Moeder mozaiek

Ik sta voor een uitdaging.

Het is maar een stukje van 42 bij 95 centimeter, maar het is voor m’n gevoel heel bepalend voor de rest. Waar schrijvers soms last hebben van writer’s block en angstig naar het witte papier staren, heb ik nu last van een mosaicer’s block en staar ik (in gedachten) angstig naar dat stukje witte muur.
Je kunt het maar één keer doen. Dan zit het vast.

Maar nu zit ik vast.

blog_moeder-van-alle-mozaiek

Grappig genoeg leer ik veel van mijn mozaiek cursisten

Niet altijd natuurlijk – meestal leren zij meer van mij tijdens de mozaiek workshops. Dat is uiteindelijk de bedoeling ook. Maar soms doen mensen dingen die me verbazen. Ik vind het sowieso verbazingwekkend dat iedereen iets heel anders maakt, met precies dezelfde ingrediënten. Tegeltjes, lijm en een gipsplaatje.

Je hebt niet zoveel nodig om iets moois te maken

Het is al een tijdje geleden begonnen. Het overkoepelende thema is overal: sprookjes. Niet de gebruikelijke, die Disney al verkr … excuseer, gebruikt heeft, maar onbekende. Voor mij zijn ze overbekend, want ik heb dit boek ooit van mijn zus geleend en nooit meer teruggegeven (sorry Til! Nu weet je het eindelijk!). Ik vond het zulke mooie verhalen, en het prikkelde mijn verbeelding nogal.
Kun je nagaan, want ik heb het al vanaf m’n zesde.

blog_de-moeder-van-alle-mozaiek

Samen met mijn mozaiekmaatje Astrid en enthousiaste vrijwilligster Viola begonnen we aan de fries voor boven de ingang van de grote zaal.

Meestal doe je een fries bovenaan, maar we doen hier wel vaker dingen op een ongebruikelijke manier, dus onderaan moet kunnen. Als je met mensen samenwerkt, is het handig om met plaatjes te communiceren. Anders wordt het erg moeilijk uitleggen wat voor beelden je in je hoofd hebt.

Dat adviseer ik de mozaiek-workshoppers ook vaak

Wil je een dolfijn maken? Zoek er even een plaatje bij, liefst een tekening, zodat je houvast hebt aan de lijnen. Daar gaat het uiteindelijk om. Nu wilden de laatste mozaiekers iets anders: een kleurig hart (een bekende vorm, zeker voor jonge meisjes), een vlinder (hier komt een tekening alweer handig van pas), en het portret van de jongste dochter (rechts op de foto).

Daar hoef je geen tekening van, want dat beeld staat in je hart gegrift, natuurlijk. Tenminste, als je haar moeder bent. Ik vond het een gewaagd project voor je eerste keer mozaiek, maar zoals je ziet is het prachtig gelukt! Voor mij was het bijzonderst de keuze van de achtergrond.

Ik bemoei me over het algemeen nergens mee – dat wil zeggen: ik heb het materiaal en de kennis, maar wat het ontwerp en de kleurkeuze betreft blijf ik erbuiten. Dat is aan de maker. Ik had er altijd al een hekel aan als mijn jongens op school gingen “knutselen” – dat betekende meestal dat de juf alles al klaar had, en dat ze het nog een beetje in elkaar moesten plakken en dan wat kleuren.

Heel flauw allemaal. Ook weer van geleerd!

Moeder koos een hele drukke pointilistische tegel als achtergrond. Okee. Het was niet zo dat ik op mijn tong moest bijten, maar ik moest me wel inhouden om niet te zeggen dat ik er niks van ging zeggen. Maar dat heb ik niet gezegd! Knap van mij hè!
En achteraf ben ik daar reuze blij mee, want het is schitterend.

blog_de-moeder-van-alle-mozaiek

En het werkt inspirerend. Weer wat geleerd. Alleen nu nog dat mosaicer’s block overwinnen, de juiste tegels vinden, en kom dan maar op met die 42 bij 95 centimeter!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Leuke lastminute in het hoogseizoen

Het is hoogseizoen, maar het is een bizar rustig hoogseizoen. Dat komt omdat jullie daar in het noorden een prima zomer hebben. (Da’s nu al het tweede jaar op rij! Ik dacht dat wij hier de hofleverancier van mooi weer waren, maar blijkbaar zijn de rollen omgedraaid!)

Nou ja, het veroorzaakt weer andere dingen. Een leuke last-minute bijvoorbeeld. Niet zo gek in het hoogseizoen

Ik heb na de drukte van gister vandaag een middag om te plakken.

We zijn immers begonnen aan een ambitieus mozaiek project?

Een-leuke-last-minute-in-het-hoogseizoen

Ik had gister al erg zin om te plakken, maar dat was onmogelijk. Zestien man voor de pizza-avond, een franse familie voor de portugese stoofschotel. Dat is na de lunch beginnen met de voorbereidingen, anders zitten mensen om half negen nog te wachten op hun pizza.

Het ging gesmeerd; we hebben ervaring, Broes en ik

Onverslaanbaar team in de keuken. Geen gezeur, geen gemuts. “Wat moet er nu?” vraagt hij na het snijden van de uien, en ik zeg: “Waarom word jij eigenlijk geen kok?”

“Weet je wel hoeveel stress dat is?” vraagt Broes, “ik heb eigenlijk wel meer begrip voor Gordon Ramsey – met al dat geschreeuw en gevloek.”

Maar goed, iedereen was blij gister, en wij hebben een makkelijke dag vandaag. Tijd om te plakken!!

Ik zit vlakbij appartementje One. Johan komt naar buiten (zij zijn hier al voor de derde keer, dus ik vond dat het wel mocht) en zegt: “Leuk hoor, het aardige van hier is wel, dat je elke keer weer de veranderingen ziet. Elke keer weer meer mozaiek.”

Ik druk een wit stripje op de muur en antwoord: “Ja, volgende keer dat je hier bent het helemaal af.” “Wow, het hele gebouw gemozaiekt? Dat is nog een behoorlijk werkje!”

“Eh … nou ja, afhankelijk van hoelang het duurt voordat jullie weer terug komen …” grap ik, “als je straks met Julia en haar gezin komt, en met Samuel en zijn gezin, en jullie, en je huurt hier 3 huisjes om gezellig de vakantie bij mekaar te zijn, dan zou het goed kunnen dat het hele dorp gemozaiekt is inmiddels …”

Een-leuke-last-minute-in-het-hoogseizoen

In een flits komt de recente annulering terug

Dat wás zo’n situatie. Dochter met gezin, zoon met gezin, en ouders – die hier een gezamenlijk week zouden doorbrengen.

Dat kan makkelijk. Sterker nog: het is ervoor gemáákt! Ze hadden Palmeira, Oliveira en One geboekt. Twee huisjes naast elkaar, maar met alle belangrijke dingen eigen (keuken, badkamer, slaapkamers, zitkamer – is er nog meer?) en One, met een tuin voor de hond, en een extra slaapkamer als één van de kleinkinderen bij opa en oma wilden slapen.

Het liep iets anders. Het universum had iets anders voor ze in petto

Op een mooie morgen werd dochter ge-appt dat ze aangenomen was in een nieuwe baan. En of ze per onmiddellijk kon beginnen. Oeps! Blijkbaar was het een hechte familie / een indrukwekkende nieuwe baan / tot dan een minder aangename vakantie / een schok voor iedereen, maar ze annuleerden met z’n allen, omdat ze allemaal ineens terug gingen naar België.

Toen ik aan het plakken was moest ik daaraan denken

Goed nieuws voor de dochter! Gelukwensen met je nieuwe baan! Ik vond het wel indrukwekkend dat zoon en ouders ook annuleerden vanwege deze reden, maar je weet het niet. Het éne gezin is het andere niet. Misschien leven ze heel erg met elkaar mee. Misschien hadden ze er eigenlijk geen zin in, en alles daar tussenin.

Wat het nu voor ons vooral tot gevolg heeft, is dat wij nu 3 weken lege huisjes hebben.

Een-leuke-last-minute-in-het-hoogseizoen

De zomer in het noorden was eerst heel aardig, maar nu begint het wat minder te worden, toch?

Kom lekker naar Portugal, joh! Lekker weertje hier, best bekend van vroeger: beetje bewolkt in de ochtend, zon ‘s middags, niet (te) warm, briesje – heerlijk! Als het zo heet is, kun je niks meer doen dan puffend en zuchtend in een stoel hangen en klagen dat het zo warm is.

Kom effen lekker afkoelen in Portugal. Klik hier voor deze interessante last-minute!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Termas-da-Azenha vanuit een heel ander perspectief

Ze kunnen zoveel zeggen als ze willen, maar ik weet wat ik weet, en dat is het! Dat zeg ik je!
Het is kat.

Daar vergis ik me nooit in.
En ‘k heb die kat al gezien ook. ‘t Is een stiekemerd. Sluipt overal rond, alsof-ie van alles van plan is. Mijn eten jatten bijvoorbeeld. Zou me niet verbazen hoor.

blog_Termas-da-Azenha-vanuit-een-heel-ander-perspectief

Geen idee waarom ze nou weer speciaal hier willen blijven. Ik herken het wel vaag van verleden jaar, ‘t is hetzelfde luchtje maar dan anders. Hier ruikt het lekkerder, eigenlijk.

Hier in de tuin van Termas-da-Azenha is het wel prettig

Jammer van die kattenlucht. En alles is heel hoog. Je kunt het plafond in de kamer niet eens zien. Ik zie alleen maar haar. Zo hoog is het. Ik zit het liefst onder de tuintafel, bij de vrouw.
Dat is veilig, en het ruikt naar thuis.

En hier mag ik ook niet op het bed. Of op de bank.
“Naar je eigen bed!” roept de vrouw dan, “hupla, eraf!” Ik probeer het eigenlijk niet eens meer. Ik kan wel de twee treedjes naar de zaal opspringen. Dat vond ik dan wel weer knap van mezelf!

Dat mens waar dit van is, is wel aardig

Ze praat aardig tegen me. (Niet net alsof ik een kleuter ben. Ik ben volwassen hoor, ik ben een grote vent!) Die ruikt wel okee. Haar voeten dan, want dat is ook alweer zo’n enorm lang end – maar zij komt naar beneden om me even te aaien. Dat mag, want zij is wel aardig. Even dan.

Pas geleden kroop ze over de grond achter het muurtje met dat zwarte platte doosje voor haar gezicht, toen mannetje Eén haar net op tijd zag en bijna over haar struikelde. Ze is wel een béétje raar. Ze wou stiekem een foto maken van me, bleek. Ze lijkt wel – hoe heet dat ook alweer? – een paparazzi.

De baas kwam helpen, want ik luister natuurlijk niet naar mannetje Eén. Dan kun je wel bezig blijven. Ja, als ze iets leuks gaan doen, dan luister ik wel. Maar als ik het niet meer leuk vindt, ga ik gauw terug naar de vrouw. Die begrijpt me tenminste.

Ik heb haar wel gedag gezegd toen we weer weggingen

Ik heb het gevoel dat zij mij ook wel een beetje begrijpt. Niet helemaal natuurlijk, en zéker niet zoals de vrouw, maar ze komt een beetje in de richting. Dus ik ben even uit de auto gesprongen om dag te zeggen. Mocht ze me even aaien.

Wel een aardig plekje. Niet als thuis, maar het gaat wel.
Jammer van die kat.

Ik blijf erbij: het stinkt!

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Vrijwillige mozaiek koninginnen

Je hebt niet alleen twee vrijwilligers in huis, je krijgt er het halve nederlandse koningshuis, een belgische kakmadam, een kloon van Arnold Schwarzenegger en een gilnicht bij. Niet zo gek, want Ylva doet een theateropleiding in Gent, en Roos is een goedgehumeurd, in alles geinteresseerd slim meissie.

blog_vrijwillige-koninginnen-in-mozaiek

Binnen een dag zijn de koninginnen niet alleen bezig met het nieuwe mozaiek project, maar wordt er ondertussen flink gekeet, geplaagd, gezongen en grappen gemaakt

“Laat haar, laat haar! Laat haar maar glijdin” roept Roos in een imitatie van de imitatie van Lucky TV van Máxima, koningin der Nederlanden. Ze pratin alleen nog maar zo met elkaar, alle letters wordin zorgvuldig uitgesprokin, op de typische manier van de populaire Máxima. “O, wat een mooi vaas!” zegt de een dan, “hoeveel moet je daarvoor hebbin?”

Ze komen al jaren, deze vrijwillige gasten, en blijven dat maar doen

En ze komen niet alleen maar keten en grappen maken! Wat er gebeurt, en waar ik bijna van achterover viel: “Kan ik nog iets voor je doen, L?”

Dat gebeurt niet elke dag! Dat vraagt niet iedereen! Ja, soms als formaliteit, waarna ze dan verder een beetje heel geïnteresseerd naar precies de andere kant in het luchtledige staan te kijken als je dan langs komt sjouwen met een zware kast (waar gebeurd verhaal), maar dit is echt gemeend. En als je iets hebt (heb ik niet altijd), dan doen ze het nog ook. Met een lach.

“Willen jullie een foto van Henk zien?” vraagt Ylva

Ja, natuurlijk! Een nieuwe liefde?” Ylva slaat dwepend haar ogen ten hemel en antwoordt: “Ooooo, hij is zoooo lieieieief!”  Ze pakt haar telefoon en laat Henk zien.

blog_mozaiekmakende-koninginnen_Henk-de-hamster

Henk de Hamster. “Wie neemt er nou een hamster?” vraagt Roos, “wat is dáár nou leuk aan?” en Máxima-Ylva roept verontwaardigd: “Hee, Calimero, wil jij evin kalm blijvin? Henk is mijn schat, mijn allès, mijn lieveling, daar mag jij niets van zeggin!”

Ze maken grapjes over mij als slavendrijver

Mijn troost is – zolang mensen er grapjes over maken, valt het wel mee. En die meiden komen vrijwillig – de naam zegt het al – dus het zal inderdaad wel meevallen.

Zij mag het zeggin” zegt Roos zorgvuldig alle lettertjes articulerend, “zij is de baas, dus zij mag het zeggin. Maar wij vindin mooie roze daar erg mooi.”

We zijn met een nieuw mozaiekproject begonnen

blog_vrijwillige-koninginnen-in-mozaiek

Een tamelijk ambitieus project: de hele gevel van het badhuis aan de dorpsplein-kant. Het hoekje naast het cafeetje is nu af (met dank aan Astrid, Andrea, Viola) die veel, heel veel stukjes geplakt hebben.

Nu is de rest aan de beurt. Boven de keuken en de ingang naar de grote zaal. We staan een beetje in de weg, maar de aanwezige gasten roepen om het hardst dat ze het niet erg vinden en er wel omheen lopen. Nog 2 dagen. Dan kan de steiger weg.

Net op tijd voor augustus begint, dé vakantiemaand van Europa

Voor Ylva is het geen vakantie meer. Zij moet aan de bak. Geld verdienen om de rest van het (studie)jaar te kunnen betalen. En in je vakantie komen helpen met knippin en plakkin!

Als dat geen passie is …

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

In de grote zaal vind je spelletjes als pingpong, tafelvoetbal en pool; we hebben een Verkleedkamer, en buiten kun je volleyballen, jeu-de-boulen of het zwembad in springen. En nog veel meer.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Cool Camping Guide en de ANWB

We schrijven 2005. Een grijs verleden. Hoe precies weet ik niet meer, maar ik zie de man nóg voor me staan in het kantoor. Jonathan. Begin dertig, beetje rossig, en heel enthousiast. Enthousiast.

Hij had een fotografe bij zich, en wij moesten per se in het boek. In de ANWB Charme Campings

Het overviel me nogal. In die tijd was ik helemaal met van alles en nog wat tegelijk bezig, ook erg enthousiast – op z’n nederlands, dus het ging effen efficiënt tussen neus en lippen door.

Er kwamen zoveel mensen langs. Portugezen voor het water, nederlanders, engelsen om vakantie te vieren …

Ze gingen een kampeergids maken. Met hele mooie foto’s. De Charme Camping Gids dus

In 2005 was dat nog een echt boek. Op papier. Da’s nogal wat meer gedoe dan een e-boek. Dat heb je redelijk snel in elkaar geslagen – ook in je eentje. Bij deze papieren Charme Camping gids was een heel team bij betrokken.

‘k Heb wel gemerkt dat een fotograaf heel belangrijk is. En dat de éne fotograaf de andere niet is. Deze was het duidelijk wel, en dat blijkt nog steeds.

“Olá, hallo, hello …. which language do you prefer?Welche Sprache wird es sein?”

Meestal zie ik het wel aan iemand z’n neus. En dan is een blik uit je ooghoek naar het nummerbord nog een beetje extra informatie, samen met de ervaring dat je weet dat je in het voorseizoen vaak noorderlingen krijgt die van de voorseizoen-rust willen genieten.

Deze keer was het een beetje een verrassing, want de vrouw sprak heel goed portugees. Wel met een duits accent, dus daar wist ik het door. Ik hoor geen verschillen in portugezen – ze kunnen uit het noorden, zuiden, midden of uit Trás-os-Montes komen, ik hoor weinig verschil. Het enige verschil dat ik hoor is binnensmonds of niet, of met-een-gebit of zonder, of breedsprakig of niet.

Ik hoor wel portugees-nederlands, portugees-engels, of portugees-duits

Goed gegokt. Portugees-duits. Ze komen via de Cool Camping Guide. Een boek uit 2005. Het Cool Camping Guide team hebben blijkbaar een onsterfelijk boek gemaakt, vooral in Duitsland, want ik krijg nog steeds mensen via de Cool Guide. En het is waar wat ik altijd tegen die – altijd – onverwachte gasten roep: “Die Cool Camping Guide is geweldig! Ik krijg altijd leuke mensen via hen!”

Het mooiste is natuurlijk: zij vinden het hier ook erg leuk. Bingo!

blog_Cool-Camping-Guide-en-de-ANWB

Sommigen blozen bijna, maar ‘t is waar. Precies de goede doelgroep. Welvarende mensen met een breed denkraam die op zoek zijn naar mooie rustige speciale plekjes maar niet op een snobistische manier. Niet om op te snijen dat zij “bij de Termas-da-Azenha geweest zijn, heeft in de Vrije Tijd gestaan, waren bij “Gute Welt” en heb je dat artikel in de Snob Magazine niet gelezen?”

Het zal niet precies de volgende dag geweest zijn, maar in mijn herinnering zit ‘t wel een beetje aan elkaar gekoppeld: de Charme Camping Gids en de Cool Camping Guide, die op zoek zijn naar speciale kampeerplekjes. Daar kwam ooit ook iemand van langs of wij een kandidaat voor hun gids zouden kunnen zijn.

Ik liet hem alles zien, en hij werd blijer en blijer

De Cool Camping Guide is een hele grote organisatie. Ik was erg onder de indruk, want tja, wij waren nog niet zolang bezig, ik was nog niet zolang alleen bezig na de scheiding, dus zou dit wel een goed idee zijn? “Jaja, jazeker, dit is perfect voor in de gids!” lachte de vriendelijke meneer wiens naam ik vergeten ben (sorry), “dit is nou juist zo’n plekje waar een deel van onze doelgroep naar op zoek is. Rustig, groen, anders-dan-anders, al die mozaieken … . Jullie komen in onze Cool Camping Guide. Punt.”

Okee. Hij zal het wel weten. Hij heeft tenslotte ervaring met de doelgroep

Gister kreeg ik een postpakketje met een “geselecteerde kleine camping – ANWB” vlag én een paar – als altijd – onverwachte kampeergasten. Via de Cool Guide.

Toeval? Zegt u het maar!

blog_Cool-Camping-Guide-en-ANWB

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

Rennen voor je leven – een epische marathon

Afgelopen donderdag is de petitie aangeboden aan de betreffende minister. Laten we hopen dat het effect heeft, want de inspanning is groot geweest. Drie-hon-derd-vijf-tig-ki-lo-me-ter rennen. Ik ben zwaar onder de indruk. Ik sta al voorover gebogen te hijgen als ik driehonderdvijftig meter moet rennen.

Olá Duarte Barbosa, de kamer is klaar, ga maar lekker even liggen! Een drankje erbij? Vergeet niet van het uitzicht te genieten, want dat is nu op z’n mooist. Alles groen en vredig met een boel ooievaars en ibissen er tussendoor.

blog_rennen-voor-je-leven_een-epische-marathon

heel vroeg weg …

 

Elke dag een marathon lopen, ik geef het je te doen!

Van Porto naar Lissabon, elke dag een stuk van minstens de marathon-afstand. Toen Duarte Barbosa hier aankwam, had-ie er 50 kilometer opzitten. Hij kwam met een taxi uit Figueira da Foz, want het was de bedoeling dat hij elke dag van hospitaal naar hospitaal zou gaan om handtekeningen te verzamelen voor deze actie.

Het grote doel van deze marathon is erkenning

Verpleegkundigen hebben last van werkdruk, stress, onderbetaling en lange uren. Nu willen ze behalve meer salaris, eerder met pensioen, kortere werkweken en erkenning van hun professionaliteit.

Allemaal dingen die je dagelijks in de krant leest

Boeien!, denk je nu misschien, maar Portugal is een van de laagst betaalde landen in Europa, en dat heeft gevolgen. Een kwart van de portugezen is naar het buitenland vertrokken – daar kun je meer verdienen. In augustus wemelt het hier van de auto’s met een L achterop: Luxemburg, het land waar een derde van de bevolking portugees is.

Dit is een sympathieke manier van aandacht vragen voor je situatie, vind je niet?

Heel anders dan wat bijvoorbeeld de gevaarlijke-stoffen-truckers hebben gedaan een tijdje geleden. Die gingen staken, en dat was een stuk minder leuk, want ze gingen de benzinestations niet meer bevoorraden. Binnen een dag stonden er kilometers file voor alle benzinestations in het land.

blog_rennen-voor-je-leven_een-epische-marathon

Ze gingen de mist in, want ze weigerden om de ambulance, politie en brandweer te bevoorraden, als uitzondering. Als er mensen niet meer naar het hospitaal kunnen, of de politie moet op de fiets naar een urgente melding, of je huis brandt af omdat de brandweer alleen maar emmertjes water op het vuur kan gooien, verlies je al snel sympathie voor je goeie zaak. En de rest van hun eisen waren ook behoorlijk hoog. Verdubbeling van hun salaris en halvering van hun uren, onder andere.

Beetje veel.

De regering maakte al direct plannen om het leger in te zetten

Ze kregen weinig sympathie van hun landgenoten. Niemand wordt er blij van als je noodgedwongen uren in de file moet staan, alleen maar om je auto zo vol te kunnen gooien dat je de volgende dag weer naar je werk kunt.

Deze actie dwingt meer respect af. Of het de gewenste positieve gevolgen zal hebben …. ?

blog_rennen-voor-je-leven_een-epische-marathon

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

 

… komt een hond bij de dokter …

Ze sluipt weg als ze me ziet aankomen. Daar trappen we niet nog een keer in – heel vriendelijk en lief doen, en je dan achter mekaar in een afgesloten bak zetten die gaat bewegen. Doodeng! En je weet niet wat er gaat gebeuren. Die mensen zijn onberekenbaar.

blog_komt-een-hond-bij-de-dokter

Het ene moment zijn ze vriendelijk en aardig tegen je, het volgende moment grijpen ze je in je nekvel. Of je loopt gewoon ergens, en je wordt weggejaagd. Of ze sluiten je op. Of ze vergiftigen je. Uitkijken met die tweevoeters!

Het zit in het DNA van dieren, en met name portugese honden, dat je heel erg voorzichtig met mensen moet zijn.

We rijden naar Soure, naar de dierenarts van de Gemeente

blog_komt-een-hond-bij-de-dokter

Ze zit achterin te bibberen.

Ik praat maar een beetje: “Sjoetmaarroor, komtallemaalwelgoed, niksaandehand, wegaangewooneffennaardedierenarts, bejjegekmeissiekomtallemaalgoed …”

Ik heb in de loop der jaren met al die dieren in de Termas – ezels, katten en honden met name – nogal wat dierenartsen van dichtbij gezien. Van de meesten, neem me niet kwalijk, heb ik de indruk dat ze het beroep niet zozeer uit dierenliefde zijn gaan uitoefenen, maar meer omdat het leuk verdient. Vooral als je de medicijnen erbij verkoopt. Sommigen lijken wel vertegenwoordigers van de farmaceutische industrie.

Nu waren sommige honden ook niet erg beste staat als ik ermee aan kwam

Met name ééntje was niet aantrekkelijk – we hadden ‘m Wolfje genoemd, omdat-ie een kop van een wolf had. Dat klinkt leuk, maar de rest was een schaap, met een enorm dikke vacht. Daaronder had-ie het roze vel van een varken, één blauw en één bruin oog, en hij was zo dom als wat.

Hij had waarschijnlijk z’n hele leven vast gezeten (en dan leer je ook niet veel), want hij had nog een stuk afgebroken touw om z’n nek toen ik hem tegen kwam. Op dat moment reed ik in volle vaart naar het stationnetje Bifurcação de Lares om iemand naar de trein te brengen, en toen ik hem zag, wist ik al dat ik er niet weer voorbij zou kunnen rijden op de terugweg.

blog_komt-een-hond-bij-de-dokter

Je komt wel wat zielige scharminkels tegen, maar dit was één van de ergste

Het was een warme julidag, en hij liep volkomen verwilderd met zijn dikke schapenvacht over de weg. Hij was letterlijk en figuurlijk helemaal de weg kwijt.

Hij had een wegrottend oor. En verder was-ie erg dom.

Met hem ben ik langs een aantal dierenartsen geweest, samen met mijn zus, die een indrukwekkende medische kennis heeft en zei dat een dierenarts gewoon het oor een stukje kon afsnijden en weer netjes dichtnaaien. Daarmee zou het wel genezen. Maar alle dierenartsen keken naar Wolfje alsof ze een pestlijder zagen, en weigerden om hem zelfs maar aan te raken. Zo erg was het nou ook weer niet – we hadden hem al in bad gedaan.

We hebben zelfs ‘s een pup in de vuilcontainer gevonden!

Toch een verrassing, als je je vuilniszak wilt weggooien, en er kijkt zo’n dodderig koppie naar je op. Wij willen geen puppies meer. Het is een paar keer gebeurd, heel schattig en lief, maar je hebt er nogal wat werk aan.

blog_komt-een-hond-bij-de-dokter

 

De laatste jaren wordt het minder, al die aanlopertjes

Er wordt veel meer voorlichting gegeven, er is betere opvang, en je kunt indien nodig bij de gemeentelijke dierenarts terecht als je een aanlopertje wilt adopteren. Dan kost zo’n verplichte chip, paspoort en inentingpakket weinig. Dat kan iedereen zich veroorloven, maar je wordt wel gescreend.

Logisch, anders komt iedereen met z’n hond bij de dokter …

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

De eerste hittegolf in Europa

Daar gaan we weer! Is het alweer zo warm. Het lijkt wel de omgekeerde wereld, hier in Portugal is het ‘s ochtends bewolkt, soms regent het een beetje, en de temperaturen hangen zo rond de 20 – 25º. Ik hoop dat jullie het een beetje trekken, allemaal!

Alsjeblieft. Goed advies van mensen die ervaring hebben met hitte en hittegolven.

Ik dacht dat dat van pas kon komen voor jullie daarboven in het noorden!

blog_de-eerste-hittegolf-in-Europa

– Maak icecubes, en veel ervan, gebruik ze om af te koelen

– Natte handdoeken van elke grootte, doe ze in de vriezer. Goed om snel af te koelen

– Investeer in 100% blockout-gordijnen als je dat nog niet hebt gedaan

– Sluit de gordijnen en luiken altijd. Open ze allemaal wanneer het ‘s avonds koeler is

  • Koop een rol isolatiepapier bij de plaatselijke hardwarewinkel en plak dit bij uw ramen. Goedkoop en effectief (als je het gordijn-luiken-ding niet doet)
  • Als je kunt, investeer dan in Cool Gelmats. Maakt slapen een stuk eenvoudiger
  • – Buiten zijn er veel dieren en insecten die een beetje hulp nodig hebben. Doe wat ondiepe schotels zodat ze niet kunnen verdrinken
  • blog_de-eerste-hittegolf-in-Europa

– Neem overal water mee naar toe. Zorg ervoor dat je veel drinkt. Je hebt het nodig

– Gebruik de oven helemaal niet. Eet in plaats daarvan salades, rauwe voeding, fruit

– Als je op een vochtige plaats bent, gebruik dan geen fans, hoe verleidelijk het ook is. Gebruik in plaats daarvan ijs. Je wordt snel verkouden als je nat bent in de wind

– Probeer geen elektrische apparaten te gebruiken – elk apparaat dat je gebruikt, brengt de temperatuur omhoog. Koop een waaier

  • Blijf zoveel mogelijk in de schaduw (hèhè …)

blog_de-eerste-hittegolf-in-Europa

– Draag zonnebrandcrème, zelfs in de schaduw. Opnieuw aanbrengen om de 4 uur. Hier is een recept voor zelfgemaakte, ecologische zonnebrandcrème *

– Zoek de symptomen van een zonnesteek op ** en houd ze in gedachten. Als je iemand ziet lijden, kun je beter helpen

– Draag een breedgerande hoed in de zon. Hoe dan ook: hoofdbescherming

– Draag een zonnebril, je zult minder snel moe worden

– Draag katoen, geen polyester. Ademt gemakkelijker in de hitte

– Als je je zwak of uitgeput voelt, lig dan een tijdje in een koud bad totdat je afkoelt. Als u geen bad hebt, neem dan een lauwe douche

– Laat je haar nat, maar pas op met tocht en wind

– Maak een plan voor brandevacuatie of bestudeer het bestaande plan goed op je werkplek

– VERGEET UW HUISDIEREN NIET! Behandel ze hetzelfde als jezelf. Als je huisdieren hebt, doe dan ijs in hun water

blog_de-eerste-hittegolf-in-Europa

– Blijf vooral tussen 14:00 en 17:00 buiten de zon

– Drink geen ijswater of koude dranken. Je lichaam heeft warmte nodig om het op lichaamstemperatuur te krijgen, zodat je elk effect verliest. Drink in plaats daarvan lauw water of thee en koel jezelf af met ijsblokjes of bevroren handdoeken (zie hierboven)

– WEES CREATIEF!

blog_de-eerste-hittegolf-in-Europa

** Homemade Sunscreen Recept

Maak thuis je eigen zonnebrandcrème met natuurlijke ingrediënten en vermijd de chemicaliën in commerciële merken.

Ingrediënten

½ kopje amandel- of olijfolie (desgewenst eerst kruiden laten intrekken)

¼ kopje kokosolie

¼ kopje bijenwas

2 eetlepels zinkoxide

1 theelepel rode frambozenzaadolie (of minder, optioneel)

1 theelepel wortelzaadolie (of minder, optioneel)

2 eetlepel sheaboter (optioneel)

Optionele ingrediënten

essentiële oliën

vanille-extract of andere natuurlijke extracten (geen citrus)

Instructies

Combineer alle ingrediënten behalve zinkoxide in een ruime glazen pot.

Vul een middelgrote pan met een paar centimeter water en zet deze op middelhoog vuur.

Plaats een deksel losjes op de pot en plaats het in de pan met het water.

Schud of roer de pot af en toe om de ingrediënten als smelt te mengen.

Wanneer alle ingrediënten volledig zijn gesmolten, roer dan het zinkoxide in en giet het in een pot of blik die je wilt gebruiken voor opslag.

Roer een paar keer terwijl het afkoelt om ervoor te zorgen dat zinkoxide wordt opgenomen.

Bewaren bij kamertemperatuur of in de koelkast om de houdbaarheid te verlengen.

N.B.

Deze zonnecrème is niet waterdicht en moet opnieuw worden aangebracht na zweten of zwemmen.

Zorg ervoor dat u het zinkoxide niet inademt. Gebruik indien nodig een masker!

Voeg meer bijenwas toe om dikkere zonnebrandcrème te maken, minder om een gladde zonnebrandcrème te maken. Bewaren op een koele, droge plaats of in de koelkast.

Ik bewaar het liefst in een kleine inmaakpot en breng het aan als een body butter. Het wordt dikker, vooral als je kokosolie gebruikt in het recept.

Verwijder het zinkoxide en dit is een uitstekend lotionrecept!

** Kenmerken van een zonnesteek:

Symptomen zonnesteek

  • gloeiende huid en/of (extreem) zweten.
  • opeens kippenvel krijgen.
  • bleek zien.
  • hoofdpijn.
  • duizeligheid.
  • braken.
  • spierkrampen.
  • ineens flauwvallen.

Studentenorkest – muziek op vakantie

Net 3 jaar oud, en ze wist al precies wat ze wilde.

Kleine Viola zag en hoorde iemand met een viool en wist op het zelfde moment: ik wil viool spelen. Haar ouders hadden dat kennelijk al veel eerder intuitief opgepikt, en hadden haar Viola genoemd. Hoe mooi wil je het hebben?

Muziek maken in je vakantie

We hebben een paar trommeltjes, een piano, een portugese gitaar en een klein oefenviooltje voor kinderen. Dat laatste is ooit achtergelaten door een welgestelde moeder die, wellicht hoopvol, haar dochter Melody had genoemd. (Dat hoopvol is invulling van mijn kant hè!) Melody was een hele leuke slimme achtjarige, met wie ik veel pret had tijdens een mozaiek workshop. De viool sloeg niet aan bij haar. Als Melody kun je misschien ook beter zangeres worden …

blog_studentenorkest_muziek-op-vakantie

Het viooltje is niet ideaal voor een volwassen violiste die al jaren en jaren les heeft, maar beter dan niks. Viola durfde haar viool niet mee te nemen omdat het een leeninstrument is. Stel je voor dat er iets mee gebeurt! En ook: het moet speciaal vervoerd worden, met een speciale verzekering, en dat gaat behoorlijk in de papieren lopen.

Viool spelen sloeg niet aan bij Melody, maar Viola was heel consistent in haar wens om violiste te worden

Haar ouders hadden heel verstandig tegen hun driejarige dochter gezegd dat ze een viool mocht, en les mocht nemen als ze met 6 jaar nog steeds dat graag wou. En dat was het geval. Elke dag spelen, oefenen, meedoen in jeugdorkesten – het is een heel andere jeugd dan die van veel mensen.

Ik kom niet vaak jonge mensen tegen die Prokofiev in hun oortjes hebben. Of tijdens het werk naar Brahms of Bach luisteren. Het heeft een beetje stoffig imago.

blog_studentenorkest-muziek-op-vakantie

Onterecht, blijkt. Het interdisciplinaire ad-hoc studentenorkest is een soort bootcamp voor jonge muzikanten. Elke dag 10 uur lang spelen, totdat de vellen erbij hangen. Bijna letterlijk. ‘s Avonds gaan ze gezellig met mekaar stappen.

Een intens leven als zzp-er in de muziek: work hard, play hard

In dit geval is het play hard, play hard. Werken is spelen – maar niet heus, want al is februari de kortste maand, na 10 dagen bootcamp is je weerstand ongeveer bij nul. Zo veel oefenen en daarna zoveel feesten, en dus heel weinig slapen, gaat een mens niet in de kouwe kleren zitten.

En dan moet je nog een paar weken want dan pas gaan de optredens beginnen!

Mijn respect voor jonge musici neemt hand over hand toe. Ze moeten niet alleen hard werken – elke dag minstens een paar uur spelen – maar ze hebben ook nog ‘s niet veel zekerheid op werk na hun opleiding. Direct al bij de audities voor Uitvoerend Musicus wordt er gezegd dat ze er het beste een studie of opleiding naast kunnen doen. Dan heb je in elk geval iets om op terug te vallen, als er ‘s geen werk is.

Wij hebben nu dus helaas geen gelegenheid om van Viola’s muzikale talenten te genieten bij gebrek aan een goed instrument. Gelukkig kunnen we wel van haar knip- en plakwerk genieten, want zoals veel kunstzinnig aangelegde mensen houdt haar talent niet op bij muziek!

blog_studentenorkest_muziek-op-vakantie

.

<< vorige

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Holland naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 6 vakantiehuizen, 4 gastenkamers, een kampeerterrein en een een heleboel leuke dingen om te doen. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

We hebben leuke aanbiedingen op onze site.

Je kunt je abonneren op het blog:

Dan krijg je het elk weekend in je bus.

Op zondagochtend publiceren we de link op onze Facebookpagina, op Pinterest, en op maandagochtend op LinkedIn.

« Older Entries