Vakantie, geld en vrijheid

Ik ben groot fan van echt geld

Gewoon, briefjes en munten. Jaja, ik hoor je denken, maar het is heus niet alleen daarom. Het is vooral omdat het je autonoom en onafhankelijk houdt.

Je hebt meer vrijheid. En ook: we leven in Portugal, en in veel winkels zijn mensen heel blij met cash en kleingeld.

De andere reden is een hele praktische: zo’n machientje waar je je kaart doorheen laat glippen, kost je 600 euro per jaar aan huur, en dan rekenen ze per actie ook nog aan de bezitter én aan de gebruiker van dat ding. De hebberigheid ligt er weer vet op.

Vandaar dat ik graag zo onafhankelijk mogelijk van banken blijf

Voor een kleine zelfstandige – zo heette een zzp’er eerder – geeft het vrijheid. Ik vind het heel bevredigend om aan het eind van het hoogseizoen de deur op slot te doen en samen met mijn jongste zoon de poet te tellen. Stapeltjes te maken, zoals je deed als kind als je Monopoly speelde.

.

.

Het stapeltjes maken is niet reden nummer 1 waarom ik dit doe. Reden nummer 1 blijft altijd het genieten van de ruimte en de vrijheid die ik graag met leuke mensen wil delen.

Maar laten we realistisch blijven: een mens moet geld hebben, anders overleef je niet

Dan kun je het beste een goeie doos gaan zoeken.

Waar komen onze stapeltjes vandaan? Natuurlijk van jullie, zeer gewaardeerde gasten. Jullie hebben met de vakantieplanning misschien ook met stapeltjes op tafel gezeten, of ze nu echt waren of virtueel.

Wij krijgen hier geen miljonairs te gast, die nergens op hoeven te letten. Het grootste deel van ons publiek bestaat uit tweeverdieners die het niet slecht hebben, maar niet grenzenloos met geld kunnen smijten.

Veel zzp’ers, mensen uit het onderwijs en de zorg, en kunstenaars.

Sommige portugese cafégasten zitten zelfs hun muntgeld uit te tellen als ze een Duvel komen drinken. Heel duur bier voor portugese begrippen: 3 euro per flesje (maar je hebt er wat voor over als je buitenlands bier uit zo’n kinky glas kunt drinken)!

Misschien is het omdat ik in een niet-zo-rijk gezin ben opgegroeid

Mijn moeder had potjes voor van alles. Een systeem dat z’n waarde bewezen heeft, lijkt me.

Een ander voordeel voor mij is: ik ben heel visueel ingesteld, en bankafschriften zijn me te abstract. Als ik alles met plastic zou betalen, zou ik volkomen het overzicht kwijt raken.

Mijn boekhouder heeft zich gelaten neergelegd bij mijn a-monedisme*.

Niet betalen met plastic dus

Veel gasten verontschuldigen zich als ze komen afrekenen met stapels briefjes van 20 en 10 euro. Geeft niks hoor, ik ben eraan gewend. Het is een service van de banken hier – je hebt minder wisselgeld nodig als kleine zelfstandige.

Ik neem zelf bijvoorbeeld altijd een boel muntjes mee als ik naar de markt ga. De senhoras met hun kleine gedoetjes hebben niet terug van briefjes van 20, laat staan van 50. Daar haal je ze helemaal mee ondersteboven. Dan is hun cash flow onmiddellijk afgelopen.

Dus, laat het rollen! Maar wel graag in kleingeld en dito briefjes ….

 

*a-monedisme: een typische vorm van financiële logika - zou typisch vrouwelijk kunnen zijn, maar dat is niet wetenschappelijk bewezen