Tag Archives: AirBnB

Rozengeur en maneschijn

Ja, nou já, het leven is dat nou eenmaal niet – niet altijd tenminste. Rozengeur en maneschijn, bedoel ik. Het gaat ook weleens een beetje anders dan dat je wilt. Het gaat ook weleens mis.

En soms – zoals nu – is het gewoon de opeenstapeling van dingen

Sorry hoor, lieve lezers, een blogje elke week met een positieve ondertoon en een gezellige boodschap is gewoon niet realistisch. Net als hoogstwaarschijnlijk in jullie leven gebeurt, is het hier ook wel ’s minder. Het seizoen is afgelopen, net als altijd rond deze tijd, en waar ik verleden week nog stiekem dacht: “Hoe gezellig het ook is, is het ooit afgelopen? Ik ben zelf aan vakantie toe!” – is het nu dus blijkbaar écht afgelopen want er belt niemand en er maakt niemand een reservering. Ik krijg geen waarschuwingsmailtjes van Booking.com meer dat er iemand dreigt aan te komen (nou já, één), en geen van AirBnB dat ze me feliciteren omdat die-en-die vanavond heeft geboekt.

blog_rozengeur-en-maneschijn-gasten-via-AirBnB

Het leven is goed hoor, in Portugal, maar we zitten nu even in de “September-zak”

Niet dat er nou echt iets aan de hand is, maar meer dat er een paar duizend dingen niet helemaal gaan zoals je wilt. En vooral het wachten, dat vind ik erg frustrerend. Je moet hier altijd overal op wachten. Portugezen zijn zo ellendig geduldig, daar word ik zo nu en dan niet goed van.

En dan krijg je nog ’s de laatste druppel ook.

De laatste druppel was wat mij betreft de rekening van MEO

Ons contract was afgelopen, dus ik had her en der ’s geinformeerd wie er wat waar deed. Ik was te weten gekomen dat er glasvezelkabel vlák voor onze deuren langs loopt, omdat het hotel (bijnaam: “Het Roze Monster”) hiernaast daarom had gevraagd. Dat noemen ze bij MEO: “uma ligação dedicada” – een toegewijde verbinding. Daar vragen ze een klein vermogen voor.

Voor het “Roze Monster” naast ons is dat geen probleem. De eigenaar heeft zoveel subsidie in z’n zak gestoken, europese en portugese, dat hij zich dat makkelijk kan veroorloven. Hij heeft nog een beetje gefraudeerd, dus zijn zakken zitten vol. (Of-ie daar nou straf voor gekregen heeft, weet ik eigenlijk niet eens; ‘k zal ’s in de wandelgangen informeren.)

Wij moeten wat meer improviseren wat dat betreft

Onze ADSL verbinding is op zich wel ok, maar soms wordt het wat langzamer. ’s Avonds na 9 uur lijkt het net alsof iedereen de kraan opendraait, zodat de druk wat minder wordt. Dan kun je heel lang wachten totdat je iets opgeladen krijgt. Ik heb m’n lesje allang geleerd, wat dat betreft.

Beter vroeg naar bed, en vroeg weer op, dan schiet het met lichtsnelheid door de lucht

Ik kon het niet laten om ’s te informeren naar de glasvezelverbinding. Dat was op een volgend niveau wachten – maar na veel bellen en aandringen kwam ik erachter dat ze daar 1.500€ voor wilden hebben.

Beetje veel van het goede

Vervolgens belde er een goedgehumeurde jongeman of ik belangstelling had voor hun geweldige aanbieding van 41 euro per maand, voor televisie met 693 kanalen (ik kijk al m’n hele leven zelden tv, dus allez, best joh), internet van 24 Megas, telefoon en mobiel met alle gesprekken / sms-sen erbij (nationaal dan).

En nu ben ik zwaar geirriteerd en boos op mezelf dat ik dat papiertje met alle aantekeningen kwijt ben (en de datum vanwege de opname!), want wat gebeurt er? Een rekening van 65€.

Kijk, dat vind ik dan weer niet kunnen. Dat is volksverlakkerij

En ik ben daar nog steeds niet onverschillig of cynisch genoeg voor. Ik vind het armoeiig als je op zo’n manier de mensen belazert. Want tja, zij weten ook wel dat zij de enige aanbieder zijn, hier. De enige “concurrent” is NOS, maar daar hoor je zulke slechte dingen over – dat risico wil ik niet nemen.

Ze winnen altijd natuurlijk. Ik heb een daad van verzet neergezet: ik heb het contract niet ondertekend teruggestuurd. Portugezen zijn ongelooflijk bureaucratisch, maar dit wordt gepikt. Ze weten dat je toch niet wegloopt.

blog_rozengeur-en-maneschijn

Zijn er toevallig lezers die weten hoe je die kabel opgraaft, doorknipt & aansluit met een leuke vakantie toe?

Da’s een mooie droom voor vannacht om bij in slaap te vallen. Droomverzet. Tegen die nachtmerrie-achtige bureaucratie.

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....

Zomaar een reservering van AirBnB

Hiep hiep Hoera! Een last minute boeking van AirBnB!

Het zijn altijd van die ronkende mailtjes die die grote bedrijven sturen, maar goed, fijn dat er nog een boeking is. Ik vind het een pietsie overdreven dat ze net doen alsof de wereld ermee gered is, maar natuurlijk vind ik het fijn dat er nog een stel komt van ’t weekend.

Het is laagseizoen. Het is niet vol. Logisch

Zelfs bij het nieuwe hotel een stuk verderop staan maar een paar auto’s voor de deur, terwijl ze 125 kamers hebben.

Direct daarna gaat voor de eerste keer de telefoon. Daar is de nieuwe boeker, met de melding dat ze aan het wandelen zijn geweest, en dat ze nu maar eerst gaan eten.

“We zijn nu in Armazéns de Lavos, gaan we dan richting Soure?” vraagt de man, en terwijl ik antwoord, vrees ik stiekem het ergste.

Sinds jaar en dag staat het complete adres en alle coördinaten die ik kon vinden op onze site, en zet ik die automatisch ook bij alle bemiddelaars, plus een beschrijving vanaf diverse richtingen.

Als iemand boekt, direct of via een bemiddelaar, stuur ik een mail met daarin de link naar onze site samen met het advies om de beschrijving bij de hand te houden voor het geval dat de tomtom het ook niet meer weet.

Dat was naar aanleiding van een oudejaarsavond in 2006.

Het zat vol met de jaarwisseling, en iedereen was al gearriveerd, op een aantal na.

Eerst belde de één: “Wij staan nu bij een lantaarnpaal in een bos, hoe moeten we nu verder?”

Niet lang daarna belde de ander: “We zijn bij een kerkje in een dorpje, waar moeten we heen?”

Dit is wat gechargeerd, maar niet heel erg. Ik heb de hele oudejaarsavond met deze twee gasten aan de telefoon gezeten, en het was flink zweten om ze binnen te loodsen.

Dit was niet zo heel ongebruikelijk. Er gingen veel meer portugezen onderweg met niet veel meer dan “Termas-da-Azenha” en het telefoonnummer. En dan gingen ze bellen. Heel lastig en ook erg tijdrovend.

Tegen half tien gaat de telefoon weer. “We zijn nu in Vinha da Rainha, maar hoe nu verder?” O, o, daar gaan we weer! Ik probeer te weten te komen waar ze precies zijn. En ook welke kant de auto op gaat.

De man blijft gewoon aan de telefoon. “We rijden nu langs een paar huizen …. ah, daar is een kerk …. nu zie ik een school aan de rechterkant …. “

Ho! Wacht! Een school? Aan de rechterkant? Oeps, dat is te ver de andere kant op. Ze moeten weer terug. Ze stonden dus met hun auto de foute kant op, maar dat is erg lastig om te zien door de telefoon.

 

Het heeft wel iets grappigs

Je wordt helemaal binnengepraat op deze manier. Sommige mensen bellen steeds terug, andere – zoals deze – blijft gewoon aan de telefoon, totdat ik op de weg sta te zwaaien en je kunt ophangen.

“Dit was nogal lastig te vinden” zeggen ze bij het uitstappen, maar gelukkig zijn ze er niet chagrijnig van geworden. Ze zijn gewend om te zoeken. Ze doen aan geochaching. Ik vind dat wel grappig.

Termas-da-Azenha is inderdaad wel een schat waar je een beetje naar moet zoeken.

Daarom stuur ik bij boekingen ook altijd die link mee.

De volgende dag geven ze de ab-so-luut juiste coördinaten als afscheidscadeautje. En nemen ze hartelijk afscheid, ze hebben het heel leuk en bijzonder gevonden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ze zullen het aanbevelen!

Dat vind ik wel een hiephiephoera waard. Zeker als de dag daarna een goeie review via AirBnB op de mail verschijnt!

.

.

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord dat inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een zwembad rijk is. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+,  op Pinterest, en op dinsdagochtend op LinkedIn.

You like? Please like! And sharing is not forbidden ....