Beste keukenmachine ooit

Ik heb geen stress in de keuken. Al jaren niet meer. Hoe groot het gezelschap ook is, geen punt. Ik heb de beste keukenmachine, ooit uitgevonden.

En er zit niet eens een stekker aan

Ik kook er appelmoes in, rijst, soep, stoofvlees. Alles blijft er uren warm in, en verpietert niet.

Ik zeg: in elk huishouden een hooikist!

In de mijne zit inderdaad hooi, maar dat hoeft natuurlijk niet. Een oud dekbed is even goed. Het gaat om de kist. Het modelletje is belangrijk. Niet te groot, niet te klein.

Langlang geleden zijn wij eens gaan varen op de binnenwateren van Frankrijk. De oudste was net drie maanden oud, en wij gingen met een bakdekkruiser een jaar lang naar het zuiden van Frankrijk varen.

Het was een heel avontuur, als pasgebakken ouders met een baby op een binnenvaartschip – ik had nog nooit gevaren. Ik had inmiddels wel een vaarbewijs gehaald. Zulke dingen doe je niet geheel onvoorbereid.

Toen we in de zoveelste sluis omhoog kwamen, zag ik ‘m staan. Bij het sluiswachtershuisje. Tussen twee slonzige mannen in.

Hij knipoogde naar me

De kist bedoel ik.

Na een kort overleg legden we aan aan de kade na de sluis, en ging ik erop af.

“Bonjour!” glimlachte ik vriendelijk, en zag direct dat de kist een onontbeerlijk onderdeel was van deze mannen hun dagelijks leven: hun fles wijn en hun glazen stonden erop, en hij stond knusjes tussenin. De stoelen zagen eruit alsof ze er ook in sliepen.

“Bonjour! C’est un bateau spécial, ça!” zei de magerste van de twee met rauwe stem, en ik zag mijn kans schoon. “Ah, oui, très spécial. Et cette caisse, c’est spéciale aussi!”

Niet de beste manier om te onderhandelen

bleek al gauw, want die twee dronkelappen zagen hun kans ook schoon, en pingelden alsof hun leven ervanaf hing.

Nu ben ik niet zo’n goeie onderhandelaar, dus het was al snel bekeken. 100 gulden voor een prachtige, echt eikenhouten kist. Jaja. Echt eikenhout, je grootmoeder zul je bedoelen, maar goed, ik wou ‘m, en ik had ‘m.

Op de boot deed-ie gelijk al dienst als hooikist

en ook als extra zitplaats als we logés hadden. Mooie combi.

Waar we dat hooi vandaan gesjouwd hebben weet ik niet meer, maar dat zal op het platteland in de zomer niet zo moeilijk geweest zijn. En van het begin af aan vond ik het een aanwinst van jewelste.

In de loop der jaren leerde ik ermee koken. Hij ging mee naar Portugal. Door dat éne knipoogje zijn we nu al 25 jaar bij elkaar. Het gezin is inmiddels opgebroken, maar de relatie met de hooikist is stabiel en stevig.

De beste keukenmachine die je maar kunt verzinnen

Komt je partner wat later thuis wegens een “uitgelopen vergadering, heel vervelend, maar ik kan er echt niks aan doen, haal jij de kinderen even op, en dan ben ik met eten wel net op tijd thuis … denk ik …” – dan stop je je pasta-met-saus gewoon in de hooikist en je drinkt heel ontspannen een glaasje terwijl je wacht tot het etenstijd is.

Voor een lekkere droge rijst moet je wel weten hoeveel water je erbij moet doen. Water + rijst laten koken, als het kookt even goed doorroeren, in de hooikist, en binnen drie kwartier heb je een heerlijke droge rijst.

Of je wilt stoofvlees à la je oma, maar je durft die pan niet de hele dag op een laag vuurtje te laten staan als er niemand thuis is. Dan braad je het de avond ervoor even aan, zet het in de hooikist, haalt het er nog even uit met het ontbijt om het weer lekker heet te maken, en zet het weer terug.

´s Avonds smul je van een heerlijk malse stoofschotel

Weinig moeite, groot plezier.

En hij dient ook nog steeds als extra zitplaats. Iedereen verzamelt zich natuurlijk altijd in de keuken.

(“Til je billen even op, kan ik de soep uit de hooikist halen.”)