Tag Archives: Mozaïek

Fijn plan: 2019 wordt het “Jaar van de Vlinder”

Dit “Jaar-van-de-Vlinder”-project – daar is toch wel weer een paar maanden in gaan zitten. Het lijkt een klein muurtje, maar al met al duurt het toch wel even. Nu hebben we het natuurlijk niet over 24/7.

Dit is in de zomer begonnen; eigenlijk is 2018 al het “Jaar van de Vlinder”

Een russisch meisje gaf de aftrap. Ze was hier met haar zusje, oom, moeder, oma en hond, voor zo’n anderhalve maand. Ze wilde graag mozaieken leren, en aangezien ik bezig was met een ander project “De kleine zeemeermin” – kon ze makkelijk meedoen.

Ze had er wel oog voor, meer dan haar kleine zusje. Die was er eigenlijk nog te klein voor, en misschien ook te ongeduldig en te snel afgeleid. Geeft niks, Lisa was lekker bezig.

Ze maakte de eerste vlinder, die roze aan de linkerkant

blog_fijn-plan-2019-wordt-het-jaar-van-de-vlinder

Daarna was het de beurt aan mijn zussen Tineke en Nettie, die er ook nog een paar gezellige bloemetjes bij maakten. En een rups.

Ik had verwacht dat er wel zomergasten zouden willen meedoen, maar ondanks dat ik veel mozaiekworkshops gegeven heb, wilde iedereen liever iets maken om mee naar huis te nemen. Franse Nathalie vond het als enige wél geweldig om een vlinder te maken, en deed dat met veel overgave. In 1 dag had ze een flink exemplaar af. Chapeau!

Na de zomer zou mijn mozaiekmaatje Astrid langskomen, en vrijwilligster Gerda had ook al aangegeven dat ze al kleine dingen gemozaiekt had, en niet kon wachten om ‘s wat groters te doen.

Dat is natuurlijk het grote voordeel van de Termas: je kunt effen lekker uitpakken. Da’s toch wat anders dan een schaal of een vogelhuisje.

Dat heeft zo z’n eigen uitdagingen hoor, vergis je niet! Klein werken is best moeilijk, maar ik kan me voorstellen dat je het zat kan zijn, dat gepriegel op de vierkante centimeter. Maar goed, ik ben iemand van het grote gebaar …

Voor- en achterkant: check, zijkant: check, bovenkant: check. Veelzijdig muurtje …

blog_fijn-plan-2019-wordt-het-jaar-van-de-vlinder

Er was wel een gast die graag meedeed met de Vlindermuur: Lucille. Ook frans, kookte geweldig, fijn stel gasten, en behalve mooie herinneringen aan lekkere maaltijden liet ze ook nog een prachtige tastbare vlinder achter.

Astrid, dochter Isabelle en Gerda voegden daar nog een paar aan toe …

… en toen ze weg waren, begon het te regenen. Daarmee blijft het liggen, dus toen de zon zich eenmaal weer liet zien, pakte ik mezelf bij de haren, maakte een bak lijm, pakte de doos met stukken wit en de mozaiektang, en ging ‘s ochtends in het zonnetje aan de slag.

Gewoon stukjes wit plakken is werk

Een mozaiek afmaken is niet altijd even leuk. Dan is het grote gebaar best een nadeel; je zou dan liever op de vierkante centimeter zitten prutsen. Enfin, kwestie van verstand op nul, blik op oneindig en doorgaan met ademhalen.

Het is af! Fijn hoor! Lokvlinders op de muur, nu nog échte vlinders in de tuin

Dat zal nog even duren, want die vinden het nu natuurlijk te koud. Maar! Hopelijk komen alle bloemetjes weer op, over niet al te lang, want in maart is het alweer lente.

In Termas-da-Azenha wordt 2019 het “Jaar van de Vlinder”

(En allemaal heel erg bedankt voor je bijdrage aan deze schitterende veelzijdige muur!)

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Helemaal uit de hand gelopen

Ik kan er niks aan doen.

Echt niet.

Het gáát gewoon zo

Het begint met een onschuldig mozaiekje ergens op een muur. En ik heb het niet eens zelf gemaakt, het was een prachtig initiatief van de “Familie Preto”. Mooi gedaan. Nuttig ook. Iedereen kan zien hoe het hier heet.

blog_helemaal-uit-de-hand-gelopen

In de winter wordt het wat rommelig in dat hoekje, vooral als het veel regent. En ‘t is een zichtplek, je ziet het al vanaf de weg als je komt aanrijden. Zo’n naar gezicht als het zo viezig wordt van de nattigheid. En ik was zat van het schrobben.

Dus toen (mozaïek)vriendin Astrid zou komen, begon het te borrelen. Aangezien de twee overkoepelende thema’s van alle mozaïeken water en sprookjes zijn, kwamen we uit op een paar mooie vissen, een zeemeermin en streepjes water. Om het bij het zeepaardje en de zeemeermin op de trap te laten passen.

blog_helemaal-uit-de-hand-gelopen

 blog_helemaal-uit-de-hand-gelopen

Maar ja, als je eenmaal zover bent, is het heel raar om die onderkant leeg te laten

Dus ‘t loopt helemaal uit de hand, mensen. De kleine zeemeermin is erbij gekomen, met een paar van haar zusters, en de zeeheks. En nu komt er nog een 3D-staartje aan ook!

blog_helemaal-uit-de-hand-gelopen

blog_helemaal-uit-de-hand-gelopen

 

Kom maar ‘s kijken. En kom het zelf ook ‘s proberen. Het is zó leuk om te doen!

blog_helemaal-uit-de-hand-gelopen

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Mozaïek koningin Astrid

“Ja, dan is die toch het beste”, besluit Astrid en wijst naar de vroegere trein. We hebben het even uitgebreid behandeld en op onze vingers nageteld: 2 uur vliegen, uurtje ervoor er zijn (‘t is januari, niet druk, geen eindeloze rijen bij de douane – toch?), uurtje met de metro, dan kan-het-die, maar is-beter-die.

Astrid is hier om een weekje bij te tanken, maar nu moet ze onverhoeds en plotsklaps terug

blog_mozaiek-koningin-Astrid

De vader van de kinderen is overleden, zo maar ineens, dus ineens moeten er ook een heleboel dingen. “De meiden” kunnen niet zomaar even per telefoon geinformeerd worden.

Ook al zijn ze zo goed als volwassen, ze wonen nog bij moeder thuis, maar ja, moeder is nu hier. Het is hun vader en haar ex – al 16 jaar geleden gingen ze uit elkaar, en hebben daarna nog slechts mondjesmaat contact gehad. Over de kinderen, en over zijn bijdrage daarin.

Ik zit erbij en ik kijk ernaar

Dat gaat anders, als je meisjesmoeder bent, zo te merken. Er wordt volop ge-appt, zeker nadat “de meiden” door inderhaast opgetrommelde vertrouwde vriendinnen op de hoogte gebracht zijn. Ook met de vriendinnen wordt veel heen en weer ge-appt.

Ik ben een jongensmoeder, met een introverte jongste. Dat gaat anders hoor! Nu hebben wij – de goden zijn geloofd en gedankt – nog niet meegemaakt dat hun vader/mijn ex plotseling overleed, maar verder is de communicatie toch erg anders. Stukken korter. En hoe je je ergens bij voelt wordt nooit gevraagd.

De reisverzekering dekt de terugreis niet, want het is de tweede lijn

Waar heb je ook alweer verzekeringen voor? Om in goede tijden de illusie te hebben dat ze je bijstaan in de slechte? Enfin, dat gemopper kennen we nou wel, en het wordt fluks terzijde geschoven. Jammer dan, maar er zijn belangrijker zaken op de wereld. Het belangrijkste is, dat Astrid terug kan om de meiden terzijde te staan bij het verwerken van hun verdriet.

Na 16 jaar niet meer samen, maar wel praktische zaken moeten regelen vanwege de kinderen, lig je niet meer snikkend in je kussen te bijten. Het is een schok, zo’n onverwacht overlijden, zeker – maar voor Astrid is het ook jammer dat ze haar weekje bijtanken moet onderbreken.

Astrid komt al jaren hier – eerst als single met gezin, toen als single

Eén van de vaste gasten. Lang, lang geleden kwam ze alleen als vrijwilliger voor een weekje. Dat beviel zo goed, dat ze met de meiden op vakantie kwam, en sindsdien elke zomer. Een prettige bestemming voor een alleenstaande-ouder-gezin, dat is een bepalend basisgegeven voor een ontspannen vakantie.

De meiden amuseerden zich uitstekend in het zwembad en de Verkleedkamer, en met de andere kinderen. Het grappige is, dat ik hen ook een beetje heb zien opgroeien. De puberperikelen ook een beetje meekreeg. En Astrid en ik begonnen samen te werken met mozaïeken, en dat is eigenlijk traditie geworden.

Vóór ze komt, stuur ik vaak een inspirerend plaatje: “Wat vind je hiervan?” vraag ik dan, “voor die hoek boven het cafeetje?”

“Heb je genoeg rood?” stuurt ze dan terug, “en waar moet-ie dan precies komen?”

Ze heeft een paar prachtige mozaïek kunstwerken hier achtergelaten

blog_mozaiek-koningin-Astrid

Deze keer wou ik het bescheiden houden. In een weekje kun je geen enorme oppervlakten mozaieken, en dan blijf ik zitten met een onaf werk, waar nog heel veel aan geplakt en gevoegd moet worden. Dat kan eventueel door bevlogen vrijwilligers gebeuren, maar die heb je niet altijd bij de hand.

Ik heb geen tijd. Ik moet nog een minigolf maken, en een webshop voor de badjassen, en een heleboel ramen schuren en beitsen, en een paar badhokjes in een museum veranderen, met o.a. 3-D-mozaiek. Plannen en ideeën genoeg, maar 2018 lijkt zo’n zelfde jaar te worden als 2017.

Als je even niet oplet, ben je alweer een dag verder

We zeggen dag tegen Astrid. Sterkte meid! Ik maak het mozaiek verder af hoor. Geen punt, zo gebeurd. Sterkte met dit alles, en we houden contact. Lang leve whatsapp!

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord dat inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een zwembad rijk is. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

 

Je kunt je abonneren op het blog:

 

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+,  op Pinterest, en op dinsdagochtend op LinkedIn.