Tag Archives: fietsen

Fietsen, fietsen, allemaal fietsen …

Er zijn mensen die van fietsen houden. Zomaar, voor de gezelligheid. Nou já, voor de gezelligheid … voor de sport dan meer.

Je ziet hier veel groepjes fietsers op zondagochtend. Allemaal strak in de lycra, een boel leuke kleurtjes, en zoals portugezen doen: veel kletsen ondertussen. Er zijn fietsverenigingen door het hele land. Er zijn alleen niet zo heel veel rijwielwinkels.

Vroeger kon je in de supermarkt fietsen kopen

Hebben we een keer gedaan. Moet je beter niet doen. Zijn waardeloze fietsen.

Een ervaring rijker, zullen we maar zeggen.

We hebben fietsen uit Nederland gehaald. Dankzij de Rode Bus staan hier een viertal redelijke exemplaren. Ze worden voornamelijk door de vrijwilligers gebruikt, en een enkele keer door de gasten.

Ze zijn niet super, maar we konden het ermee doen

Op het moment hebben we een gast die graag elke dag fietst. Zij kwam met een vraag over of er een verhuur in de buurt was, waarop ik met enige schroom de onze aanbood, en uitlegde dat nog niemand wist of die fietsenverhuur er dit jaar weer zou zijn.

Een paar jaar geleden zag ik in Figueira op de boulevard ineens een fietsenverhuur. Wat een goed idee! “Het is een experiment”, zeiden ze bij de Turismo, “er is een heel lang fietspad aangelegd langs de boulevard, helemaal naar Leirosa. Dit is een initiatief van de Gemeente om te kijken hoe het loopt.”

Blog_fietsen-fietsen-allemaal-fietsen

Ze regelde deze Giant helemaal zelf, surfend op het internet. Ik vind dit een indrukwekkende prestatie. Als je de taal spreekt en het land kent, is het al niet zo eenvoudig om dingen te regelen, maar ze deed het van een afstandje – net zo makkelijk. Dat is wat passie met je doet; als je iets graag wilt, doe je zoiets gewoon.

Stiekem denk ik: zal wel weer bureaucratie wezen, dat de fietsen verhuur ‘t volgende jaar niet terug kwam

Want tja, geen fiets te zien het jaar daarop.

Kort daarna opende een winkel in Santa Luzia, op de weg naar Figueira da Foz. Een initiatief van senhor António Seco Santiago senior. Verkoop, verhuur, reparatie en alle accessoires (veel gekleurd lycra).

Hij had een nieuw gebouwtje laten neerzetten, met aan de voorkant alles voor uw fiets, en aan de achterkant een metaal werkplaats. Slimme combinatie, want voor metaal kun je bijna nergens meer terecht. Hier kun je je tuinhek laten lassen, een mooie hanger voor je buitenlamp, of zoals wij deden: een rvs aanrecht laten maken.

De winkel die Julia ontdekte op het internet om haar vakantie fiets te huren.

Bij de weg zetten ze twee schitterende uithangborden neer, voor elke aanrij-richting één

Nu is het in Portugal normaal dat je je bedrijfsnaam samenstelt uit de naam van de streek en de naam van je activiteit. Fozmáquina bijvoorbeeld, Formilectrónio, resp. machines in Figueira da Foz, en een electricien in Formigal.

Je kunt ook je eigen initialen gebruiken. António sénior koos voor die optie, met het idee om lekker modern en internationaal te doen. Hij noemde zijn winkel dan ook: ASS Bikestore.

Jammer genoeg had niemand hem verteld, dat je met zijn initialen beter niet voor die optie kunt kiezen.

‘t Duurde dan ook niet lang. Toen junior erbij kwam in de zaak, was het rap afgelopen. Maar er staat nog een overblijfseltje langs de weg, kijk maar:

blog_fietsen-fietsen-allemaal-fietsen

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Portugese broodjes poep

Volgende week komt er een vrijwilliger. Hij is al eerder hier geweest, samen met zijn vriendin.
Afgelopen november. Toen maakte hij een prachtige muurschildering in huisje Pomarinho.

muurschildering-in-Casa-Pomarinho-in-Termas-da-Azenha

Het is zo goed bevallen, hij komt weer terug voor een week of drie. Lekker in de lente, lekker in de tuin werken. Dit keer komt zijn volwassen zoon mee. Een leuke manier om een tijdje bij elkaar in de buurt te zijn, zonder dat je tegenover mekaar aan tafel zit.

Het nieuwe schilderproject is ook al verzonnen. Een nis in de muur naast de ingang van hotelkamer 2 schreeuwt om een beschermengel. We komen er nog wel op terug ….

Als de zoon een beetje op z’n vader lijkt …

Bruno heeft een hele goeie naam om hier in Portugal rond te fietsen. Hij fietst graag en gaat er dus regelmatig in z’n eentje op uit. Zijn zoon is fietsenmaker, dus – alhoewel ik hem nog niet ken – ga ik er maar even vanuit dat ze met z’n tweeën op de fiets erop uit zullen trekken.

Maar Coco kan beter niet zeggen hoe hij heet tegen een praatgrage portugees in een cafeetje, want die zal dat niet begrijpen dat iemand “kokos” of “poep” kan heten. Dat betekent coco namelijk in het portugees. Het ligt eraan hoe je het uitspreekt.

We hebben hier ook weleens een Connie gehad, dan zeg je dat je “kont” heet. Terwijl haar volledige naam Cornelia was, een doodnormale naam in Portugal. Daar vindt niemand raar. Maar “Kont”, tja …

daar kijken een boel mensen echt even raar van op!

Ik heb zelf nogal moeite gehad met het verschil in uitspraak tussen sommige portugese woorden. Ik weet nog steeds het verschil niet tussen avó en avô – opa en oma. Nu is dat niet zo’n probleem, want dat gebruik ik zelden. Hooguit om eens te informeren naar de gezondheid van de oma van mijn pleegzoon João Pedro – en dan maar hopen dat ik het goed gebruikt heb.

De uitdaging van coco of cocô was veel groter, want ik ben toevallig dol op kokos en bij alle pastelarias in de buurt hebben ze heerlijke bolos met coco.

Het éne spreek je uit als kokkoe, het andere als kòkkò

Het wilde maar niet lukken.

Hoe vaak ik niet een broodje poep besteld heb, weet ik niet, maar de mevrouwen achter de toonbank bleven altijd beleefd.

Moeilijke taal hoor, portugees. Maar wel een hele mooie taal, vind ik, dus dat stimuleert wel om het te leren. ‘t Zal nooit hetzelfde niveau worden als m’n moedertaal. Ik moet zo nu en dan wat improviseren en er een beetje omheen lullen. En in het geval van mijn kokos-bolo heb ik dat simpel opgelost. Ik vraag gewoon altijd om mijn “favorito” – inmiddels weten ze dat wel.

Nooit meer een broodje poep.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....