Studentenverenigingen: AIESEC

Je hebt studentenverenigingen en studentenverenigingen.

Mijn associatie erbij was voornamelijk luidruchtig gebral à la de Lullo’s van Jiskefet (voor de jongere lezer: een absurdistisch tv-programma van jaren geleden).

Het leek wel heel erg veel op wat ik daarvoor al had meegemaakt toen ik in Rotterdam-Kralingen woonde en veel studenten tegenkwam. Veel zuipen en erg grof en luidruchtig – vooral de kaerels van het dispuut vlakbij. “Hee kaerel, wat zie je er nuchter uit! Laeten we daer maer gauw ‘s wat aen gaen doen!”

Ontgroening in Coimbra

In Portugal denk je bij studentenvereniging aan de ontgroeningen in Coimbra. Ik heb er weleens rondgelopen en een kampbeul-achtige ouderejaars vermaand of het niet een beetje minder kon. De machtswellust straalde uit haar ogen, haar bitse stem was niet om te harden en de junioren zagen er erg ongelukkig uit.

Verderop grote groepen die of urenlang geknield moesten zitten, of heel de tijd heen en weer moesten lopen met een dik boek in hun hand.

Je moet je niet afvragen wat daar de zin van is. Het gaat meer om je motivatie te testen. Mijn oudste zoon heeft er nooit aan meegedaan, die voelde er niets voor om zo afgebekt en -gebeuld te worden. En hij is gelukkig breed en groot genoeg om bij alle kleinere portugese collega’s daar respect voor af te dwingen.

Reservering van een studentenvereniging

Afgelopen weekend had ik een reservering van een studentengroep. Nu zijn portugezen werkelijk heel beleefd, ook de jongeren, dus ik had het geaccepteerd. Het hele dorp vol met jonge studenten – we zullen zien!

Een geweldig leuke ervaring! Deze studentenvereniging heeft in 125 landen een afdeling, en is heel actief in het bij elkaar brengen van studenten van alle nationaliteiten. Het is in 1948 opgericht door een groepje van 6, waaronder een nederlander. (Sorry, enige nationale trots is me toch niet vreemd, blijkbaar ….)

Het doel is, om na de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog, volgende conflicten te voorkomen door de gelegenheid te geven om met elkaar kennis te maken. Door elkaars cultuur te leren kennen, en daardoor wederzijds begrip te bevorderen. Inmiddels is het doel enigszins aangepast:

What is AIESEC?

AIESEC is the world’s largest student-run organization. Active in over 2400 universities across more than 120 countries and territories, our international platform enables young people to explore and develop their leadership potential for them to have a positive impact in society.

More informations you can find below:
www.aiesec.pt

Een zeer loffelijk streven. Wij werken daar graag aan mee. Ik had al wel een heel klein beetje idee waar deze studentenvereniging over ging, maar ik had geen seconde tijd gehad om me daar verder in te verdiepen.

Net thuis van familiebezoek in Nederland, effen een uurtje zitten, en dan gelijk beginnen met de schoonmaak, want ze zouden de volgende dag in de middag al arriveren.

.

.

Powerpoint, presentaties en feest

Ze mochten onze grote keuken gebruiken en de grote zaal van het badhuis. Er zaten overal groepjes presentaties te geven, en met enige regelmaat verzamelden ze zich in de zaal om met z’n allen een powerpointpresentatie te bekijken.

En natuurlijk, zoals portugezen doen, met z’n allen een vers-gekookte maaltijd te gebruiken bij de lunch en het avondeten. Natuurlijk was het feest ‘s avonds. Muziek en geklets, heel gezellig, zo te horen.

Opruimen

Het meisje dat die dag gekookt had haalde me erbij toen ze zondagmiddag aan het opruimen en inpakken waren. De gootsteen was verstopt en de koude kraan deed het niet meer. “Maak je geen zorgen” zei ik geruststellend tegen haar “dat gebeurt weleens, en het is zó opgelost. Een onderdeeltje van 3 euro in de kraan, en even de afvoer openhalen en doorsteken. Geen punt.”

Ze vroeg me even te wachten en kwam vervolgens terug met 3 euro. Ik was geroerd door zoveel eerlijkheid. Het was niet nodig, maar wel erg lief.

Studeren in Nederland

Toen bleek dat ik nederlander ben, zei een duidelijk portugees uitziend meisje ineens: “Goedemorgen!” Ze gaat studeren in Nederland. In Rotterdam. Aan de Erasmus. Gosh, wat leuk! Ik heb haar het adres van mijn oudste zoon gegeven, misschien kan hij haar een beetje wegwijs maken in het begin.

We namen hartelijk afscheid. Ze hadden het een intens, maar geweldig weekend gevonden. Ik ook.

Toen ik met het leeghalen van de huizen begon, vond ik overal opgemaakte bedden. Alle handdoeken waren op 1 plek verzameld, alle vuilnis was weggegooid, alle afwas gedaan. De verstopte gootsteen was de enige wanklank – maar daar wist ik al van.

Als ze alles zo achterlaten, zitten we gebeiteld. Met de reserveringen, maar ook met de wereldvrede!