Neurowetenschap voor dummies

…. goeiemorgen …. zo, het is alweer aardig druk hierbinnen ….

Wat zal ik vandaag weer eens gaan willen?

Elke ochtend met het wakker worden is het weer even wennen aan de wereld. Hoe ging het ook alweer? Waar ben ik ook alweer? Ik heb mezelf aangeleerd om eerst even “goeiemorgen” te zeggen – tegen niemand in het bijzonder, maar het is een goed begin.

“Goeiemorgen” heeft de lading van:

 

zo, we zijn er weer, dat is toch eigenlijk iets bijzonders, er zijn miljoenen mensen op de wereld die niet meer wakker worden. Dit is dus mooi weer een meevaller.

Zeker als het koud is, zoals nu, duurt het wat langer om wakker te worden en eruit te gaan.

Ik vind het heerlijk om met een open raam te slapen, maar ’s ochtends maakt dat het er niet makkelijker op. Helemaal onder de dekens, de kruik is nog lekker warm aan het voeteneind, en mijn neus voelt dat het moeilijk gaat zijn.

Maar achter mijn neus, in mijn brein, weten ze maar al te goed wat die kou ook betekent:

.

mooi zonnig overdag!

En dat betekent dat we een boel kunnen doen.

Daarom was het daar alweer zo druk van binnen. Behalve het verwerken van dromen, de ideeënmachine die nooit stopt en het nagenieten van de show van Trevor Noah die ik gisteravond zag, worden daar alweer volop plannen gesmeed.

’t Is een drukke fabriek daarboven

Allemaal verschillende afdelingen met verschillende opdrachten. Het zou fijn zijn om het soms eens even stil te leggen, maar helaas lijkt het een 24-uurs bedrijf en is slaap de enige manier van ontsnapping. ’s Ochtends een half uurtje mediteren helpt ook heel erg.

De fabriek is een aangeleerd gegeven, niet “natuurlijk” kun je denken, maar de behoefte aan winterrust en verstilling is dat wel. We gaan richting winter, en ook al is alles laat hier – de bomen staan nog steeds in blad en beginnen nu pas herfstig te worden – de natuur maakt zich op voor een tijd van rust. Toen wij nog in grotten woonden, deden we vast ook een stuk rustiger aan in de winter, en die behoefte is er nog steeds.

Zelfs toen ik nog een stadsmens was, werd ik in de winter een paar kilo dikker en sliep ik meer. Hier leven we in de natuur, zeg maar in een soort van luxe grot, dus hier komen die natuurlijke neigingen meer en meer naar boven. Tien uur slapen per nacht – heerlijk! En die kiloos gaan er in de lente wel weer af (hoop ik).

Maar genoeg is genoeg

Ik ben genadeloos en onverbiddellijk. Ik kan kletsen wat ik wil, maar ik stuur mezelf uit bed. Er liggen een boel interessante dingen te wachten, en er zijn een paar leuke projecten gaande.

Misschien komt het nieuwe mozaiek vandaag af, misschien gaat het lukken om een boekingssysteem op de site te krijgen, zodat jullie van nu af aan direct kunt boeken. De gordijnen van Ceylon zijn gewassen en kunnen gestreken, en we kunnen een plan maken voor een nieuwe trap bij het zwembad. Ik ga oefenen met mijn gorilla statief (*) om een filmpje op te nemen. En dan ’s te kijken hoe je dat edit en op Youtube zet.

Het leven is boeiend, en er zijn op veel gebieden dingen te ontdekken. Ik ben blij met de doordenderende fabriek met al zijn afdelingen, maar ik ben ook wel erg blij met mijn behoefte aan 10 uur slaap!

 

 

(*) Handig! De poten zijn flexibel, je kunt ze overal omheen vouwen. Zo staat of hangt je telefoon stevig om een mooie foto te maken. Of een filmpje op te nemen dus.

 

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

Je kunt je abonneren:

Dan krijg je het elke week op zaterdag in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina