Tag Archives: met kinderen op vakantie

Het aftellen van kinderspelletjes

Acht, negen, tien …. IK KOM!

Ik begrijp waarom kinderen al jong leren tellen. Je hebt dat al snel hard nodig. Het is kennis om te overleven. Om vrienden te maken. Om mee te kunnen doen. Om af te tellen. Om mee te tellen.

Kinderspelletjes beginnen bijna allemaal met aftellen

Overdag kom je hier groepjes kinderen tegen die op één knie, met één voet tegen de voeten van de anderen aan – als een bloem van voeten – aftellen om tikkertje te gaan doen.

“Kik-ker-in-de-sloot-jij-ben-dood.”

’t Gaat wat efficiënter dan ons vroegere “Ienemienemutte, tien pond grutten (“Wat zijn grutten nou weer, zeker iets ouderwets?”), tien pond kaas, Ienemienemutte is de baas. A – F – AF”.

Als het niet goed gaat, en het oordeel wordt niet eerlijk bevonden, dan gaat het nog precies hetzelfde. Een explosie van verontwaardigde kreten: “Nee, helemaal niet!” “Niet eerlijk!” “Wel! Jij ben dood!” “Niet!! Jij ben dood!”

Het enige verschil is dat je vroeger AF was en nu dood

Wat ook zomaar kan gebeuren als je nietsvermoedend naar het zwembad loopt – dat er een klein mannetje rakelings langs je holt en roept: “Schiet mij nou ook dood! Schiet mij nou ook dood, alsjeblief!”

Want de grote kinderen zijn een spelletje aan het doen waarbij dat kleine mannetje letterlijk achterop komt. Na een paar dagen hadden ze daar zelf een oplossing voor gevonden. De grootste jongen met de langste benen was een combi met de kleinste. Dan kwam je dat kleine manneke weer tegen, hijgend, en zei ik al tegemoetkomend: “Hij is die kant op” maar dan zat ik verkeerd, want: “Hij pakt ze wel voor me, hij kan veel harder rennen” en hup, weg was-ie weer.

Hier en daar een beetje sturing, maar de rest zoeken ze zelf wel uit

blog_het-aftellen-van-kinderspelletjes

Die groepsprocessen gaan razendsnel bij kinderen. Ze hebben mekaar nog niet gezien of ze zijn al bezig met achter elkaar aan te hollen, of ze doen bommetje in het zwembad terwijl de ouders elkaar nog de hand schudden.

Sommige dingen mogen niet. Je mag niet stiekem de adega in om daar een schaar, een zaag of ander  tuingereedschap te gaan pikken om in de boomhut mee te spelen. Dat is te gevaarlijk. Als je dan op heterdaad betrapt wordt, word je gesommeerd om alles stante pede terug te brengen.

blog_het-aftellen-van-kinderspelletjes

Er gebeuren natuurlijk ook wel eens drama’s

Ik heb er zelf één veroorzaakt. Onbedoeld uiteraard, sterker nog: ik stond in de deuropening van het badhuis en riep naar het voorbijhollende volkje: “Jongens!! Even opletten!!”

Heel welwillend – vreemde ogen dwingen – bevroren ze in hun beweging, één voet al op de volgende tree van de trap naar het Sprookjesterras, klaar om door te gaan maar met een héél klein beetje aandacht, want het was aan mijn toon te horen dat het blijkbaar belangrijk was.

“Ik doe nú de glazen deur dicht! Zeg het even tegen de anderen, als je ze tegen komt, niet vergeten!” en terwijl ik me wil omdraaien, dondert er zo een meisje tegen de nog half geopende zijkant van de deur aan.

“Ik dacht dat ik er nét nog door kon”, zei ze even later een beetje bibberig tegen haar in allerijl aangestormde moeder, “ik dacht dat het nét nog kon.” Ach gossie, ze zat precies aan mijn verkeerde kant. Had ze de andere kant genomen, had ze helemaal gelijk gehad. En nu zat ze met een ijspak op haar hoofd, en moest ze even naar de camper om daar in alle rust héél hard te kunnen huilen. Zonder publiek, want iedereen was natuurlijk toegestroomd om te zien wat er aan de hand was en om haar te troosten.

Ik ken het want ik ben er ook in volle vaart tegenaan gelopen, toen die deur net gemonteerd was

Het doet verd …. zeer. En zij ging nog een beetje harder dan ik.

Het valt gelukkig al met al mee. Ze had haar bril niet op – da’s al weer wat – en het ijs deed een wereld van goed.

Ze zat een uurtje later alweer te spelen met de anderen.

blog_het-aftellen-van-kinderspelletjes

Er komen erbij, en er gaan er weer weg. Er wordt niet moeilijk over gedaan. Als je maar aftelt. Of meetelt.

Daar gaat het om.

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Smerige profiteurs en een aanbieding

Ik zit nietsvermoedend te lunchen. Beetje suffig van het vroege opstaan en al die kilometers die ik maak door het dorp hier. “De familie” is nog niet zo lang geleden aangekomen, en dat brengt altijd wat extra drukte met zich mee. Dat komt voornamelijk omdat ze van allerlei dingen gaan doen (zitmaaiers repareren, kussentjes naaien, koken, mozaiekjes maken …)

“De familie” – da’s natuurlijk de onze, en ze zijn hier thuis

Ze weten precies waar het aardappelschilmesje ligt, vullen de koelkast met hollandse kaas en roggebrood (en nog veel meer) en vragen nonchalant welk huisje ze toegewezen hebben gekregen. Sommigen van hen willen altijd dezelfde.

Mijn oudste zus wil kamer 4. Punt. Lekker op het terrasje in de zon je middagdutje doen en alles gelijkvloers. De knieën willen niet meer zo mee, ook al zijn ze van titanium, dus een mens moet zich aanpassen.

De andere zus verzekert meerdere malen met klem dat het voor hen niet uitmaakt: “Wij kunnen desnoods op een matrasje in de trainingskamer hoor, dat is helemaal geen probleem, L!” Jaja, dat zal wel, maar voordat je op een matrasje in de trainingskamer komt te liggen, moet er toch heel wat gebeuren.

Ik puzzel en maak schema’s om alle gasten goed onder te brengen

Er is het groepje “buizenmannen”, de familie Zwart komt aan (kom ik nog op terug) en je houdt toch automatisch rekening met ’s mensen’s voorkeuren als je ze weet. Mijn zwager wil graag een goed bed, want die slaapt graag.

Nou, dan geef je iemand toch een goed bed? Zeker als die zo lief is om op dag 1 mijn moestuinkas-project tot een goed einde te brengen, samen met mijn broer.

blog_smerige-profiteurs_aantrekkelijk-aanbod

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Mijn puzzel klopt precies voordat de groep van 27 Italianen aankomt

Volgende uitdaging is de aankomst van de andere familie, schertsend de Familia Preto genoemd. Zij kwamen jarenlang hier op vakantie met het hele gezin. Jongste dochter Roos is hier jaren achtereen vrijwilliger geweest – een zomer zonder Roos was geen zomer.

Nu gaan ze met de extended family komen. De oudste kinderen hebben een aanhanger opgepikt, en die mogen mee (of moeten mee … gingen pruilen omdat ze mee wilden … daar wil ik effen buiten blijven).

Gelukkie, want ze komen precies in de tijd dat ik een aantrekkelijke aanbieding heb lopen

blog_smerige-profiteurs_aantrekkelijk-aanbod

‘k Weet het niet eens uit m’n hoofd, maar ’t is zoveel in plaats van zoveel, en het eerste zoveel is minder. Mooi dus, want het gaat eigenlijk om 3 gezinnen – jonge stelletjes hebben veel ruimte nodig, letterlijk en figuurlijk. En ook: de hele tijd op elkaars lip zitten is niet gezond. Fijn dat hier de ruimte is om comfortabel te slapen, zitten, hangen, beetje met je mond open stiekem te dutten, spannend boek te lezen of te surfen naar hartelust.

Op het internet dan, hè.

Voor het echte werk moet je toch heus eerst 20 minuten gaan rijden naar het strand en daar al die moeite gaan doen om de golven te “bedwingen”.

Daar zijn zij dus van aan het profiteren, van die aantrekkelijke aanbieding

Nou ja, goed, okee, smerige profiteurs was dan misschien niet de juiste benaming en een pietsie overdreven. Zo vies waren ze dan ook weer niet van vroeg opstaan, en beetje-hangen-op-het-vliegveld, zitten in die volle cabine, rondlopen in drukke erfgoed-stad Porto en anderhalf uur op de snelweg.

Uitgepuzzeld zit ik een beetje suffig te lunchen en daar voel ik ineens een paar armen om m’n nek.

Hoe?! Wat?! Maar zo’n schrik is het niet, die armen horen bij Roos natuurlijk.

Hee!! Daar zijn ze! 

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....