De omgekeerde wereld

Ik zeg het maar een beetje schuchter en voorzichtig, want het heeft geen enkele status:

ik ben een huismus.

Dat is eigenlijk niet iets waar je trots op moet wezen. Dat is eigenlijk iets waar je je een béétje voor moet schamen, want totaal niet interessant.

En ik ben ook nog ’s een keer “wat ouder” – laten we het maar een beetje vaag houden – dus “in mijn tijd” (zo’n rare uitdrukking vind ik dat) was het helemaal niet gebruikelijk dat je een tussenjaar nam en effen een tijdje door de wereld ging backpacken, of 3 maanden naar Australië ging.

Een tussenjaar was sowieso al iets waar de meeste mensen bij gingen fronsen. Want: wat is dat in vredesnaam? Wáártussen?

Zo oud ben ik dus al. En ik kom uit een lange lijn van huiselijke huismoeders en huisvaders, die knusjes altijd maar thuis waren met het hele gezin, en die spelletjes deden op zaterdagavond, en op zondagochtend voor de kachel in bad gingen.

Ja! Zo oud ben ik dus al! En da’s nog helemaal niet zó lang geleden, hoor lieve mensen.

Dit is nog steeds mijn tijd, ook al ben ik de hele tijd lekker thuis,  ik hou bij wat mijn medemensen het leukste vinden via Facebook, Youtube en tijdschriften die mijn verwanten en vrienden voor me bewaren en meenemen.

Jullie gaan de hele tijd op reis, heb ik het idee. Overal naar toe. Net zo makkelijk met je twee tienermeiden en een vriendin “effen” een week naar Vietnam. Naar de binnenlanden van Argentinië, want het is daar zo mooi. Naar een (Air)B&B in een township in Johannesburg. Naar Lapland om het noorderlicht “effen” te zien.

Ik ben heel erg onder de indruk van al die reislust en zucht naar avontuur. Ik heb de drang niet, maar ook: ik ben een praktisch mens, en geneigd om dan te denken: tjeez … hoe lang is het vliegen naar Vietnam? Jetlag, prikken, visa, geld wisselen, reisklamboe mee, wat pak je in ….

Dat is naar Vietnam al een grote vraag, maar naar Lapland, om “effen” dat noorderlicht te zien, al helemáál.  Je zult toch een flinke koffer mee moeten nemen, want het kan fris zijn daar.

En ’t zit niet eens ingeprogrammeerd in het reisschema, want tja … natuurverschijnselen kun je dan weer niet garanderen.

Nu heb ik toevallig gasten en vrijwilligers uit Vietnam, Finland, Johannesburg en Argentinië gehad.

Dus ’t is niet helemáál oubollig huismusserig gezeur wat ik denk, want:

 

  • in Vietnam is het het grootste deel van het jaar zo warm en vochtig, dat je je zweet niet kwijt kan, en je dus eigenlijk een beetje op apegapen ligt de hele dag, totdat het ’s avonds een pietsie afgekoeld is
  • (Linh uit An-Khanh, vlakbij Hanoi).
  • in Argentinië moet je je liever netjes aan de regels houden, want als je eenmaal in  een politiebureau binnen bent, kom je niet zo makkelijk weer buiten. En ze houden niet van mensen die het beter weten …. opgelet, nederlanders!
  • (Patricia, die in het uiterste noorden én het uiterste zuiden van Argentinië gewoond heeft)
  • in Lapland is het gewoon koud. Buiten vriezen je tenen eraf, en binnen is het 30º. Als je er tenminste wilt zijn in de tijd dat het noorderlicht te zien is. En dat is toch in de winter ….
  • (Venla die nu in het zuiden van Finland woont, en vroeger noordelijker)
  • in Johannesburg moet je wel weten waar je naar toe gaat en waar je bent. Als je wit bent, moet je speciaal opletten dat je niet in sommige buurten verzeild raakt
  • (Abby uit Johannesburg)

Ik ben natuurlijk blij om dat te horen, want dat betekent dat mijn huismusserigheid soort van gerechtvaardigd is. Ach, onzin ook, ik blijf gewoon thuis om jullie, avontuurlijke reizigers, gastvrij te ontvangen!

En dat vind ik toevallig erg leuk. Ik doe het wel uit de tweede hand. Ik heb het omgekeerd – ik ga niet naar de wereld, maar de wereld komt naar hier.

Toch zou ik ook wel weer eens op vakantie willen. Maar dat zou op een hele andere manier gaan …

volgende week vertel ik hoe mijn ideale vakantie eruit zou zien.

(mocht je willen raden, dan ben je van harte welkom)

.

.

.Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord dat inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een zwembad rijk is. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis is een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Google+, op Pinterest, en op dinsdagochtend op LinkedIn.