Intensieve schoonmaak

Schoonmaak. Niet het meest sexy onderwerp.

Toch is het een ding waar ieder van ons mee te maken krijgt. Hoe dan ook.

Zelf doen of laten doen

Een vriendin die hier al jaren werkt, moet deze winter een paar maanden overbruggen. Het guesthouse gaat 3 maanden dicht. Haar gastvrije kwaliteiten kan ze eigenlijk nergens anders kwijt, en haar leeftijd is een ernstig minpunt. Het is een onderwerp tijdens onze driemaandelijkse lunch in Coimbra.

In Portugal werk gaan zoeken is waanzin

Verspilling van tijd. Het enige dat er te vinden is in Coimbra, is in de bediening op een terras op de Praça da Republica. Verdiensten: 1,50 per uur.

Voor verder alles heb je een diploma nodig, en een licença, en vooral de juiste leeftijd.

“Kijk, daar ben ik nou te oud voor geworden”, zegt ze met een bijna malicieuze glimlach. “Ik ga wel naar Nederland, poetsen in de thuiszorg ofzo. Schoonmaken kan iedereen.”

“Nou, wacht even, daar ben ik het niet helemaal mee eens!” roep ik, met in gedachten een aantal vrijwilligers die de afgelopen jaren de revue gepasseerd zijn.

“Er is weleens een portugese jongen geweest” herinner ik me, “die echt niet veel ervaring had in schoonmaken.” De herinnering wordt al pratend wat levendiger – het was een hele aardige jongen met een nare tirannieke vader, waar hij een keer na het avondeten over verteld had.

Ik had in die tijd ook nog niet zoveel ervaring met portugese vrijwilligers

Elke cultuur is weer een pietsie anders. Hier zijn de jongens nog “echte jongens” – in die zin, dat ze nooit iets in het huishouden hoeven te doen. Dat had Tiago natuurlijk niet gezegd, dus dat had ik me eigenlijk ook niet zo gerealiseerd. Eigenlijk nooit zo meegemaakt – die “echte jongens”.

In de zomer is er veel schoonmaakwerk. Soppen, vegen, dweilen – keukens en badkamers die moeten blinken, strak opgemaakte bedden en lekker fris aangeveegde terrassen.

En dan zijn er w.c.’s die schoongemaakt moeten worden

Tiago had die dag opdracht gekregen om de w.c. beneden in het badhuis schoon te maken. Hij kreeg een emmer, lava tudo en een doekje mee, en blijkbaar had hij geen flets benul wat hij daarmee moest.

Maar dat is achteraf bekeken

Waarschijnlijk heeft hij bedacht, dat hij het beste een hele emmer heet sop in dat kamertje kon spletsen, en dat dan het grootste deel schoon zou zijn. Helemaal geen slechte gedachte op zich. Alleen: een hele emmer water is best wel veel.

En daarna dacht hij dat hij het beste nóg een emmer erachteraan zou kunnen gooien. Omdat het toch nog niet helemáál schoon was.

Maar … het zit in een kleine ruimte en het kan niet weg. Vooral ook omdat hij de deur dicht gedaan had, omdat hij het vermoeden had dat hij op een zeer originele manier te werk ging, en dat niet wilde weten voor de rest van de wereld.

Hij is vervolgens een paar uur bezig geweest om alles weer droog te krijgen en op te dweilen. Met z’n doekje.

Geen punt. ‘t Is effen een werkje, maar dan heb je ook wat.

Die w.c. is nog nooit zo schoon geweest. Het heeft weliswaar uren geduurd, en het is niet een methode die ik direct zou aanbevelen, maar het werkt wel.

We hebben het nooit verder besproken. Ik weet ook niet wat zijn beweegredenen zijn geweest. Van mijn kant is het giswerk – maar bovenstaande is het meest waarschijnlijke scenario.

‘k Heb weleens gehoord, dat er bij de thuiszorg in Nederland geklokt wordt. Dat je 10 minuten krijgt om een w.c. schoon te maken, 7,5 minuut om iemand zijn steunkousen aan te trekken, en 13,56 om een keuken weer fris op te leveren.

Welke idioot dat bedacht heeft, weet niemand. Ik zie direct taferelen van gehaaste thuiszorgers die amper hun fiets op slot kunnen zetten, hun ouwetje omver duwen om maar op tijd achter de drempel te kunnen komen en dat toilet schoon op te kunnen leveren. Op de terugweg rukken ze dan nog gauw effen die kousen aan, want het ouwe mens heeft nog niet eens de gelegenheid gehad om overend te komen.

En hup! Weer door!

Op naar de volgende tachtigjarige die in 3 minuut 14 seconden met een fris toilet achtergelaten moet worden. Het lijken de Olympische Spelen wel ….

Geen wonder dat jullie allemaal zo gestresst zijn daarboven. Kom ‘s langs hier, doe ‘s wat rustiger aan. Kun je tijdens een lunch op een zonnig terrasje eens lekker lachen over al die onzin.