Tag Archives: bacterieën

Jeukende handen

Mijn handen jeuken, figuurlijk gesproken: er ligt een kimono te wachten, er moet weer een blogje geschreven, een videootje opgenomen, kerstcadeautjes ingepakt, het nieuwe mozaiek wil graag afgeplakt, het gras mag wel weer ‘s gemaaid met dat mooie weer … maar voor al die activiteiten heb je je handen nodig!

En die jeuken. Ja, lach maar. Dit bedoel ik letterlijk

Ik werd maandag midden in de nacht wakker met brandende, jeukende handen. Met het gevoel: ik kan door blijven krabben tot op het bot. Wat is er aan de hand?

Dit is duidelijk een ander gevoel dan wanneer mijn stigmata jeuken. Daar maak ik altijd een grapje over. Als het gaat regenen, gaat het plekje precies in het midden van vooral mijn linkerpalm jeuken.

Niet erg, meer dat je het voelt. “Mijn stigmata jeuken, het gaat regenen!” roep ik dan, en krijg meestal een sceptisch gebrom terug. (maar het gaat altijd wel regenen!)

Ik roep ook vaak, dat we slecht bedeeld zijn met maar twee handen, want met een klusje zou je vaak best een paar extra kunnen gebruiken

“Gewoon twee armen erbij fokken, hoe moeilijk moet het zijn”, verzucht ik dan met een paar schroeven tussen m’n tanden, al tobbend om iets op z’n plek te houden, en die zware boormachine met 1 hand boven je hoofd op de goeie plek te slingeren.

Bijvoorbeeld. Ik zeg maar wat. Drie stukken stof bij elkaar houden en netjes onder de machine krijgen zonder dat de spelden onder het voetje komen is niet zo zwaar, maar net zo’n uitdaging.

blog_jeukende-handen

 

Dit was anders. Alsof ze in brand stonden, van binnen

Aan de buitenkant was niets te zien. Erg merkwaardig. Daar zat ik dan, midden in de nacht, met m’n handen in een bak Termas-water, want terslotte is dat geneeskrachtig met huidproblemen. Het leek me wel gepast, en bovendien bracht het verlichting.

Ik had ze liefst afgehakt en in de vriezer gestopt, maar dat is een onomkeerbaar proces, dus geen goed idee.

Het doorspitten van het zalfjes bestand bracht ook niet veel op, want wij zijn nu eenmaal ongeneeslijk gezond, dus dan heb je niet veel medicinale smeersels nodig. Trekzalf leek me niks, dan maar een niet te oud zalfje tegen bacterieën. “Dit zijn vast bacterieën”, mompelde ik tegen mezelf, “maar waar komen ze vandaan?”

Enfin, lang verhaal kort: alles bleef liggen. Niks naaien, maaien, plakken of inpakken

Ook al werk je met je hoofd, dan nog zijn je handen hele nuttige lichaamsdelen! Typen met brandende handen hou je niet zo heel lang vol. En jeuk is om gek van te worden! Bovendien wist ik niet waar het van kwam.

Diep nadenken. Het zou het wasmiddel kunnen zijn. Ik heb pas een ander merk gekocht, met ylang-ylang, een geur die ik erg lekker vind (maar in een wasmiddel helaas niet zo erg tot z’n recht komt. Jammer. Miskoop). Verder was ik niet in contact geweest met gevaarlijke stoffen, niks uitzonderlijks gedaan met scherpe dingen, nog nooit last gehad van eczeem-achtige kwaaltjes … wat is dit in vredesnaam?

Als je de halve dag met je handen in een bakje water zit, heb je wel tijd om na te denken

Opeens schoot het me te binnen. De nieuwe kipjes! Ik had zondagochtend op de markt in Louriçal 3 kipjes gekocht, als gezelschap voor Troetelkipje Carolina. En kipjes kunnen wel ‘s nare bacterieën bij zich hebben, stond me vaag bij.

blog_jeukende-handenOp het moment van schrijven zijn mijn handen gelukkig weer kiplekker.

Eh … nou ja, je begrijpt wat ik bedoel. Toch?

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Sceptisch over de septic tank?

“Ja … dat zit helemaal vast …” zeg ik enigszins mismoedig, “en ik voel er eigenlijk niet zoveel voor om daarin rond te gaan woelen …”

Het ruikt ook niet bepaald aantrekkelijk, en ik zie korreltjes mais ronddrijven in het bruinige water.

De buurman ziet het ook: “Ja, wij eten veel mais …” zegt hij bijna verontschuldigend.

blog_sceptisch-over-de-septic-tank

Hij staat er ook wat mismoedig bij. Misschien hadden ze geen ervaring met een fossa – een septic tank. Had ik ook niet, stadskind dat ik ben. Ik kan me nog wel herinneren dat wij ooit terpentine en verfresten door de gootsteen spoelden, en de kwasten daar schoonmaakten. Warme kraan hard aan, en goed borstelen. Etensresten van de borden – goed proppen in die afvoer!

Geen wonder dat we nu te maken krijgen met klimaatverandering. De natuur pikt het niet meer. En de septic tank ook niet

In mijn onwetende onschuld heb ik nog wel eens een overbodige en niet-meer-zo-fleurige bloemkool door het toilet proberen te spoelen. In stukjes, dat dan weer wel, maar toch werkte het niet. De loodgieter stak zijn hand in een grote plastic zak en vervolgens onvervaard in de pot, om ‘m met een paar bloemkoolroosjes en een verbijsterde uitdrukking op zijn gezicht weer naar boven te halen. Ik stond er wat lullig bij …

Nu ben ik al jaren de trotse (!) bezitter van 3 fossa’s – zonder problemen

Eh, dat wil zeggen, behalve die éne keer, toen er iemand een luier door de w.c. gespoeld had. Hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben – Joost mag het weten, maar wij zaten met een enorme uitdaging. We hebben een heel terras open moeten breken om te ontdekken wat het precies was.

Dat was de tijd dat ik alles leerde over pvc-pijpen, riolering, wat wel en wat niet met een septic tank

Nou, ik zal je zeggen: ook al zit je nog zo aangesloten op een pracht van een stadsriolering, een luier door de w.c. spoelen is nooit een goed idee! En nu we het er toch over hebben: doe de verlepte bloemkool maar liever in de biobak. (Die hadden we toen nog niet, hè!)

Ik heb totaal geen zin om weer mijn hoofd – en de boel open – te gaan breken om te ontdekken wat er mis gegaan is. Je moet alles 1 keer gedaan hebben in je leven; dit is afgevinkt. Ik verzin snel Plan B – en bel de aannemer voor hoeveel een nieuwe fossa is.

blog_sceptisch-over-de-septic-tank

De gemeente is weliswaar bezig met het aanleggen van riolering, maar dat duurt al een jaar of twee, en geen idee wanneer dat dan eindelijk een keer werkelijkheid wordt. Bovendien: ik ben wel fan van fossas*. Het werkt uitstekend, als je maar zorgt dat je er de goeie dingen in blijft stoppen.

Mais: uitstekend! Bleekmiddelen: uit den boze! Een vergeten kilootje kip kun je er zo in gooien, daar smullen de fossa-bacterieën van

blog_sceptisch-over-de-septic-tank

Na een week langs gaan en bellen, staan ze dan ineens op de stoep. Verrassingen, daar houden aannemers erg van – maar okee, dit is een prettige verrassing. Sérgio rijdt doelbewust de kleine graafmachine naar de plek des onheils en begint met het goede werk.

Beetje decadent gevoel overvalt me. Soort van: ik ben dit bankstel een beetje beu, dus laten we maar een ander huis kopen. Maar het gaat wel lekker snel, en het is in 1 dag opgelost!

Laat mij dan maar decadent wezen …

*Wij mogen zelfs onze fossas tot in de eeuwigheid blijven gebruiken! Jep, je moet er een vergunning voor hebben, zoals met alles hier in Portugal. Maar je mag nog wel een ongelicencieerde puf laten …

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, Futurenet, en op maandagochtend op LinkedIn.