Deense invloeden

We werken altijd met vrijwilligers. Dat zou ik ook niet meer willen veranderen. Daardoor komen er van allerlei mensen over de vloer, die je anders misschien nooit zou ontmoeten.

Er komen hier nu eenmaal niet zoveel gasten uit Vietnam, Canada of Denemarken.

Een leuke manier om verhalen te horen over andere culturen.

Een deense vrijwilligster

Ik weet nu veel meer over Denemarken dan ik ooit geweten heb. We weten allemaal dat Denemarken ongeveer het ideaalste land in Europa is. Democratisch, liberaal, welvarend – een land waar iedereen wel zou willen wonen.

Het weer is het enige nadeel daar.

Veel grijze laaghangende luchten. Het komt me bekend voor, Nederland heeft een vergelijkbaar klimaat. Maar verder is het ideaal. Waarom zou je dan niet in Denemarken blijven?

Als je wat van de wereld wilt zien, moet je wel weg. Cille wilde dat, en heeft dat met haar studentensalaris kunnen doen. Jaja, je krijgt een salaris als deense student en het onderwijs is volkomen gratis. Als je er een baantje bij neemt, kun je je prima redden. Kun je op een normale leeftijd het huis uit. Hoef je niet verplicht bij je ouders te blijven wonen omdat je op basis van een halfjaar-contract geen eigen leven kan opbouwen, en niet de zekerheid hebt om een idioot hoge huur te betalen.

Met de rugzak

Ze ging met de rugzak naar Azië, Australie en Nieuw-Zeeland – bijna een verplicht nummer als je reist als student. Ze vertelt over haar avonturen, en bijvoorbeeld ook, dat je je altijd helemaal moet insmeren daar, want de ozonlaag is helemaal weg. Je komt een boel te weten zo. (Ik hoef niet te reizen, ik krijg de verhalen en het laatste nieuws thuis opgediend. Heel comfortabel.)

Nu is Europa aan de beurt. Italië was het eerste doel, en dan nu Portugal.

Wij zijn hier ooit begonnen met mooie idealen. Eén daarvan was, dat we een vrijplaats zouden creëren, een plek waar de meest onwaarschijnlijke ontmoetingen zouden kunnen plaatsvinden. Van tijd tot tijd gebeurt dat ook inderdaad – ik bedoel de onwaarschijnlijke – er zijn veel mensen die elkaar hier vinden. Er zijn al voldoende vriendschappen hier begonnen, zelfs serieuze relaties.

Volg je droom

Toen ik gister naar de keuken ging, zat Cille te praten met een pas aangekomen kampeergast. Een gepensioneerde politie-functionaris. We hadden een leuk gesprek over je droom volgen, alles achter laten, terwijl je niet weet wat het volgende zal zijn. Voor Cille, op haar leeftijd, misschien wat “gewoner” dan voor ons – middelbare leeftijd immers – maar toch, hoeveel mensen laten hun routine achter om iets nieuws te gaan doen, als je niet weet wat komen gaat?

Hetzelfde maar toch anders

De politie-functionaris, oud-detective, heeft alles verkocht en is met zijn caravan op wereldreis. Z’n hele sociale omgeving viel om, toen ze dat hoorden. Cille liet een comfortabel leven achter om ongeveer hetzelfde te doen, maar dan zonder caravan. “Iemand moet dat toch hosten?” zei ik lachend, toen er naar mijn volgende droom gevraagd werd.

Poeh! Stel je voor! Alles achterlaten en opnieuw beginnen! Dat is wat!

Ik zit voorlopig hier wel goed. Zolang er deense filosofiestudenten langs blijven komen die aardige gesprekken voeren met passerende kampeergasten, hoef ik niet uit mijn comfortzone.

Leuk gesprek met leuke mensen. Dat is toch waar het eigenlijk om gaat?