Ontspan, laat los, en hou het dan stevig vast, vakantiegangers!

“Ik voel mijn zenuwen alweer aanspannen” zegt de moeder van twee prachtig verklede dochtertjes aan de ontbijttafel, “dat is het naderende vertrek. Het einde van onze kampeervakantie.”

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Ik (her)ken het. Jullie waarschijnlijk ook. Het is mijn schuld dat ze die zenuwen voelt opkomen.

Alsjeblieft: ontspan, laat los!

Toen ik hun verse bakkie kwam brengen, hadden we even een praatje over de laatste vakantiedag, en wat dat met je doet, en ik vertelde: “De laatste vakantie die ik me herinner, was alles heel relaxed, en de laatste dag liep ik direct alweer alles tegelijk te doen: tanden poetsen terwijl ik op de wc zat, m’n schoenen aantrekken, en de laatste dingen met een boogje in de koffer gooien. Tja, dan weet je: je bent weer op weg naar je normale leven.”

Die anecdote triggerde haar zenuwen blijkbaar

Ik probeer direct mijn fout goed te maken: “Neenee, niet nodig. Jullie waren net zo ontspannen. De beste vakantiegangers ooit. Jullie zijn daar juist heel goed in, in loslaten, ontspannen – nog niet nodig om te gaan stressen!”

Het is toch ook niet zo dat je terug gaat naar een zwaar en ellendig leven. Je normale leven is voor de meeste mensen iets om tevreden en blij mee te zijn. Hier & daar een moeilijkheid, een dingetje, soms een rampje of een drama, maar over het algemeen leiden we toch een aangenaam leven thuis.

‘k Heb er nooit wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, maar ik heb het sterke vermoeden dat ik wel goed zit met deze bewering.

En deze belgische familie is zeker en vast kampioen OO – Onthaast Ontspannen

Ik was gistermiddag aan mijn mozaiek bezig (nieuwsgierig? lees ‘t vorige blogje) en stond achter het schaduwdoek verstopt. Mijn mozaiekplek is bij het zwembad, en ‘s middags staat de zon erop. Vandaar dat ik achter het schaduwdoek stond.

Zij waren in en bij het zwembad. Pap, mam, en hun twee dochters van (schatting) 6 en 4. De jongste leert zwemmen met behulp van een ingenieus zwemvestachtig drijfding, en een duikbril met een neus. Die vind ik erg leuk. Het is nieuw, en het lijkt me wel effectief, maar het heeft bij sommigen wel een komisch effect.

(Deze meisjes zien er overal schattig mee uit, de geluksvogels!)

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Het visuele heb ik helemaal gemist – verstopt achter mijn schaduwdoek – maar auditief was het aangenaam. Ik zat lekker in de flow van een goed-lopend mozaiek, pakte het éne na het andere precies-passende stukje, met dat gezellige gebabbel op de achtergrond.

Iedereen met jonge kinderen kent het, dat kletsen over alles en niks. Heel harmonieus, heel gezellig

Ik kon het niet verstaan, daarvoor waren ze nét iets te ver weg, en zat ik ook nét iets teveel in mijn flow. Maar ik kon wel de diverse talen onderscheiden. Vlaams natuurlijk, de taal van het land waar ze wonen, maar ook spaans. De taal van pappa. En tussendoor frans tegen de kamperende buurvrouw. En en passant ook een paar franse zinnen tegen de dochtertjes.

Die het gewoon allemaal verstonden, en opgewekt meegingen in alle taalwisselingen

Fijn, als je zo twee- of drietalig opgroeit! Dat is een mooi cadeautje waar je je hele leven plezier van blijft hebben. De plons- en snuifgeluiden van een kind dat net leert zwemmen en heel erg haar best doet, zijn dan wel weer universeel en niet taalgebonden.

Misschien heeft het Onthaaste Ontspannen zijn wel met cultuur te maken

Misschien is deze familie wel kampioen omdat ze een twee-componenten-familie zijn, spaanse en belgische wortels hebben. Wie zal het zeggen? Daar wordt vast geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.

blog_ontspan-laat-los-en-hou-het-vast-vakantiegangers

Stiekem hoop ik dat die familie – net als alle anderen die hier geweest zijn – het lukt om dat OO een beetje in te bedden in het dagelijks leven. Dat je je vakantie een beetje mee naar huis neemt. Dat het je lukt om thuis ook zo lekker OO met je kinderen te babbelen over niks. Dat je van tijd tot tijd lekker kunt uitslapen. Dat je gezellig met z’n allen gaat passagieren, en je weet helemaal niet waar naar toe.

Niks loslaten, vakantiegangers! Hou het zo lang mogelijk vast!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.