Tag Archives: familie vakantie

Ontspan, laat los, en hou het dan stevig vast, vakantiegangers!

“Ik voel mijn zenuwen alweer aanspannen” zegt de moeder van twee prachtig verklede dochtertjes aan de ontbijttafel, “dat is het naderende vertrek. Het einde van onze kampeervakantie.”

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Ik (her)ken het. Jullie waarschijnlijk ook. Het is mijn schuld dat ze die zenuwen voelt opkomen.

Alsjeblieft: ontspan, laat los!

Toen ik hun verse bakkie kwam brengen, hadden we even een praatje over de laatste vakantiedag, en wat dat met je doet, en ik vertelde: “De laatste vakantie die ik me herinner, was alles heel relaxed, en de laatste dag liep ik direct alweer alles tegelijk te doen: tanden poetsen terwijl ik op de wc zat, m’n schoenen aantrekken, en de laatste dingen met een boogje in de koffer gooien. Tja, dan weet je: je bent weer op weg naar je normale leven.”

Die anecdote triggerde haar zenuwen blijkbaar

Ik probeer direct mijn fout goed te maken: “Neenee, niet nodig. Jullie waren net zo ontspannen. De beste vakantiegangers ooit. Jullie zijn daar juist heel goed in, in loslaten, ontspannen – nog niet nodig om te gaan stressen!”

Het is toch ook niet zo dat je terug gaat naar een zwaar en ellendig leven. Je normale leven is voor de meeste mensen iets om tevreden en blij mee te zijn. Hier & daar een moeilijkheid, een dingetje, soms een rampje of een drama, maar over het algemeen leiden we toch een aangenaam leven thuis.

‘k Heb er nooit wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, maar ik heb het sterke vermoeden dat ik wel goed zit met deze bewering.

En deze belgische familie is zeker en vast kampioen OO – Onthaast Ontspannen

Ik was gistermiddag aan mijn mozaiek bezig (nieuwsgierig? lees ‘t vorige blogje) en stond achter het schaduwdoek verstopt. Mijn mozaiekplek is bij het zwembad, en ‘s middags staat de zon erop. Vandaar dat ik achter het schaduwdoek stond.

Zij waren in en bij het zwembad. Pap, mam, en hun twee dochters van (schatting) 6 en 4. De jongste leert zwemmen met behulp van een ingenieus zwemvestachtig drijfding, en een duikbril met een neus. Die vind ik erg leuk. Het is nieuw, en het lijkt me wel effectief, maar het heeft bij sommigen wel een komisch effect.

(Deze meisjes zien er overal schattig mee uit, de geluksvogels!)

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Het visuele heb ik helemaal gemist – verstopt achter mijn schaduwdoek – maar auditief was het aangenaam. Ik zat lekker in de flow van een goed-lopend mozaiek, pakte het éne na het andere precies-passende stukje, met dat gezellige gebabbel op de achtergrond.

Iedereen met jonge kinderen kent het, dat kletsen over alles en niks. Heel harmonieus, heel gezellig

Ik kon het niet verstaan, daarvoor waren ze nét iets te ver weg, en zat ik ook nét iets teveel in mijn flow. Maar ik kon wel de diverse talen onderscheiden. Vlaams natuurlijk, de taal van het land waar ze wonen, maar ook spaans. De taal van pappa. En tussendoor frans tegen de kamperende buurvrouw. En en passant ook een paar franse zinnen tegen de dochtertjes.

Die het gewoon allemaal verstonden, en opgewekt meegingen in alle taalwisselingen

Fijn, als je zo twee- of drietalig opgroeit! Dat is een mooi cadeautje waar je je hele leven plezier van blijft hebben. De plons- en snuifgeluiden van een kind dat net leert zwemmen en heel erg haar best doet, zijn dan wel weer universeel en niet taalgebonden.

Misschien heeft het Onthaaste Ontspannen zijn wel met cultuur te maken

Misschien is deze familie wel kampioen omdat ze een twee-componenten-familie zijn, spaanse en belgische wortels hebben. Wie zal het zeggen? Daar wordt vast geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Stiekem hoop ik dat die familie – net als alle anderen die hier geweest zijn – het lukt om dat OO een beetje in te bedden in het dagelijks leven. Dat je je vakantie een beetje mee naar huis neemt. Dat het je lukt om thuis ook zo lekker OO met je kinderen te babbelen over niks. Dat je van tijd tot tijd lekker kunt uitslapen. Dat je gezellig met z’n allen gaat passagieren, en je weet helemaal niet waar naar toe.

Niks loslaten, vakantiegangers! Hou het zo lang mogelijk vast!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Familie bezoek en gouden regen

Niemand weet meer de hoeveelste keer het is. We zijn allemaal de tel kwijt geraakt in al die jaren dat we hier al in de Termas-da-Azenha wonen. En het is allemaal veroorzaakt door angst. Dat ook nog ‘s een keer.

Vliegangst, welteverstaan

Mijn broer houdt niet van vliegen. Daar hebben meer mensen last van. Hij heeft het heel simpel opgelost, toen wij gingen emigreren: hij kocht een rode bus. Inmiddels is dat De Rode Bus – de lijndienst Rotterdam – Azenha, zonder dienstregeling maar met een heel stuwadoorsteam en internationaal chauffeurs.

blog_familie-bezoek-en-gouden-regen

Hij kwam het tweede jaar dat we hier waren met een bus vol herinneringen aan ons moeder, die kort daarvoor overleden was.

Die spulletjes staan nog steeds door ons hele dorpje verspreid, net als de volgende ladingen, want de Rode Bus is inmiddels dus al ontelbaar keer heen en weer gereden. Heen volgeladen met nuttige dingen als pindakaas, boemboes en linnenkasten, maar er kwam ook een piano mee, en een heuse waterpomp-met-800-liter-capaciteit.

De laatste jaren rijdt de RB meestal in april, de mooiste maand van het jaar

Jammer alleen dat het weer niet helemáál stabiel is in april, ondanks de schoonheid van vuurvliegjes, volgezaaide sterrenhemels en de geur van sinaasappelbloesem en eucalyptus. De familie heeft de eerste week nogal moeten afzien met regen en koud-voor-de-tijd-van-het-jaar.

Gelukkig was het de tweede week een heerlijk weertje!

Dat vond ik wel heel prettig, want zo konden ze ook nog ‘s lekker in het zonnetje ontbijten en/of lezen. Wij komen uit een lezersfamilie, dus boeken/e-readers zijn een basisvoorwaarde om te kunnen overleven. Ik vond het ook erg prettig omdat wij ook uit een familie komen, die de handen uit de mouwen steekt.

blog_familie-bezoek-en-gouden-regen

Er waren andere gasten, een oud-vrijwilligster met haar familie, kampeerders en een groep studenten met begeleiders.

De laatste hadden half pension geboekt. Ontbijt is niet zo moeilijk, maar het diner is een ander verhaal. Mijn onvolprezen zussen namen het heft in handen, schilden aardappels (studenten geef je geen pasta – dat maken ze zelf altijd al) en deden de afwas.

Thuis hebben ze een afwasmachine maar hier staan ze stapels borden af te wassen en te drogen. Ik heb geen afwasmachine, want dat heeft geen zin. Ben je veel langer bezig

Ondertussen hebben ze ook nog de entree van een hele batterij lavendelplantjes en anjers voorzien, de Vlindertuin van onkruid ontdaan en nog meer lekkere bloemetjes ingezaaid, de Gouden Regen geplant (die het goed naar z’n zin schijnt te hebben), gordijnen genaaid, hun eigen kamers schoongemaakt … te veel om op te noemen!

Ik ben gezegend met zo’n familie en zo’n familie bezoek

Zoals Julie Andrews ooit zong: “ … for somewhere in my youth or childhood … I must have done something good …” – anders zouden ze dat toch nooit doen?

Mocht je ooit voor de keuze komen te staan: de positie van jongste in een groot gezin is een Gouden Keuze! Kan ik je van harte aanraden!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Stressniveau voor en na

Ik ben al jaren gewend aan gestresste gezichten, als mensen hier aankomen.

Voor de goede observeerder is de prijs van het hele jaar jachten, doorgaan, hollen en haasten op de ouderlijke gezichten te zien. De kinderen zijn zover nog niet, en meestal hebben die ook een scherm in hun handen zodat ze zoet zijn.

Ik vind het altijd een openbaring om dan na een paar dagen het verschil te zien

‘ k Heb nog weleens gedacht om een fotoserie te maken: “voor” en “na”. Maar ja. Dat kan natuurlijk niet.

Je kunt mensen niet rauw op hun dak vallen

“Hallo, welkom in de Termas! Leuk dat jullie er zijn! Mag ik een foto maken?”

Da’s een beetje merkwaardige aankomst.

blog_stressniveaus-voor-en-na

links: voor – rechts: na (of liever: na een paar dagen)

En ‘t is niet alleen de stress van het hele jaar druk, maar ook van het alles klaarmaken, inpakken, overal aan denken, en alles regelen.

 

Er komt nog steeds veel op het conto van vrouwen

Moeder is toch nog steeds meestal degene die regelt dat de poes ergens onderdak komt, dat de plantjes water krijgen, dat de paspoorten verlengd worden, dat de kinderen hun dingen uitzoeken die ze willen meenemen, enz. enz.

De lijst is lang. Verschilt per gezin, uiteraard. Verschilt per vakantie

Als je gaat skieën neem je andere dingen mee dan als je naar een 5 sterren resort gaat op een tropisch eiland.

Van skieën heb ik geen verstand (van 5 sterren resorts op tropische eilanden trouwens ook niet), maar ik weet wel wat je als gemiddeld gezin op een gemiddelde vakantie meeneemt, moet regelen en aan moet denken.

En om jullie van dienst te zijn, zit hier een paklijst bij. Kies maar

Hopelijk heb je er wat aan, en helpt het tegen kleine schrikjes midden in de vakantie als: “Ai, m’n anti-allergie-wespensteek-set ligt nog op tafel. Vergeten!”

Misschien een geruststelling: die hebben we hier. Want tja, hier in de buitengebieden zitten er tussen alle langsvliegende vlinders en libelles ook weleens wespen …

Blog_Vlindertuin

 

<< vorige blogje                            >> volgende blogje

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.