gezellig met z’n allen gaat passagieren, en je weet helemaal niet waar naar toe.

Niks loslaten, vakantiegangers! Hou het zo lang mogelijk vast!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Wat heb je nou eigenlijk nodig op vakantie?

Het is duidelijk: de meeste kinderen hebben water nodig. En grote mensen vaak ook. Het is iets rustgevends, bij water zitten. Dat kan elke visser beamen (als-ie weer wakker is).

Dus ja, wat heb je nou eigenlijk nodig op vakantie?

Het is onze eerste levensbehoefte, water. Zonder water geen leven. Zonder water ook geen leuke vakantie.

Er zijn vast mensen die in droge bergachtige gebieden eindeloos kunnen wandelen – als je jong bent: hiken – maar dan nog is zo’n onverwacht bergmeertje een prettige verrassing. Je hoort van weinig mensen dat ze een fantastische vakantie hebben gehad in de woestijn.

En als, dan zal het nog in een oase in de woestijn zijn geweest.

Water dus. Geen punt. Hebben we hier in overvloed

blog_wat-heb-je-nou-eigenlijk-nodig-op-vakantie

credits: lonely planet

 

Termas-da-Azenha ligt in de delta van de Mondego, en hemelsbreed maar 12 kilometer van de oceaan. Alles komt naar beneden stromen vanaf de gloeiend-hete/stervens-koude, dus zo goed als onbewoonde spaanse hoogvlakte. Pas in de Serra da Estrela, Portugal wordt het weer leefbaar.

 

 

De Serra da Estrela is zo’n wandelgebied als boven beschreven, met onverwachte prettige verrassingen.

De Mondego ontspringt daar, als één van de twee rivieren die in Portugal zelf ontspringen. Er is ooit een groepje mensen geweest die de bronnen hier ontdekte. Of dat dezelfde mensen zijn geweest, die ontdekten dat ons water geneeskrachtig* geworden is op de weg hierheen – geen idee.

De plek is dus al heel oud, maar het water blijft fris en vers. Het stroomt vanaf de hoogvlakte een groot onderaards meer in, waar het wordt opgewarmd door moeder Aarde tot ongeveer 30º.

De vorige eigenaar heeft een buis in dat meer laten plaatsen – hoe en waar weet niemand, beetje jammer – waardoor het bronwater altijd door het badhuis stroomt.

Wat een luxe in deze tijden! Altijd vers bronwater van goede kwaliteit, en zomaar uit de kraan

Met als gevolg, dat er ook in de sloot een prima watertje stroomt. Vissen vinden dat heel prettig, kikkers en kreeftjes ook. Die sloot ligt achter de hotelkamers, waar deze zomer de vakantievierende kinderen de plank die we er overheen hadden gelegd, zeer konden waarderen.

blog_wat-heb-je-nou-eigenlijk-nodig-op-vakantie

“De vissen knabbelen aan je voeten!” giechelden een pas-aangekomen broer en zus, die samen op de plank met hun voeten in het water zaten. Het is niet diep, maar als je erin valt – wat natúúrlijk een paar keer gebeurde – loop je wel de kans dat je één van je slippers kwijt raakt in de modder.

En je haar wordt nat. Ook niet erg. Je gaat effen douchen, en daarna trek je je mooiste jurk aan omdat je uit eten gaat in Figueira. Even genoeg met die sloot.

blog_wat-heb-je-nou-eigenlijk-nodig-op-vakantie

De meeste kinderen kregen er geen genoeg van. En als het even gedaan was met het vangen van kreeftjes en visjes, doken ze het zwembad in. Hun ouders vonden het allemaal prima. Plezier vlakbij, lekker rommelen met z’n allen – zo heeft iedereen vakantie.

En als je weer even iets anders wilt, ga je lekker naar het zwemmeertje of één van de stranden vlakbij, of je rijdt een stukje verder naar een serra**.

Daar vind je altijd water.

Dat blijft tenslotte het leukste speelgoed op vakantie!

* Ons water geneest huidziekten als eczeem, allergieën en zelfs psoriasis patiënten komen schoon uit het bad. Het is altijd een kuuroord geweest, tot de vorige eigenaar, Dom Henrique Foja Oliveira, overleed.

** Vlakbij: de Serra de Lousã. Prachtig. Stukje verder rijden: Serra da Estrela, waar je schitterende en ijskoude bergmeertjes tegenkomt, met prachtig groen-uitgeslagen ronde rotsen.

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Moeder mozaiek

Ik sta voor een uitdaging.

Het is maar een stukje van 42 bij 95 centimeter, maar het is voor m’n gevoel heel bepalend voor de rest. Waar schrijvers soms last hebben van writer’s block en angstig naar het witte papier staren, heb ik nu last van een mosaicer’s block en staar ik (in gedachten) angstig naar dat stukje witte muur.
Je kunt het maar één keer doen. Dan zit het vast.

Maar nu zit ik vast.

blog_moeder-van-alle-mozaiek

Grappig genoeg leer ik veel van mijn mozaiek cursisten

Niet altijd natuurlijk – meestal leren zij meer van mij tijdens de mozaiek workshops. Dat is uiteindelijk de bedoeling ook. Maar soms doen mensen dingen die me verbazen. Ik vind het sowieso verbazingwekkend dat iedereen iets heel anders maakt, met precies dezelfde ingrediënten. Tegeltjes, lijm en een gipsplaatje.

Je hebt niet zoveel nodig om iets moois te maken

Het is al een tijdje geleden begonnen. Het overkoepelende thema is overal: sprookjes. Niet de gebruikelijke, die Disney al verkr … excuseer, gebruikt heeft, maar onbekende. Voor mij zijn ze overbekend, want ik heb dit boek ooit van mijn zus geleend en nooit meer teruggegeven (sorry Til! Nu weet je het eindelijk!). Ik vond het zulke mooie verhalen, en het prikkelde mijn verbeelding nogal.
Kun je nagaan, want ik heb het al vanaf m’n zesde.

blog_de-moeder-van-alle-mozaiek

Samen met mijn mozaiekmaatje Astrid en enthousiaste vrijwilligster Viola begonnen we aan de fries voor boven de ingang van de grote zaal.

Meestal doe je een fries bovenaan, maar we doen hier wel vaker dingen op een ongebruikelijke manier, dus onderaan moet kunnen. Als je met mensen samenwerkt, is het handig om met plaatjes te communiceren. Anders wordt het erg moeilijk uitleggen wat voor beelden je in je hoofd hebt.

Dat adviseer ik de mozaiek-workshoppers ook vaak

Wil je een dolfijn maken? Zoek er even een plaatje bij, liefst een tekening, zodat je houvast hebt aan de lijnen. Daar gaat het uiteindelijk om. Nu wilden de laatste mozaiekers iets anders: een kleurig hart (een bekende vorm, zeker voor jonge meisjes), een vlinder (hier komt een tekening alweer handig van pas), en het portret van de jongste dochter (rechts op de foto).

Daar hoef je geen tekening van, want dat beeld staat in je hart gegrift, natuurlijk. Tenminste, als je haar moeder bent. Ik vond het een gewaagd project voor je eerste keer mozaiek, maar zoals je ziet is het prachtig gelukt! Voor mij was het bijzonderst de keuze van de achtergrond.

Ik bemoei me over het algemeen nergens mee – dat wil zeggen: ik heb het materiaal en de kennis, maar wat het ontwerp en de kleurkeuze betreft blijf ik erbuiten. Dat is aan de maker. Ik had er altijd al een hekel aan als mijn jongens op school gingen “knutselen” – dat betekende meestal dat de juf alles al klaar had, en dat ze het nog een beetje in elkaar moesten plakken en dan wat kleuren.

Heel flauw allemaal. Ook weer van geleerd!

Moeder koos een hele drukke pointilistische tegel als achtergrond. Okee. Het was niet zo dat ik op mijn tong moest bijten, maar ik moest me wel inhouden om niet te zeggen dat ik er niks van ging zeggen. Maar dat heb ik niet gezegd! Knap van mij hè!
En achteraf ben ik daar reuze blij mee, want het is schitterend.

blog_de-moeder-van-alle-mozaiek

En het werkt inspirerend. Weer wat geleerd. Alleen nu nog dat mosaicer’s block overwinnen, de juiste tegels vinden, en kom dan maar op met die 42 bij 95 centimeter!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Leuke lastminute in het hoogseizoen

Het is hoogseizoen, maar het is een bizar rustig hoogseizoen. Dat komt omdat jullie daar in het noorden een prima zomer hebben. (Da’s nu al het tweede jaar op rij! Ik dacht dat wij hier de hofleverancier van mooi weer waren, maar blijkbaar zijn de rollen omgedraaid!)

Nou ja, het veroorzaakt weer andere dingen. Een leuke last-minute bijvoorbeeld. Niet zo gek in het hoogseizoen

Ik heb na de drukte van gister vandaag een middag om te plakken.

We zijn immers begonnen aan een ambitieus mozaiek project?

Een-leuke-last-minute-in-het-hoogseizoen

Ik had gister al erg zin om te plakken, maar dat was onmogelijk. Zestien man voor de pizza-avond, een franse familie voor de portugese stoofschotel. Dat is na de lunch beginnen met de voorbereidingen, anders zitten mensen om half negen nog te wachten op hun pizza.

Het ging gesmeerd; we hebben ervaring, Broes en ik

Onverslaanbaar team in de keuken. Geen gezeur, geen gemuts. “Wat moet er nu?” vraagt hij na het snijden van de uien, en ik zeg: “Waarom word jij eigenlijk geen kok?”

“Weet je wel hoeveel stress dat is?” vraagt Broes, “ik heb eigenlijk wel meer begrip voor Gordon Ramsey – met al dat geschreeuw en gevloek.”

Maar goed, iedereen was blij gister, en wij hebben een makkelijke dag vandaag. Tijd om te plakken!!

Ik zit vlakbij appartementje One. Johan komt naar buiten (zij zijn hier al voor de derde keer, dus ik vond dat het wel mocht) en zegt: “Leuk hoor, het aardige van hier is wel, dat je elke keer weer de veranderingen ziet. Elke keer weer meer mozaiek.”

Ik druk een wit stripje op de muur en antwoord: “Ja, volgende keer dat je hier bent het helemaal af.” “Wow, het hele gebouw gemozaiekt? Dat is nog een behoorlijk werkje!”

“Eh … nou ja, afhankelijk van hoelang het duurt voordat jullie weer terug komen …” grap ik, “als je straks met Julia en haar gezin komt, en met Samuel en zijn gezin, en jullie, en je huurt hier 3 huisjes om gezellig de vakantie bij mekaar te zijn, dan zou het goed kunnen dat het hele dorp gemozaiekt is inmiddels …”

Een-leuke-last-minute-in-het-hoogseizoen

In een flits komt de recente annulering terug

Dat wás zo’n situatie. Dochter met gezin, zoon met gezin, en ouders – die hier een gezamenlijk week zouden doorbrengen.

Dat kan makkelijk. Sterker nog: het is ervoor gemáákt! Ze hadden Palmeira, Oliveira en One geboekt. Twee huisjes naast elkaar, maar met alle belangrijke dingen eigen (keuken, badkamer, slaapkamers, zitkamer – is er nog meer?) en One, met een tuin voor de hond, en een extra slaapkamer als één van de kleinkinderen bij opa en oma wilden slapen.

Het liep iets anders. Het universum had iets anders voor ze in petto

Op een mooie morgen werd dochter ge-appt dat ze aangenomen was in een nieuwe baan. En of ze per onmiddellijk kon beginnen. Oeps! Blijkbaar was het een hechte familie / een indrukwekkende nieuwe baan / tot dan een minder aangename vakantie / een schok voor iedereen, maar ze annuleerden met z’n allen, omdat ze allemaal ineens terug gingen naar België.

Toen ik aan het plakken was moest ik daaraan denken

Goed nieuws voor de dochter! Gelukwensen met je nieuwe baan! Ik vond het wel indrukwekkend dat zoon en ouders ook annuleerden vanwege deze reden, maar je weet het niet. Het éne gezin is het andere niet. Misschien leven ze heel erg met elkaar mee. Misschien hadden ze er eigenlijk geen zin in, en alles daar tussenin.

Wat het nu voor ons vooral tot gevolg heeft, is dat wij nu 3 weken lege huisjes hebben.

Een-leuke-last-minute-in-het-hoogseizoen

De zomer in het noorden was eerst heel aardig, maar nu begint het wat minder te worden, toch?

Kom lekker naar Portugal, joh! Lekker weertje hier, best bekend van vroeger: beetje bewolkt in de ochtend, zon ‘s middags, niet (te) warm, briesje – heerlijk! Als het zo heet is, kun je niks meer doen dan puffend en zuchtend in een stoel hangen en klagen dat het zo warm is.

Kom effen lekker afkoelen in Portugal. Klik hier voor deze interessante last-minute!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Termas-da-Azenha vanuit een heel ander perspectief

Ze kunnen zoveel zeggen als ze willen, maar ik weet wat ik weet, en dat is het! Dat zeg ik je!
Het is kat.

Daar vergis ik me nooit in.
En ‘k heb die kat al gezien ook. ‘t Is een stiekemerd. Sluipt overal rond, alsof-ie van alles van plan is. Mijn eten jatten bijvoorbeeld. Zou me niet verbazen hoor.

blog_Termas-da-Azenha-vanuit-een-heel-ander-perspectief

Geen idee waarom ze nou weer speciaal hier willen blijven. Ik herken het wel vaag van verleden jaar, ‘t is hetzelfde luchtje maar dan anders. Hier ruikt het lekkerder, eigenlijk.

Hier in de tuin van Termas-da-Azenha is het wel prettig

Jammer van die kattenlucht. En alles is heel hoog. Je kunt het plafond in de kamer niet eens zien. Ik zie alleen maar haar. Zo hoog is het. Ik zit het liefst onder de tuintafel, bij de vrouw.
Dat is veilig, en het ruikt naar thuis.

En hier mag ik ook niet op het bed. Of op de bank.
“Naar je eigen bed!” roept de vrouw dan, “hupla, eraf!” Ik probeer het eigenlijk niet eens meer. Ik kan wel de twee treedjes naar de zaal opspringen. Dat vond ik dan wel weer knap van mezelf!

Dat mens waar dit van is, is wel aardig

Ze praat aardig tegen me. (Niet net alsof ik een kleuter ben. Ik ben volwassen hoor, ik ben een grote vent!) Die ruikt wel okee. Haar voeten dan, want dat is ook alweer zo’n enorm lang end – maar zij komt naar beneden om me even te aaien. Dat mag, want zij is wel aardig. Even dan.

Pas geleden kroop ze over de grond achter het muurtje met dat zwarte platte doosje voor haar gezicht, toen mannetje Eén haar net op tijd zag en bijna over haar struikelde. Ze is wel een béétje raar. Ze wou stiekem een foto maken van me, bleek. Ze lijkt wel – hoe heet dat ook alweer? – een paparazzi.

De baas kwam helpen, want ik luister natuurlijk niet naar mannetje Eén. Dan kun je wel bezig blijven. Ja, als ze iets leuks gaan doen, dan luister ik wel. Maar als ik het niet meer leuk vindt, ga ik gauw terug naar de vrouw. Die begrijpt me tenminste.

Ik heb haar wel gedag gezegd toen we weer weggingen

Ik heb het gevoel dat zij mij ook wel een beetje begrijpt. Niet helemaal natuurlijk, en zéker niet zoals de vrouw, maar ze komt een beetje in de richting. Dus ik ben even uit de auto gesprongen om dag te zeggen. Mocht ze me even aaien.

Wel een aardig plekje. Niet als thuis, maar het gaat wel.
Jammer van die kat.

Ik blijf erbij: het stinkt!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Vrijwillige mozaiek koninginnen

Je hebt niet alleen twee vrijwilligers in huis, je krijgt er het halve nederlandse koningshuis, een belgische kakmadam, een kloon van Arnold Schwarzenegger en een gilnicht bij. Niet zo gek, want Ylva doet een theateropleiding in Gent, en Roos is een goedgehumeurd, in alles geinteresseerd slim meissie.

blog_vrijwillige-koninginnen-in-mozaiek

Binnen een dag zijn de koninginnen niet alleen bezig met het nieuwe mozaiek project, maar wordt er ondertussen flink gekeet, geplaagd, gezongen en grappen gemaakt

“Laat haar, laat haar! Laat haar maar glijdin” roept Roos in een imitatie van de imitatie van Lucky TV van Máxima, koningin der Nederlanden. Ze pratin alleen nog maar zo met elkaar, alle letters wordin zorgvuldig uitgesprokin, op de typische manier van de populaire Máxima. “O, wat een mooi vaas!” zegt de een dan, “hoeveel moet je daarvoor hebbin?”

Ze komen al jaren, deze vrijwillige gasten, en blijven dat maar doen

En ze komen niet alleen maar keten en grappen maken! Wat er gebeurt, en waar ik bijna van achterover viel: “Kan ik nog iets voor je doen, L?”

Dat gebeurt niet elke dag! Dat vraagt niet iedereen! Ja, soms als formaliteit, waarna ze dan verder een beetje heel geïnteresseerd naar precies de andere kant in het luchtledige staan te kijken als je dan langs komt sjouwen met een zware kast (waar gebeurd verhaal), maar dit is echt gemeend. En als je iets hebt (heb ik niet altijd), dan doen ze het nog ook. Met een lach.

“Willen jullie een foto van Henk zien?” vraagt Ylva

Ja, natuurlijk! Een nieuwe liefde?” Ylva slaat dwepend haar ogen ten hemel en antwoordt: “Ooooo, hij is zoooo lieieieief!”  Ze pakt haar telefoon en laat Henk zien.

blog_mozaiekmakende-koninginnen_Henk-de-hamster

Henk de Hamster. “Wie neemt er nou een hamster?” vraagt Roos, “wat is dáár nou leuk aan?” en Máxima-Ylva roept verontwaardigd: “Hee, Calimero, wil jij evin kalm blijvin? Henk is mijn schat, mijn allès, mijn lieveling, daar mag jij niets van zeggin!”

Ze maken grapjes over mij als slavendrijver

Mijn troost is – zolang mensen er grapjes over maken, valt het wel mee. En die meiden komen vrijwillig – de naam zegt het al – dus het zal inderdaad wel meevallen.

Zij mag het zeggin” zegt Roos zorgvuldig alle lettertjes articulerend, “zij is de baas, dus zij mag het zeggin. Maar wij vindin mooie roze daar erg mooi.”

We zijn met een nieuw mozaiekproject begonnen

blog_vrijwillige-koninginnen-in-mozaiek

Een tamelijk ambitieus project: de hele gevel van het badhuis aan de dorpsplein-kant. Het hoekje naast het cafeetje is nu af (met dank aan Astrid, Andrea, Viola) die veel, heel veel stukjes geplakt hebben.

Nu is de rest aan de beurt. Boven de keuken en de ingang naar de grote zaal. We staan een beetje in de weg, maar de aanwezige gasten roepen om het hardst dat ze het niet erg vinden en er wel omheen lopen. Nog 2 dagen. Dan kan de steiger weg.

Net op tijd voor augustus begint, dé vakantiemaand van Europa

Voor Ylva is het geen vakantie meer. Zij moet aan de bak. Geld verdienen om de rest van het (studie)jaar te kunnen betalen. En in je vakantie komen helpen met knippin en plakkin!

Als dat geen passie is …

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

In de grote zaal vind je spelletjes als pingpong, tafelvoetbal en pool; we hebben een Verkleedkamer, en buiten kun je volleyballen, jeu-de-boulen of het zwembad in springen. En nog veel meer.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Cool Camping Guide en de ANWB

We schrijven 2005. Een grijs verleden. Hoe precies weet ik niet meer, maar ik zie de man nóg voor me staan in het kantoor. Jonathan. Begin dertig, beetje rossig, en heel enthousiast. Enthousiast.

Hij had een fotografe bij zich, en wij moesten per se in het boek. In de ANWB Charme Campings

Het overviel me nogal. In die tijd was ik helemaal met van alles en nog wat tegelijk bezig, ook erg enthousiast – op z’n nederlands, dus het ging effen efficiënt tussen neus en lippen door.

Er kwamen zoveel mensen langs. Portugezen voor het water, nederlanders, engelsen om vakantie te vieren …

Ze gingen een kampeergids maken. Met hele mooie foto’s. De Charme Camping Gids dus

In 2005 was dat nog een echt boek. Op papier. Da’s nogal wat meer gedoe dan een e-boek. Dat heb je redelijk snel in elkaar geslagen – ook in je eentje. Bij deze papieren Charme Camping gids was een heel team bij betrokken.

‘k Heb wel gemerkt dat een fotograaf heel belangrijk is. En dat de éne fotograaf de andere niet is. Deze was het duidelijk wel, en dat blijkt nog steeds.

“Olá, hallo, hello …. which language do you prefer?Welche Sprache wird es sein?”

Meestal zie ik het wel aan iemand z’n neus. En dan is een blik uit je ooghoek naar het nummerbord nog een beetje extra informatie, samen met de ervaring dat je weet dat je in het voorseizoen vaak noorderlingen krijgt die van de voorseizoen-rust willen genieten.

Deze keer was het een beetje een verrassing, want de vrouw sprak heel goed portugees. Wel met een duits accent, dus daar wist ik het door. Ik hoor geen verschillen in portugezen – ze kunnen uit het noorden, zuiden, midden of uit Trás-os-Montes komen, ik hoor weinig verschil. Het enige verschil dat ik hoor is binnensmonds of niet, of met-een-gebit of zonder, of breedsprakig of niet.

Ik hoor wel portugees-nederlands, portugees-engels, of portugees-duits

Goed gegokt. Portugees-duits. Ze komen via de Cool Camping Guide. Een boek uit 2005. Het Cool Camping Guide team hebben blijkbaar een onsterfelijk boek gemaakt, vooral in Duitsland, want ik krijg nog steeds mensen via de Cool Guide. En het is waar wat ik altijd tegen die – altijd – onverwachte gasten roep: “Die Cool Camping Guide is geweldig! Ik krijg altijd leuke mensen via hen!”

Het mooiste is natuurlijk: zij vinden het hier ook erg leuk. Bingo!

blog_Cool-Camping-Guide-en-de-ANWB

Sommigen blozen bijna, maar ‘t is waar. Precies de goede doelgroep. Welvarende mensen met een breed denkraam die op zoek zijn naar mooie rustige speciale plekjes maar niet op een snobistische manier. Niet om op te snijen dat zij “bij de Termas-da-Azenha geweest zijn, heeft in de Vrije Tijd gestaan, waren bij “Gute Welt” en heb je dat artikel in de Snob Magazine niet gelezen?”

Het zal niet precies de volgende dag geweest zijn, maar in mijn herinnering zit ‘t wel een beetje aan elkaar gekoppeld: de Charme Camping Gids en de Cool Camping Guide, die op zoek zijn naar speciale kampeerplekjes. Daar kwam ooit ook iemand van langs of wij een kandidaat voor hun gids zouden kunnen zijn.

Ik liet hem alles zien, en hij werd blijer en blijer

De Cool Camping Guide is een hele grote organisatie. Ik was erg onder de indruk, want tja, wij waren nog niet zolang bezig, ik was nog niet zolang alleen bezig na de scheiding, dus zou dit wel een goed idee zijn? “Jaja, jazeker, dit is perfect voor in de gids!” lachte de vriendelijke meneer wiens naam ik vergeten ben (sorry), “dit is nou juist zo’n plekje waar een deel van onze doelgroep naar op zoek is. Rustig, groen, anders-dan-anders, al die mozaieken … . Jullie komen in onze Cool Camping Guide. Punt.”

Okee. Hij zal het wel weten. Hij heeft tenslotte ervaring met de doelgroep

Gister kreeg ik een postpakketje met een “geselecteerde kleine camping – ANWB” vlag én een paar – als altijd – onverwachte kampeergasten. Via de Cool Guide.

Toeval? Zegt u het maar!

blog_Cool-Camping-Guide-en-ANWB

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Rennen voor je leven – een epische marathon

Afgelopen donderdag is de petitie aangeboden aan de betreffende minister. Laten we hopen dat het effect heeft, want de inspanning is groot geweest. Drie-hon-derd-vijf-tig-ki-lo-me-ter rennen. Ik ben zwaar onder de indruk. Ik sta al voorover gebogen te hijgen als ik driehonderdvijftig meter moet rennen.

Olá Duarte Barbosa, de kamer is klaar, ga maar lekker even liggen! Een drankje erbij? Vergeet niet van het uitzicht te genieten, want dat is nu op z’n mooist. Alles groen en vredig met een boel ooievaars en ibissen er tussendoor.

blog_rennen-voor-je-leven_een-epische-marathon

heel vroeg weg …

 

Elke dag een marathon lopen, ik geef het je te doen!

Van Porto naar Lissabon, elke dag een stuk van minstens de marathon-afstand. Toen Duarte Barbosa hier aankwam, had-ie er 50 kilometer opzitten. Hij kwam met een taxi uit Figueira da Foz, want het was de bedoeling dat hij elke dag van hospitaal naar hospitaal zou gaan om handtekeningen te verzamelen voor deze actie.

Het grote doel van deze marathon is erkenning

Verpleegkundigen hebben last van werkdruk, stress, onderbetaling en lange uren. Nu willen ze behalve meer salaris, eerder met pensioen, kortere werkweken en erkenning van hun professionaliteit.

Allemaal dingen die je dagelijks in de krant leest

Boeien!, denk je nu misschien, maar Portugal is een van de laagst betaalde landen in Europa, en dat heeft gevolgen. Een kwart van de portugezen is naar het buitenland vertrokken – daar kun je meer verdienen. In augustus wemelt het hier van de auto’s met een L achterop: Luxemburg, het land waar een derde van de bevolking portugees is.

Dit is een sympathieke manier van aandacht vragen voor je situatie, vind je niet?

Heel anders dan wat bijvoorbeeld de gevaarlijke-stoffen-truckers hebben gedaan een tijdje geleden. Die gingen staken, en dat was een stuk minder leuk, want ze gingen de benzinestations niet meer bevoorraden. Binnen een dag stonden er kilometers file voor alle benzinestations in het land.

blog_rennen-voor-je-leven_een-epische-marathon

Ze gingen de mist in, want ze weigerden om de ambulance, politie en brandweer te bevoorraden, als uitzondering. Als er mensen niet meer naar het hospitaal kunnen, of de politie moet op de fiets naar een urgente melding, of je huis brandt af omdat de brandweer alleen maar emmertjes water op het vuur kan gooien, verlies je al snel sympathie voor je goeie zaak. En de rest van hun eisen waren ook behoorlijk hoog. Verdubbeling van hun salaris en halvering van hun uren, onder andere.

Beetje veel.

De regering maakte al direct plannen om het leger in te zetten

Ze kregen weinig sympathie van hun landgenoten. Niemand wordt er blij van als je noodgedwongen uren in de file moet staan, alleen maar om je auto zo vol te kunnen gooien dat je de volgende dag weer naar je werk kunt.

Deze actie dwingt meer respect af. Of het de gewenste positieve gevolgen zal hebben …. ?

blog_rennen-voor-je-leven_een-epische-marathon

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

 

« Older Entries