Tag Archives: museum Termas-da-Azenha

Rust in al zijn variatie

De voorjaarsvakantie is voorbij. Het was een bont gezelschap, dat langs trok.

Het begon met de aankomst van de Rode Bus. Altijd een feestje, want er komt altijd van alles mee waar een mens iets mee kan. Een mooie stoel ter verfraaiing van één van de huisjes, een tafelmodelletje vriezer voor de (hopelijk) overvloedige oogst uit de moestuin, veel boeken voor de bibliotheek en de stoffen die ik tijdens mijn laatste bezoek aan Nederland kocht.

Er was weinig tijd voor het uitpakken, want de volgende dag kwamen de dames van Strandcoaching aan. Acht stuks, waar het ontbijt, de lunch en het diner voor geregeld moest worden. En elk een massage en een mozaïekworkshop.

Een mooi begin van het voorjaarsvakantie, en ze brachten nog mooi weer mee ook

Tegelijkertijd was er een groep werkers die aan het buizenstelsel van één of andere fabriek bezig waren. Er staat een cellulosefabriek een kilometertje of 20 verderop – de eindbestemming van alle eucalyptusbomen in de buurt. Daar worden ze verwerkt tot toiletpapier en koffiefilters.

blog_rust-in-al-zijn-variaties

Eucalyptus wordt met 9 jaar geslacht, behalve de onze. Die staan er al 15 jaar, en het is de bedoeling dat mijn achterkleinkinderen gaan zeggen dat hun verre voormoeder die nog geplant heeft. Oude eucalyptussen zijn heel mooi, alleen krijgen ze bijna nooit de kans.

Die mannen zaten met z’n allen in een paar huisjes, en kwamen eigenlijk alleen maar douchen en slapen. Had ik weinig omkijken naar. Gelukkig maar, want ik had mijn handen vol om iedereen goed gevoed te houden en ontspannen en tevreden over hun eigen gemaakte kunstwerk.

Gelukt! De strandcoaching ging blij en tevreden weer naar huis na 5 dagen

Hun laatste nachtje was het eerste van de rest van mijn familie. Die moesten even een nachtje improviseren, maar dat – hadden ze met klem verzekerd – vonden ze niet erg.

blog_rust-in-al-zijn-variaties

Op volle sterkte bevat mijn familie rond de 50 personen. Die kunnen niet allemaal tegelijk komen, en gelukkig hebben ze die ambitie ook niet. Onze maximum capaciteit ligt rond de 35, met een extra bedje hier en daar.

Vervolgens kwam mijn favoriete Familie Vaste Gasten, ook op volle sterkte

Nu zijn die wat bescheidener met 7 personen, dus dat ging er makkelijk bij. Een dorpje vol ontspannen, lekker etende, gezellig kleppende, mooi mozaiekende mensen die zich thuis voelen. Met al die harmonie loop ik graag nog ‘s een extra rondje voor een schone handdoek of een betere kniptang.

Als toetje kreeg ik een reservering van een groep van 27 Italiaanse jongeren, en van 5 Hongaren, die in het centrum van Soure aan de internationale klim-competitie gingen meedoen. Dat was even puzzelen, met extra bedden sjouwen, en snel schoonmaken na het vertrek van de familie Vaste Gasten.

blog_rust-in-al-zijn-variaties

Mijn zus ging bereidwillig in een kamer in het badhuis, na het vertrek van een deel van haar gezin, zodat de Hongaren onderdak hadden. Het lukte zelfs nog om de Italianen een gepaste avondmaaltijd te serveren; zoon Broes kookt na jarenlange oefening een ongeëvenaarde pasta-met-tomatensaus.

Het slotakkoord was een barbecue op het Sprookjesterras, ter ere van een verjaardag, en toen ging iedereen weer naar huis.

blog_rust-in-al-zijn-variaties

En daar zijn we dan. Zoon Broes zit na avonden scrabble, rummycup en yatzee weer ‘s achter z’n computer, en ik staar een beetje suf voor me uit. Helemaal in m’n eentje, op m’n terrasje achter de keuken. Einde van de voorjaarsvakantie.

Rust. Ook wel weer lekker hoor.

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Ondersteboven van een slechte beoordeling

Hij liep hoofdschuddend rond, duwde alle deuren open waar toch heel duidelijk “Verboden voor onbevoegden” op stond. In het portugees, dus je kan daar niet blond over doen. “O, mag dat niet dan? O, dat wist ik niet …. O, ik wist niet dat dat betekende dat je er niet in mag … betekent dat rode rondje met die witte streep dat je de deur niet open mag doen? … Sorry …”

Nee, hij had het kunnen weten, en toch deed-ie het

Dat is eigenlijk wel bijzonder voor portugezen. Dat hoofdschuddende rondlopen zag ik vanuit mijn ooghoek, maar ik besteedde er verder weinig aandacht aan. Er komen zo veel mensen langs, die even willen komen kijken (matar saudades – hun heimwee doden)  – dat is redelijk normaal.

Maar daarentegen niet zo normaal voor ontbijtgasten.

Beide waren heel vriendelijk bij aankomst, tijdens het ontbijt toen ik de koffie bracht, en toen ik afscheid van hen nam.

blog_ondersteboven-van-een-slechte-beoordeling

Je moet vragen om beoordelingen, zeggen de marketinggoeroes

Ik krijg regelmatig mailtjes van Tripadvisor, AirBnB, Zoover en Booking.com dat ik erom moet vragen. Dat vergeet ik eerlijk gezegd altijd. En ook: dat vind ik een beetje gênant. Misschien doet het me iets teveel denken aan het gedoe op het schoolplein vroeger, als je door je vriendinnetjes “gestimuleerd” werd om aan die leuke jongen te vragen of hij jou ook leuk vond.

Er wordt al zoveel leuk gevonden, moet ik er ook nog bij?

Ik ben veel blijer met een spontane goeie beoordeling, en daar hebben we er gelukkig best aardig wat van

Een paar dagen later kreeg ik ineens een berichtje van de betreffende bemiddelaar dat we een beoordeling binnen hadden. Ik klikte door, en kreeg een schok. Datzelfde vriendelijke echtpaar, die man die zo hoofdschuddend glimlachend alle verboden deuren had open geduwd, gaf een 1.

Weet je hoe erg dat is? Een 1 haalt je gemiddelde ongelooflijk naar beneden.

Waar hebben we dat aan verdiend?

Gelukkig stond dat erbij. Vrij vertaald kwam het neer op dat wij ons geen Termas mogen noemen omdat ze het een zootje vonden. Geen thermen, waar ze in een jacuzzi konden, samen gemasseerd, uurtje in het stoombad en met een glad huidje aan het ontbijt buffet zouden kunnen aanschuiven.

Ah! Dat was een schrale troost, want dat betekent dat deze mensen gewoon niet (kunnen) lezen.

blog_ondersteboven-van-een-slechte-beoordeling

Er staat overal, op elke site waar we op staan, dat dit oude thermen zijn, het Termas-da-Azenha heet, dat het een heel oude plek is – al honderden jaren oud, waar mensen al heel lang gebruik maken van het geneeskrachtige water. De eerste arts die het beschreef, leefde in 1711, en heette Dr. Micael Fonseca.

Er staat ook dat we doende zijn om er een museum van te maken, de oude baden te behouden en daarin 3D mozaieken te maken om te laten zien hoe het vroeger ging

Dan vind ik het moeilijk voorstelbaar dat je daar een luxueuze spa van maakt met van allerlei moderne voorzieningen, maar goed. Het hoofdschuddend deuren openduwen krijgt nu ook een andere lading – achteraf gezien.

Maar goed, wij zitten ermee. Dat gaat een hele tijd duren voordat we dat weer opgehaald hebben. En nu moet ik wel om reviews gaan vragen, en nu vind ik het eigenlijk nog gênanter.

Dankuwel hoor, meneer de Hoofdschudder!

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....