Dansen en zoenen

“Helemaal naar Nijmegen? ´s Avonds laat?” ik veer d´r helemaal van op. Dansen in Nijmegen is leuk! Dat hebben wij hier niet.

“Ja hoor, zover is dat niet, Nijmegen. En het zijn hele leuke feesten, goeie muziek, mensen van onze leeftijd …. ´k heb zelfs nog staan zoenen met een aardige man. Dat kon-ie goed, verder was ´t niks.”

Vijftigersfeesten

Ik benijd Astrid een beetje. Als ik in Nederland woonde, zou ik dit soort dingen ook zeker doen. Het dansen dan, het zoenen weet ik niet zo zeker …

Het zijn veel singles, heb ik begrepen, en veel singles gaan naar die feesten om iemand te ontmoeten. Vijftigers die verkering willen vind ik stiekem altijd een beetje sneu. Als je tachtig bent, is het weer lief, ontroerend enzo, maar met vijftig ben je eigenlijk nog te jong om ontroerend te zijn daarmee. Da´s een hele persoonlijke visie hoor, trek het je niet aan alsjeblief! (Ik ben zelf ook vijftiger, en een leuke verkering lijkt me helemaal niet verkeerd, maar een mens moet zijn grenzen kennen.)

Het lijkt me enig, om je lekker op te tutten en helemaal dolled up naar zo´n avond toe te gaan. De muziek is bekend – soul, swingend, ritmisch. Zegt Astrid.

We zijn jaren geleden nog weleens naar een discotheek geweest in Figueira, met de hele club vrijwilligers. Dat was een aparte ervaring, maar ik weet niet, het wil niet lukken om te swingen op die contemporaine metaalfabriekgeluiden-herrie-muziek. En er zit een beat in die mijn hartslag overuren doet maken.

Met opa en oma en je kleine zusje naar de disco

Een aparte ervaring was het inderdaad. De eerste fase – de optutfase – is natuurlijk altijd het leukst, wat je ook doet en waar je ook naar toe gaat. We waren met z´n zevenen, drie jongens en vier meiden. Allemaal veel jonger dan ik trouwens. Wij, de meiden, hadden natuurlijk al pret zat gehad in de Verkleedkamer, want optutten is hier in de Termas da Azenha geen probleem. Jurken, glitter, hakken, make-up zat.

Verwachtingsvol reden we rond middernacht naar een buitenbuurt van Figueira.

Wel een beetje lastig remmen met die hakken.

Portugezen gaan met de hele familie naar de disco. Opa & oma, pa & ma, tot en met de peuters van een jaar of twee – allemaal mee, allemaal feest. De discotheek is daarop ingericht – heel groot, meerdere zalen, bowling erbij, een groot binnenplein met allemaal zitzakken om te chillen …. helemaal top. De bovenste zaal leek vooralsnog in gebruik, dus daar gingen we op af.

Oeps

Ik heb nog nooit zo hard in mijn vuistje gelachen. Vooral de gezichten van de jongens waren goud waard. Er speelde een live-band, type: goedkoop cruiseschip, en er draaiden in een rustig tempo een paar opa & oma´s op de dansvloer rond. We gingen in een hoekje zitten met een biertje, maar al snel gingen wij meiden er maar het beste van maken, en ook de dansvloer op.

De jongens bleven zitten mokken in hun hoekje, wilden zo te zien eigenlijk veel liever rechtsomkeert, maar wisten dat ze dat niet konden maken.

Gelukkig opende de benedenzaal na een uurtje, en ging de voor hun vertrouwde mechanische “muziek” aan. Ik heb het dapper geprobeerd, maar ik kon er echt geen chocola van maken. Er zaten ineens pauzes in de muziek waar ik totaal niet op bedacht was, dus dan stond de hele massa even stil en ik dan weer niet. Dan voel je je echt een sneu-e vijftiger! Een gesprek was totaal onmogelijk, en je kon alleen in gebarentaal een drankje te bestellen. Niet duur, dat dan weer wel.

Mooie dromen

Ik zou zó weer kunnen los kunnen gaan op Heaven must be missing an angel, More than a woman, Fire, Kung Fu Fighting. En ken je KC & the shunshine band nog? Tijdens het schrijven van dit stukje staat die muziek aan, Chic le Freak hebben we nu. Leuk, dansen! Maar zoenen? ´k Weenie, mannen van mijn leeftijd hebben vaak een handicap – je komt er niet bij!

blog_dansen_en_zoenen_Ellen-probeert-een-dikbuikige-man-te-zoenen