Tag Archives: mozaiek workshop

Het maken van een mozaiek in onze BnB

Toen deze klaar was (nou ja, bijna, nog maar een beetje te doen) dacht ik dat het een goed idee zou zijn om de hele gevel van het badhuis te doen, dorpsplein-kant.

blog_making-mosaic-in-our-BnB

Dit hoekje is net naast ons cafeetje. Je ziet het sowieso als je de trap op of af gaat.

Tijd voor een nieuw mozaiek project

Een vriendin zou komen, en zij doet altijd mee met mozaiek projecten als ze er is. En een vrijwilliger zou komen, dus we waren met z’n drieën. Zo durfde ik het wel te beginnen. Want ja, best een ambitieus project.

Eerste stap: voorbereidingen

Mijn onbetaalbare zoon Broes hing een groot zeil op, nam de hogedrukspuit ter hand, en maakte het eerste stuk gevel schoon. Het is eind mei, we hebben niet meer / nog niet zo veel gasten.

Het kan. Eén dag rotzooi, de volgende is de gevel schoon van verf en is het plein weer schoon.

Plakje cake.

blog_making-mosaic-in-our-BnB

 

Inmiddels waren wij drie bezig met andere voorbereidingen

blog_making-mosaic-in-our-BnB

blog_making-mosaic-in-our-BnB

blog_making-mosaic-in-our-BnB

blog_making-mosaic-in-our-BnB

Meestal heb ik een beeld in m’n hoofd van het uiteindelijke resultaat

Dan heb je daarna de uitdaging om het met anderen te communiceren. Met vriendin Astrid is dat niet zo’n punt, we werken al zo lang samen. Met vrijwilliger Viola was het eigenlijk ook niet zo’n enorme uitdaging, omdat ik wat mooie tekeningen vond als voorbeeld. Dan houden we alles een beetje hetzelfde.

Dit is het resultaat. Van zo dichtbij kun je schoonheid ervan niet zo makkelijk zien – hetzelfde als naar een pointillistisch schilderij van George Seurat van dichtbij kijken.

blog_making-mosaic-in-our-BnB

Zoals op deze foto, op de muur, is het een stuk beter, vind je niet?

blog_making-mosaic-in-our-BnB

De uitdaging was om het beschaafd te houden, zodat het ook nog leuk zou zijn voor die paar gasten die er waren. We begonnen in de hoek bij de keuken. Daar staat de steiger niet in de weg. De paar gasten die er waren, waren hele lieve mensen, die het fantastisch vonden om onze manier van mozaieken te zien.

En wij gingen door! Ondanks de warmte –  beschermd door factor 50 en parasols, gingen wij door!

blog_making-mosaic-in-our-BnB

 

blog_making-mosaic-in-our-BnB

Gisteren droogde de lijm redelijk snel op, en ik ook. Tijd om te stoppen – het was al 8 uur. Tijd om te eten. Wat je hier ziet, is het resultaat van 8 dagen werk met 3 mensen (als we Broes z’n werk even niet meetellen). De gevel is een beetje groter dan dit; we zullen wel het hele jaar hiermee bezig zijn. 

Ik vind het altijd leuk om een mozaiek project gaande te hebben in de zomer. Het lukt niet altijd … Soms zijn er getalenteerde vrijwilligers, en tijd tussen alle schoonmaak en koken door. Soms zijn er geinteresseerde gasten met wat ervaring die het leuk vinden om een paar uurtjes mee te plakken. 

Mozaïek maken is verslavend. Het is moeilijk om te stoppen

Het bewijs is ons dorpje zelf. Kom maar kijken! We hebben nog wat plekjes vrij van de zomer … info@termas-da-azenha.com

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Kindvriendelijke vakantie

Ze lopen een stukje achter me in de grote zaal. Twee vriendinnen voor een paar dagen. Verbazingwekkend hoe snel dat gaat met kinderen. Ze zien elkaar, vinden elkaar aardig, en hup:

vrienden tijdens de vakantie

Nu is Melody een heel open meisje, dat merkte ik al tijdens de mozaiek workshop die ik met haar en haar broer deed. Kinderen met een open blik. Heel makkelijk om met hen te converseren. Ze weten heel veel, valt me op, maar dat komt misschien ook door hun belangstelling: Melody wil dierenarts worden, en Nick quantum-fysicus.

mozaiek-workshop-in-Termas-da-Azenha

Melody begint te neuriën onder het mozaïeken – “alle Menschen werden Brüder”, niet een gebruikelijk melodietje voor een meisje van 8. Zou het komen omdat de kerkklok van het dorpje hiernaast dat muziekje gekozen heeft om de uren aan te geven? De meeste hebben het “Avé Maria” standaard op het repertoire, en veranderen dat slechts tegen de Kerst. Dan zetten ze bijvoorbeeld “Jingle Bells” erop, en vergeten dat vervolgens, zodat je tegen eind maart nog steeds met sleetse beelden van sleeën door de sneeuw zit. En geen jingle bells meer horen kunt.

“’t Is je naam natuurlijk”,

zeg ik tegen haar, “Heb je muziekles?” Ja hoe kan het ook anders, viool en ukelele. O, enig, ukelele! “Heb je muziekles op school?” vraag ik. “Nee, onze moeder geeft ons les, we gaan niet naar school. We hebben instrumenten, die kunnen we meenemen op onze wereldreis”, vertelt Nick, “we reizen al een jaar de wereld door.”

“Wat leuk!” antwoord ik, “dan heb je waarschijnlijk al heel veel gezien. En misschien weten jullie daarom wel zo veel.”

Hun mozaïeken zijn een afspiegeling van hun toekomstplannen: zij maakt een portret van onze Donkeydog, en hij maakt de melkweg. Het is heel gezellig. En het wordt nog gezelliger als er een familie op het kampeerterrein aankomt met twee dochters, ook engelsen. De taal weerhoudt hen dus alvast niet om onmiddellijk met z’n drieën de Verkleedkamer in te duiken, waar vervolgens een boel gegiechel uit komt.

Niks voor Nick. Hij mag op z’n Kindle, en gaat lekker lezen, net als Elena, het meer serieuze zusje.

Is dit wel een kindvriendelijke vakantie??

Lisette en Melody lopen gezamenlijk het dorp door om alles te proberen wat er te doen valt. Pingpong, tafelvoetbal, de piano, de bieb, een bordspelletje – het is alsof ze een testteam zijn om ‘s te kijken of het hier wel kindvriendelijk is. Blijkbaar komen we er goed uit, want ze zijn en blijven heel opgewekt en vrolijk.

Je kunt het slecht verstaan, als je net voor iemand uitloopt in de grote zaal. Sowieso is het wat lastiger als iemand achter je aan het praten is, maar de acoustiek in de zaal is tamelijk lastig. Er zijn weinig dempende elementen, dus als je zingt, is het een geweldige klankkast, maar voor een normale conversatie moet je wel wat dichter bij elkaar in de buurt zijn, met je oren in de juiste stand.

Ondanks dat vang ik onwillekeurig wat flarden van hun gesprekje op: “ … you can ask the old lady” “What do you mean, who is the old lady?” “Over there, she’s walking over there …”

Oldtimer

Zij stoppen bij de tafelvoetbal, ik loop door naar buiten, en terwijl ik de ezels het oude brood voer, dringt tot me door dat ik daarmee bedoeld word. “The old lady” ben ik – dat kwartje heeft even de tijd nodig om te vallen. Zoals zoveel old ladies zie ik mezelf niet zo.

vrienden-tijdens-de-vakantie

Maar twee meisjes van 8 zien dat natuurlijk wel zo. Met een grote grijns schud ik het zakje leeg. Broodkruimeltjes voor de vogeltjes.

Een hele goeie bezigheid voor een ouwe vrouw. Nu maar afwachten tot ik kinds word. Ik hoop op net zo’n leuke, open manier als de kinderen die hier nu waren!